Μαρία Κουτσούκου: «Η δική μου ωραιότερη λέξη είναι η Αξιοπρέπεια…»!!!

by Νίκος Λαγκαδινός
Share this

[…] Και ξαφνικά μετά από δώδεκα χρόνια βρέθηκα ξεκρέμαστη στον αέρα χωρίς σωσίβιο, αλλά ευτυχώς που με είχε μάθει η ζωή από μικρή να αγωνίζομαι, και να πηγαίνω κόντρα στον άνεμο ακούγοντας πάντα το εσωτερικό μου πάθος για να αισθάνομαι ελεύθερη κι ευτυχισμένη.

Μπήκα για πρώτη φορά στην ανεργία και το συναίσθημα που μου προκάλεσε ήταν απαίσιο σαν να ζητούσα ελεημοσύνη από το κράτος, λες και ήμουνα άχρηστη στην κοινωνία που δεν μπορούσα να κερδίσω μέσα από τη δουλειά μου τα προς το ζην, αλλά δεν ήθελα κιόλας να την υπερκοστολογίσω αυτή την άσχημη κατάστασή μου, γιατί είχα σκοπό να την αλλάξω πολύ σύντομα.

Ήταν ζόρικο από τη μια, αλλά από την άλλη μια καινούργια εμπειρία προστέθηκε στο ενεργητικό μου, και σκεφτόμουνα συνέχεια πως αν κάποιες φορές δεν μου έρχονται τα πράγματα όπως τα θέλω, ίσως αυτό να είναι για μένα μια γερή δόση τύχης κι όχι αναποδιάς. Γιατί η επόμενη προσπάθειά μου θα είναι πολύ μεγαλύτερη, και τότε η ζωή – που μπορεί να μην είναι τυλιγμένη πάντα με ροζ κορδέλα, αλλά δεν παύει όμως να είναι ένα μεγάλο δώρο – θα μου φέρει κάτι πολύ καλύτερο απ’ αυτό που έχω.

Ιεράρχησα τις ανάγκες μου, συγκέντρωσα όλες μου τις δυνάμεις στο πρόβλημα της δουλειάς και ξεκίνησα πάλι από την αρχή γεμάτη αισιοδοξία, ελπίδα, μαζί με προσπάθεια φυσικά.

Δεν μου έλειπαν ποτέ αυτά τα στοιχεία από μέσα μου, ακόμα και στα χειρότερά μου, γιατί δεν τα άφηνα να με εγκαταλείπουν, τα καλλιεργούσα, επειδή κρατούσαν το βλέμμα μου σε ανοιχτούς ορίζοντες και με βοηθούσαν να τα βγάζω πέρα σε όλες τις καταστάσεις.

Το είπα στη μάνα μου που κουβέντιαζα τα πάντα μαζί της στο τηλέφωνο, όπου μιλούσαμε σχεδόν κάθε μέρα, αλλά την καθησύχαζα ταυτόχρονα για να μην στενοχωριέται, λέγοντάς της ότι έχω προτάσεις και πολύ σύντομα θα ξαναεργαστώ.

Μάζεψα διευθύνσεις άλλων περιοδικών που ήξερα, και με το βιογραφικό παραμάσχαλα, χτυπούσα πόρτες γραφείων, αναζητώντας εργασία σχετική πάντα με το αντικείμενό μου, αλλά στην ανάγκη οτιδήποτε άλλο θα προέκυπτε – δεν είχα τέτοια προβλήματα.

Ταυτόχρονα έστελνα το βιογραφικό μου και μέσω e-mail σε διάφορες εφημερίδες, γραφεία κ.λπ., όπου έβρισκα πρόσβαση…

  • Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Μια εντελώς ξεχωριστή παρουσία στην πεζογραφία μας είναι η Μαρία Κουτσούκου. Η μακρά θητεία της στο θέατρο και ιδιαίτερα στο Εθνικό Θέατρο, της έδωσε τη δυνατότητα να εισχωρήσει ευκολότερα στο χώρο των συναισθημάτων των ανθρώπων. Έχει να πει πράγματα και τα αφηγείται χωρίς να φορτώνει με φιοριτούρες το κείμενό της. Κι αν κανείς διαβάσει έστω και το τελευταίο βιβλίο της που αποτέλεσε και την αφορμή για τη συνέντευξη που ακολουθεί, θα διαπιστώσει ότι δεν την απασχολεί τόσο η εξωτερική συμπεριφορά των ηρώων της, αλλά κάποια μυστική αγωνία που βάζει στον καθένα και στην καθεμιά, προσπαθώντας να κάνει κοινωνό και τον αναγνώστη. Ωστόσο, μπορούμε να διακρίνουμε, πάνω στη συγγραφέα, τα αυλάκια που άφησαν περνώντας οι αγώνες, οι λαχτάρες, οι δοκιμασίες είτε στο χώρο του θεάτρου είτε της πολιτικής είτε γενικότερα της ζωής. Αυτό σημαίνει πως αποτυπώνονται στην ώριμη γραφή της, που ανιχνεύει τις ανθρώπινες σχέσεις, που βαθύτατα την απασχολούν κυρίως στο βιβλίο της “Η δική μου αλήθεια”. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ποιότητα των βιβλίων της. Δηλαδή, η αναζήτηση του ανθρώπου, το πάθος του ανθρώπου για τον άνθρωπο, κάτι δηλαδή που θα τολμούσε να πει κανείς που μας οδηγεί στη σκέψη ότι εκεί βρίσκεται και η ουσία της λογοτεχνίας. Μια συζήτηση με την Μαρία Κουτσούκου θα μας βοηθήσει να την γνωρίσουμε καλύτερα:

  • Τι νοσταλγείτε περισσότερο;

Την ξεγνοιασιά!!

  • Σας αρέσoυν τα ταξίδια;

Πάρα πολύ, αφού κάθε μέρα ταξιδεύω- συνταξιδεύω για την ακρίβεια- μαζί με τους ήρωες και τις ιστορίες τους, που φτιάχνει η φαντασία μου, κι όταν φτάνω σε ένα λιμάνι αμέσως ξεκινάω για το επόμενο. Αν δεν μπορούσα να ταξιδεύω θα αισθανόμουν σαν φυλακισμένη.

  • Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

Όλα τα ταξίδια που έχω κάνει είναι αγαπημένα μου, γιατί το κάθε ένα απ’ αυτά έκρυβε ένα δικό του θησαυρό και μου έδινε συγκλονιστικές εμπειρίες. Εκείνο όμως που θα μου μείνει αξέχαστο, είναι όταν πήγα στην Αυστραλία με τον πρώτο επαγγελματικό θίασο που δούλεψα στο Θέατρο, με το που τελείωσα τη σχολή θεάτρου.

  • Πoιo μέρoς αγαπάτε ιδιαίτερα;

Όλα τα εξωτικά μέρη με συγκινούν ιδιαίτερα, γιατί μου προκαλούν έντονα ερεθίσματα, που μου απογειώνουν τη φαντασία.

  • Ποια θεωρείτε ως την πιο υπερτιμημένη αρετή;

Την Αλήθεια! Την οποία όλοι επικαλούνται, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που την τιμούν.

  • Πoια, κατά τη γνώμη σας, είναι τα μεγαλύτερα πρoβλήματα της ελληνικής κoινωνίας;

Είναι πάρα πολλά που δεν μπορείς να τα αναλύσεις με λίγες φράσεις, αλλά το πιο σοβαρό κατά την προσωπική μου άποψη, είναι η Αναξιοκρατία.

  • Σας ενδιαφέρει η πoλιτική;

Φυσικά και με ενδιαφέρει. Ζώ σε μια οργανωμένη κοινωνία, είμαι μέρος του συνόλου της και οφείλω να ενδιαφέρομαι και να συμμετέχω ενεργά, σε όλα τα πολιτικά-κοινωνικά δρώμενα της χώρας μου. Από τα εφηβικά μου χρόνια είμαι πολιτικοποιημένη.

  • Τι γνώμη έχετε για τους πολιτικούς;

Είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας, προέρχονται μέσα από μας δεν είναι ουρανοκατέβατοι, εμείς τους επιλέγουμε με την ψήφο μας, κι εμείς τους επιτρέπουμε να λειτουργούν έτσι όπως λειτουργούν. Δεν είμαστε άμοιροι των ευθυνών μας !

  • Τι σημαίνει για σας η «αριστερά»;

Σήμαινε πάρα πολλά αλλά νομίζω πως στις μέρες μας που έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα, έχει χάσει πια το νόημά της.

  • Δηλαδή, πιστεύετε ακόμα στους διαχωρισμούς ή έχουν ξεπεραστεί;

Οι συνθήκες της κρίσης ενισχύουν πάντα τους διαχωρισμούς και πιο πολύ ενισχύονται οι ακραίες ιδεολογίες.

  • Ποια είναι η θέση της τέχνης (θέατρο, μουσική, ζωγραφική κ.λπ.) στην εποχή μας;

Καθοριστική, γιατί μας ευαισθητοποιεί, βγάζοντας από μέσα μας ό,τι πιο όμορφο και ποιητικό υπάρχει και μας ανοίγει διάπλατα τους ορίζοντές μας.

  • Μήπως η τέχνη κινδυνεύει να απομονωθεί εξαιτίας της τηλεόρασης και συνεπώς μήπως πρέπει να αναζητήσει καινούργιες μορφές και να επανεξετάσει την κοινωνική λειτουργία της;

Ο ρόλος της τέχνης, είναι να αναζητάει πάντα καινούργιες μορφές έκφρασης. Όχι δεν πιστεύω ότι κινδυνεύει να απομονωθεί από την τηλεόραση.

  • Πιστεύετε ότι το βιβλίο χάνει σε σχέση με την εικόνα;

Όχι, γιατί το βιβλίο έχει τη δύναμη, να σου δημιουργεί τις δικές του εικόνες όταν το διαβάζεις και η επαφή που έχεις μαζί του, όταν το αγγίζεις και το ξεφυλλίζεις, είναι μοναδική!

  • Σε μια εποχή αποξένωσης, πολεμικών συγκρούσεων, κοινωνικών αναταραχών, φτώχειας, ανισοτήτων, φόβου για την επόμενη ημέρα κ.λπ., τι μπορεί να κάνει η τέχνη;

Η τέχνη πέρα από το να σε βγάζει απ’ όλα αυτά τα άσχημα της καθημερινότητας και να σε ταξιδεύει σε άλλους κόσμους πιο όμορφους και παραμυθένιους  που αγαλλιάζουν την ψυχή σου, έχει και την τεράστια δύναμη να συγκινεί, αλλά και να αφυπνίζει ανθρώπινες συνειδήσεις.

  • Είναι ο κόσμος μας παράλογος;

Πάντα ήταν, εξαρτάται όμως από ποια οπτική γωνία το βλέπει κανείς.

  • Τι είναι εκείνο που δίνει νόημα στον άνθρωπο;

Το ουσιαστικό ενδιαφέρον του για τη ζωή.

  • Έχει πνευματικότητα η κεντρική εξουσία (η κυβέρνηση, τα κόμματα);

Η εκάστοτε κυβέρνηση αντανακλά την κοινωνία της.

  • Η νεοελληνική κοινωνία, γενικότερα, έχει πνευματικότητα;

Έχει αλλά δυστυχώς είναι μειοψηφία.

  • Τι σημαίνει για σας η λέξη «ήθος»;

Το βασικότερο στοιχείο του ανθρώπου . Εντιμότητα, Παιδεία Καλλιέργεια ψυχής!!

  • Πoια είναι η ωραιότερη λέξη της ελληνικής γλώσσας;

Η δική μου ωραιότερη λέξη είναι η Αξιοπρέπεια!!

  • Ποιος φταίει για το περιορισμένο λεξιλόγιο των νεοελλήνων: οι γονείς, το σχολείο, τα μέσα ενημέρωσης, η παγκοσμιοποίηση;

Όλοι αυτοί που αναφέρατε, κι εμείς οι ίδιοι στη συνέχεια, γιατί δεν κάνουμε καμιά προσπάθεια να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας.

  • Υπάρχει περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση στους πολίτες ή όλοι γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την προστασία του περιβάλλοντος;

Ελάχιστοι πολίτες είναι ευαισθητοποιημένοι δυστυχώς, γιατί υπάρχει ένας ωχαδερφισμός, όπως και σε πολλά άλλα θέματα.

  • Κινδυνεύουμε στ’ αλήθεια από τη μόλυνση του περιβάλλοντος ή απλώς πρόκειται για υπερβολές των οικολόγων;

Αν συνεχίσουμε να αδιαφορούμε έτσι, Ναι κινδυνεύουμε.

  • Μήπως κινδυνεύουμε από τους πρόσφυγες/μετανάστες;

Αν τους αφήσουμε στο έλεος, ναι δεν μας κάνει καλό.

  • Υπάρχει φόβος να χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα;

Αν την προστατεύσουμε με τον σωστό τρόπο, Όχι.

  • Δικαιούμαστε να υποστηρίζουμε ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων;

Όχι δεν δικαιούμαστε, από τη στιγμή που δεν υπάρχει ο ελάχιστος σεβασμός, απέναντι στον αρχαίο πολιτισμό μας-στα αρχαία κείμενα και σε όλα αυτά τα πολύτιμα πράγματα που έχουμε κληρονομήσει.

  • Έχoυν σημασία oι απoλoγισμoί στη ζωή μας;

Πολύ μεγάλη σημασία, μόνο στην περίπτωση που μας βοηθάνε να πηγαίνουμε ένα βήμα πιο πέρα και να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

  • Πόσες ώρες εργάζεστε;

Ατελείωτες, αφού η δημιουργία για μένα είναι πηγή ζωής.

  • Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας για τα βιβλία σας;

Από τα καθημερινά ερεθίσματα που δέχομαι, γιατί τίποτα δεν περνάει απαρατήρητο από δίπλα μου, αφουγκράζομαι τα πάντα, ζω το κάθε συναίσθημα σε όλο του το μεγαλείο και τα πάντα είναι έμπνευση και υλικό για μένα.

  • Μιλήστε μας για τη «Δική μου αλήθεια»…

Είναι ο τίτλος του τρίτου μου βιβλίου και το θέμα του έχει να κάνει με τη φιλία και τις αληθινές-ουσιαστικές σχέσεις, των ανθρώπων γενικότερα . Η κεντρική ηρωίδα η Ευτυχία, -συμβολικό όνομα και στα τρία μου βιβλία τα ονόματα των κεντρικών ηρωίδων είναι συμβολικά-Είναι ένα αυτοδημιούργητο άτομο υπέρ δραστήριο, κι αναζητάει συνέχεια το ανέφικτο και το ιδανικό. Είναι ερωτευμένη με τη ζωή, γι’ αυτό δεν αφήνει να χαθεί κανένας κρίκος της, τις όποιες ατυχίες η αποτυχίες, τις εκλαμβάνει ως εφαλτήριο, για την επιτυχία που θα έρθει. Γεύεται την γοητεία που εμπεριέχει η εμπειρία και η μάθηση, από οποιοδήποτε γεγονός ευχάριστο η δυσάρεστο και ποτέ δεν δίνει ενέργεια στο πρόβλημα αλλά στη λύση του, κι όταν δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα, αλλάζει τις προσδοκίες της.

  • Τι είναι για σας η μοναξιά;

Το να μην μπορώ να μοιράζομαι.

  • Είστε ρομαντική;

Αθεράπευτα.

  • Tι αγαπάτε περισσότερo στoν κόσμo;

Τον κόσμο ολόκληρο, κι όλες τις πτυχές της ζωής, αλλά πάνω απ’ όλα τη δημιουργία.

  • Τι θεωρείτε ως τον έσχατο βαθμό δυστυχίας;

Να μην υπάρχει νόημα στη ζωή του ανθρώπου, να μην έχει ενδιαφέροντα και να σπαταλάει το χρόνο του, σε άσκοπες ενασχολήσεις.

  • Σας απασχολεί ο χρόνος;

Ναι γιατί δεν μου φτάνει να κάνω όλα αυτά που θέλω κι αγαπάω.

  • Πιστεύετε στην φιλανθρωπία ή στην αλληλεγγύη;

Το υπέρτατο αγαθό του ανθρώπου, η προσφορά και το δόσιμο.

  • Για σας, τι σημαίνει παγκοσμιοποίηση;

Έχει πάρα πολλά θετικά αλλά και αρνητικά στοιχεία. Το άνοιγμα των συνόρων βοηθά πάρα πολύ την ανθρωπότητα, προσφέροντας οικονομικά, επιστημονικά και πολιτιστικά κέρδη. Πολιτισμική ανάπτυξη, διαπολιτισμικών επαφών και δημιουργία μιας παγκόσμιας κουλτούρας,- δίχως όμως να χάνουμε την Εθνική μας ταυτότητα, τις αξίες μας, τα έθιμά μας κ.λπ.- Θα πρέπει να εξαλειφθούν αρκετά μειονεκτήματα, να σταματήσει να αυξάνει τις κοινωνικές ανισότητες στον πλανήτη και τα οφέλη να μην διοχετεύονται μονομερώς στους ισχυρούς πόλους του συστήματος. Να μπουν νέοι θεσμοί σε διεθνές επίπεδο που θα επιβάλουν νέες κατευθύνσεις, με προσανατολισμό σε αξίες, όπως η αλληλεγγύη και η κοινωνική δικαιοσύνη.

  • Πόσο Ευρωπαίοι είμαστε οι Έλληνες;

Η λέξη Ευρωπαίος νομίζω πώς έχει χάσει τη σημασία της πλέον.

  • Ο Έλληνας είναι εχθρός της πειθαρχίας και του κανόνα;

Δυστυχώς, ναι.

  • Τι λείπει από τον Έλληνα σήμερα;

Η αυτοπεποίθηση, η σιγουριά, το θάρρος, η δράση και η ελπίδα για το καλύτερο.

  • Η «ενωμένη» Ευρώπη θα επιβιώσει;

Αν το θελήσουμε πραγματικά όλοι εμείς, ναι θα επιβιώσει.

  • Η γυναίκα σήμερα στην Ελλάδα είναι ίση με τον άνδρα;

Πολύ παρεξηγημένη αυτή η ισότητα στη συνείδησή μας… Σε πάρα πολλά πράγματα είναι ίση, όχι όμως στα ουσιαστικά.

  • Ποιο είναι το πολυτιμότερο περιουσιακό σας στοιχείο;

Η αχαλίνωτη φαντασία μου!

  • Η οικονομική κρίση πιστεύετε ότι θ’ αλλάξει την κοινωνία μας και προς ποια κατεύθυνση;

Επειδή από φύση και από θέση είμαι υπέρ αισιόδοξο άτομο, θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή, κάτι θα γίνει και θα γυρίσει το τιμόνι αλλιώς. Όταν πιάνεις πάτο δεν υπάρχει άλλη λύση, από το να βρεις τρόπο να σηκωθείς ψηλά να περπατήσεις, γιατί πάντα υπάρχουν δίοδοι προς τη σωστή κατεύθυνση.

  • Πιστεύετε ότι θα έρθει κάποια στιγμή που η χώρα μας θα ζει χωρίς τις ξένες εξαρτήσεις;

Και να μην το πιστεύω, θέλω να το πιστεύω και το εύχομαι ολόψυχα.

  • Τι ήταν εκείνο που σας οδήγησε στην πεζογραφία;

Ό,τι με οδήγησε και στην ηθοποιία. Η εσωτερική μου ανάγκη να εκφραστώ, -το γράψιμο για μένα είναι σαν ένα μαγικό ξόρκι- αλλά και η μεγάλη ικανοποίηση που μου προσφέρει η δημιουργία και το μοίρασμα συναισθημάτων, με άλλους συνανθρώπους μου.

  • Σε τι μπορεί να μας βοηθήσει η λογοτεχνία σήμερα – σε μια εποχή βαρβαρότητας;

Στην καλλιέργεια του πνεύματος και της ψυχής μας.

  • Σας απασχολεί η γνώμη των κριτικών;

Όταν είναι καλοπροαίρετη και μόνο στο κομμάτι, που θα με βοηθήσει να γίνω καλύτερη.

  • Τι είναι εκείνο που μπορεί να ενσαρκώσει την ελπίδα του αύριο;

Η δράση γι’ αυτά που πιστεύουμε και θέλουμε στη ζωή μας, γιατί η ελπίδα χωρίς τη δράση είναι στείρα.

  • Τελικά, τι είναι η ζωή;

Τα πάντα! Ο έρωτας! Η αγάπη! Η χαρά! Η λύπη! Ο αγώνας! Η προσφορά! Το δόσιμο! Όλες οι αποχρώσεις που υπάρχουν γύρω της! Αλλά το βασικότερο, η συνεχής προσπάθεια για να την κάνουμε καλύτερη!!!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Μαρία Κουτσοΰκου είναι ηθοποιός και ζει στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει θέατρο κι έχει δουλέψει σε πολλούς θιάσους, εταιρικούς και μη. Επί δεκαπέντε χρόνια ανήκε στο δυναμικό του Εθνικού Θεάτρου συμμετέχοντας σε πολύ σημαντικές παραστάσεις. Επίσης έχει εργαστεί στο κρατικό ραδιόφωνο σε πάρα πολλές εκπομπές: θεατρικές, παιδικές σειρές, μουσικές δικές της παραγωγές -λάιβ-, εκπομπές ποίησης-λογοτεχνίας κ.τ.λ. Έχει κάνει αρκετές τηλεοπτικές μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων και αφηγήσεις σε διάφορα ντοκιμαντέρ. Όπως δηλώνει η ίδια, το καταφύγιο της από τότε που θυμάται τον εαυτό της ήταν και είναι το γράψιμο, γιατί της δίνει τη δυνατότητα να εκφράζεται όπως ακριβώς νιώθει. Αγαπάει την τέχνη της ηθοποιού, της δημιουργεί έντονα και ποικίλα συναισθήματα. Όμως το γράψιμο την απογειώνει, της δημιουργεί ακόμα πιο βαθιά αίσθηση πληρότητας και αποτελεί πηγή ζωής για κείνη. ] Το πρώτο της βιβλίο “Κοντά στα 14” κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο “Κονιδάρη” με μεγάλη επιτυχία κι έχει αποσπάσει πολύ θετικά σχόλια.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

Share this
The following two tabs change content below.
Νίκος Λαγκαδινός
Ο Νίκος Λαγκαδινός είναι δημοσιογράφος [ΕΣΗΕΑ]. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεατρολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έχει εργαστεί ως συντάκτης και αρχισυντάκτης στην ΕΡΤ [τηλεόραση και ραδιόφωνο], στις εφημερίδες Ελεύθερη Γνώμη, Νίκη, Ενημέρωση, Βραδυνή, Ακρόπολις, Αθηναϊκή. Διηύθυνε την εφημερίδα ΕΞΟΡΜΗΣΗ.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή