Ανησυχητικά γεγονότα

by ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΚΝΑΚΗΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΚΝΑΚΗΣ*

Με αφορμή τα επεισόδια που διαδραματίστηκαν την προηγούμενη Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου, στο κέντρο της πόλης του Ρεθύμνου ανάμεσα σε ομάδες του φασιστικού χώρου και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς για το θέμα της εγκατάστασης των προσφύγων στην πόλη, παίρνω το θάρρος να γράψω σχετικά με το ζήτημα που ταλανίζει τη χώρα και γενικώς την Ευρώπη τους τελευταίους μήνες.

Αρχικά, όμως, χρειάζεται να αναφερθούν τα γεγονότα, που με οδήγησαν να πάρω αυτήν την απόφαση. Ο ίδιος, δεν ήμουν παρών, αλλά θα τα καταγράψω με βάση μαρτυρίες γνωστών, οι οποίοι βρίσκονταν εκεί.

Την Τετάρτη, λοιπόν, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Ομάδες που δεν συμφωνούσαν στην εγκατάσταση προσφύγων στο Ρέθυμνο βρίσκονταν έξω από το Δημαρχείο και διαδήλωναν. Παράλληλα, ύστερα από λίγο, κατέφθασε στο σημείο μια μεγάλη μερίδα ατόμων, που ήθελαν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των προσφύγων. Η συνέχεια είναι περιττό να αναφερθεί. Ξεκίνησαν συμπλοκές και χρειάστηκε η επέμβαση της αστυνομίας, η οποία προχώρησε σε συλλήψεις και προσαγωγές, ενώ είχαμε και τραυματισμούς ατόμων από τους αστυνομικούς (σύμφωνα με μαρτυρίες ατόμων υπεράσπισης των προσφύγων).

Όμως, τα πράγματα δεν τελείωσαν εκεί. Τη νύχτα έγινε γνωστό ότι μικρές ομάδες μελών που είχαν εναντιωθεί στην παραμονή προσφύγων απομόνωναν και στοχοποιούσαν άτομα που συμμετείχαν στην αντισυγκέντρωση αλλά και μετανάστες (προσωπική μου μαρτυρία από πρόσφυγα), γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό άλλων δύο ανθρώπων.

Οι παραπάνω ακροδεξιές ομάδες παρέμειναν δραστήριες καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας με αποκορύφωμα το ξυλοδαρμό ατόμων την Κυριακή στις 2 Οκτωβρίου. Σε όλη την πόλη υπήρχε αναταραχή και εκφράζονταν φόβοι για νέες επιθέσεις σε βάρος αλληλέγγυων και προσφύγων.

%ce%b1%ce%bd%ce%b7%cf%83%cf%85%cf%87%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b3%ce%b5%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%8c%cf%84%ce%b1-1

Τα ερωτήματα που εύλογα γεννώνται είναι πολλά. Πώς αντιμετωπίζονται τέτοιες καταστάσεις και, γενικότερα, το φαινόμενο του φασισμού; Αντιμετωπίζεται με τους υφιστάμενους νόμους;

Επισημαίνω πως στην Ουγγαρία το ακροδεξιό κόμμα βρίσκεται στην εξουσία. Το ίδιο συμβαίνει στην Πολωνία. Μάλιστα, οι παραπάνω χώρες, έχουν αρνηθεί τη φιλοξενία προσφύγων στα εδάφη τους, παρά τη σχετική συμφωνία των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχοντας κλείσει τα σύνορά τους. Τα σύνορά τους, βέβαια, παραμένουν ανοιχτά όταν πρόκειται για διακίνηση αγαθών και για τη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς. Στη Γαλλία, το Κόμμα της Μαρί Λεπέν είναι προ των πυλών της ανάδειξής του σε κυβέρνηση στη δεύτερη, πιο ανταγωνιστική χώρα στην Ε.Ε. Ειδικά τώρα, που εκφράζονται φόβοι για νέα τρομοκρατική επίθεση (μετά το Παρίσι και τη Νίκαια). Ας μην σχολιάσουμε το νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα, όπου, ύστερα από τη δολοφονία κάποιου συνανθρώπου μας, ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος, αν και ομολόγησε το έγκλημά του.

Με βάση όλα τα παραπάνω ποιες θα είναι οι αντιδράσεις όσων αντιμετωπίζουν τη φαιά τρομοκρατία; Πολλοί από εκείνους, που δέχτηκαν επίθεση, είναι έτοιμοι να ανταποδώσουν. Σε αυτή την περίπτωση, αναρωτιέμαι: θα γίνει το Ρέθυμνο νέα Αθήνα, με συμπλοκές αντίπαλων ομάδων;

Γνώμη μου είναι πως η όλη η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσα από την παιδεία. Τις τελευταίες ημέρες ασχολούμαστε διαρκώς με το ζήτημα της διδασκαλίας των Θρησκευτικών, ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά πως χρειάζονται ριζικές αλλαγές σε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα. Μόνο μέσα από την παιδεία και την οργάνωση ειρηνικών διαδηλώσεων που θα καλούν όλο τον κόσμο σε εγρήγορση για την προάσπιση στοιχειωδών ανθρωπιστικών δικαιωμάτων, όπως είναι η προστασία κάθε πρόσφυγα, μπορεί να λυθεί το θέμα.

Μα, θα αναρωτηθούν κάποιοι, μπορεί η χώρα μας να φιλοξενήσει όλους τους πρόσφυγες; Φυσικά και όχι. Δεν διαθέτουμε τέτοιου μεγέθους υλικές υποδομές. Μπορούμε, ωστόσο, μέσα από σωστές κυβερνητικές αποφάσεις, να διεκδικήσουμε καλύτερες λύσεις γι’ αυτούς, στο πλαίσιο μιας Ένωσης, που λίγα πράγματα έχει να επιδείξει από τις ιδρυτικές κιόλας αποφάσεις της. Αυτό το αναφέρω για να καταλάβουμε τον ρόλο που πρέπει να διεκδικήσουμε στην Ευρώπη.

Μέσα από την παιδεία και με τα κατάλληλα ερεθίσματα ο άνθρωπος ιστορικά προοδεύει και αμβλύνει τις κοινωνικές αδικίες και ανισότητες. Η καταφυγή στη βία, από οποιαδήποτε πλευρά, αποτελεί αποκρουστική λύση, που πρέπει να αποφεύγεται. Η ιστορία, κακά τα ψέματα, αυτό έχει αποδείξει!

Θέλω να ελπίζω πως θα βρεθεί επιτέλους λύση στο προσφυγικό ζήτημα. Οι ίδιοι οι πρόσφυγες, άλλωστε, παραδέχονται ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί τόπο προορισμού τους. Η Ευρώπη, όμως, σφυρίζει αδιάφορα για τα προβλήματα στη νοτιοανατολική πλευρά της καθώς και στη Μέση Ανατολή.

Ποτέ μη ξεχνάμε ποιοι ευθύνονται για τη δημιουργία του προβλήματος και τώρα παρακολουθούν αδιάφοροι τις εξελίξεις. Τώρα, υπάρχει το ενδεχόμενο επέμβασης στη Λιβύη και της δημιουργίας νέου, μεγάλου κύματος προσφύγων. Η Κρήτη βρίσκεται βόρειά της. Θα δούμε!

* Ο Γιώργος Τσικνάκης είναι τριτοετής φοιτητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

 

The following two tabs change content below.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΚΝΑΚΗΣ

Ο Γιώργος Τσικνάκης είναι δευτεροετής φοιτητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Τελευταία άρθρα απόΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΚΝΑΚΗΣ (δείτε τα όλα μαζί)

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή