Αλφόνσος ΙΓ’, βασιλιάς της Ισπανίας

by Times Newsroom
Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ (Alfonso XIII, 17 Μαΐου 1886 – 28 Φεβρουαρίου 1941, ισπανικά: Alfonso León Fernando María Jaime Isidro Pascual Antonio de Borbón y Habsburgo-Lorena) ήταν βασιλιάς της Ισπανίας, μεταθανάτιος γιος του βασιλιά της Ισπανίας Αλφόνσου ΙΒ΄ και της Μαρίας Χριστίνας.
Επί της βασιλείας του, η Ισπανία έχασε όλες τις κτήσεις της στην Αμερικάνικη ήπειρο και τις Φιλιππίνες και ανέχτηκε την δικτατορική διακυβέρνηση του Μιγκέλ Πρίμο ντε Ριβέρα που του κόστισε τον θρόνο. Αναμείχθηκε έντονα στην πολιτική, τόσο που μεταξύ των ετών 1902 – 1923 ανεβοκατέβηκαν 33 κυβερνήσεις.
 
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αν και είχε ισχυρές συνδέσεις και με τις δύο πλευρές, προτίμησε να κρατήσει αυστηρή ουδετερότητα. Αργότερα έγινε χρήσιμος σε διπλωματικό επίπεδο σχετικά με τους αιχμαλώτους πολέμου και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ τους. Έγινε προστάτης των γραμμάτων, των τεχνών, του τουρισμού, και το πιο αξιοσημείωτο, του αθλητισμού. Έκτισε το ιστορικό ξενοδοχείο Palace στην Μαδρίτη και πήρε υπό την προστασία του τις ιστορικές ποδοσφαιρικές ομάδες της εποχής του, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Ρεάλ Σοσιεδάδ και η Ρεάλ Μπέτις.
 
Μετά την καταστολή του κινήματος του Ριβέρα οι δημοκρατικοί ανάγκασαν τον Αλφόνσο να προκηρύξει εκλογές που τις κέρδισαν (1930). Με δημοψήφισμα στην συνέχεια τον κήρυξαν έκπτωτο καταργώντας την μοναρχία, ανακηρύσσοντας την Δημοκρατία, και αναγκάζοντας τον Αλφόνσο να εξοριστεί.
Όταν κηρύχθηκε η Β΄ Ισπανική Δημοκρατία (1931) άφησε την Ισπανία και εγκαταστάθηκε σε μεγάλο ξενοδοχείο στην Ρώμη. Η δεύτερη Δημοκρατία θα διαρκέσει μόνο έξι χρόνια, αφού ο στρατηγός Φράνκο με κίνημα (1936) θα καταλύσει τη δημοκρατία προσπαθώντας να καταλάβει δικτατορικά την εξουσία. Στον Ισπανικό εμφύλιο (1936 – 1939), οι εθνικιστές υπό τον Φραγκίσκο Φράνκο δήλωσαν ότι δεν τον δέχονται ως βασιλιά (Σεπτ. 1936). Αρχικά πήγε εξόριστος στη Γαλλία, αλλά επέλεξε το γιο του Xουάν, κόμη της Βαρκελώνης, να μπει στην Ισπανία και να έχει συμμετοχή στη επανάσταση. Αλλά κοντά στα Γαλλικά σύνορα ο στρατηγός Μόλα τον συνέλαβε και τον εξόρισε από τη χώρα.
 
Μετά το χάος του τριετούς εμφυλίου, ο Φράνκο που τον είχε κηρύξει ήδη ανεπιθύμητο θα καταλάβει οριστικά την εξουσία (1939) και θα κυβερνήσει την Ισπανία με την μορφή σκληρής δικτατορίας ως το 1976, χρονιά που θα επανέλθει η μοναρχία με τον εγγονό του, Χουάν Κάρλος.
 
Στις 15 Ιανουαρίου 1941 παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στον Ισπανικό θρόνο για λογαριασμό του γιου του, Χουάν, και πατέρα του Χουάν Κάρλος. Πέθανε στη Ρώμη και τάφηκε στην Αγία Μαρία του Μονσεράτο, την Ισπανική εκκλησία της Ρώμης, ενώ το 1980 μεταφέρθηκε στο Ελ Εσκοριάλ στην Ισπανία.
Παντρεύτηκε το 1906 την Βικτωρία Ευγενία της Βατεμβέργης (γνωστή ως Ένα), ανιψιά του Άγγλου βασιλιά Εδουάρδου Ζ΄ και εγγονή της βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας, ενώ παιδιά τους ήταν:
  • Αλφόνσο των Αστουριών
  • Χάιμε της Σεγόβια (1908 – 1975)
  • Ινφάντα Βεατρίκη της Ισπανίας (1909 – 2002)
  • Ινφάντα Μαρία Κριστίνα της Ισπανίας (1911 – 1996)
  • Χουάν κόμης της Βαρκελώνης
  • Γκονθάλο της Ισπανίας (1914 – 1933)
Ο Αλφόνσος ήταν υποστηρικτής του τουρισμού στην Ισπανία. Η ανάγκη του για την φιλοξενία των καλεσμένων στο γάμο του, τον οδήγησε στην κατασκευή του πολυτελούς Hotel Palace στη Μαδρίτη. Υποστήριξε, επίσης, τη δημιουργία ενός δικτύου κρατικών καταλημάτων (Parador) σε ιστορικά κτίρια της Ισπανίας.
 
Η αγάπη του για το άθλημα του ποδοσφαίρου, τον οδήγησε στο να θέσει υπό την αιγίδα του πολλούς «Βασιλικούς» ποδοσφαιρικούς συλλόγους, με πρώτη την Ρεάλ Κλουμπ Ντεπορτίβο ντε Λα Κορούνια το 1907. Έπειτα ακολούθησαν αρκετές άλλες, με κύριες τις Ρεάλ Μαδρίτης, Ρεάλ Σοσιεδάδ, Ρεάλ Μπέτις, Ρεάλ Ουνιόν και Ρεάλ Σαραγόσα, πολλές από τις οποίες είναι ενεργές μέχρι και σήμερα.

Εικόνες

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή