Φίλιππος Β’, δούκας της Βουργουνδίας: Κέρδισε την προσωνυμία του «Τολμηρού» στα 14 του χρόνια

by Times Newsroom
Ο Φίλιππος Β’ ο Τολμηρός (Philippe II de Bourgogne επιλεγόμενος Philippe le Hardi , 17 Ιανουαρίου 1342 – 27 Απριλίου 1404) ήταν δούκας της Βουργουνδίας και ο τέταρτος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη Β΄ και της Μπόννης του Λουξεμβούργου. Με τον γάμο του με τη 19χρονη Μαργαρίτα κόμισσα της Φλάνδρας, έγινε Φίλιππος Β΄ κόμης της Φλάνδρας, Φίλιππος Δ΄ κόμης του Αρτουά και της κομητείας της Βουργουνδίας. Η Μαργαρίτα ήταν κόρη του Λουδοβίκου Β΄ της Φλάνδρας και χήρα του ετεροθαλούς αδελφού του Φιλίππου του Ρουβρ, δούκα της Βουργουνδίας, που πέθανε άτεκνος (1361).
 
Είναι ο ιδρυτής του Βουργουνδικού κλάδου του Οίκου των Βαλουά.
 
Κέρδισε την προσωνυμία του «Τολμηρού» στα 14 του χρόνια όταν πολεμούσε στην μάχη του Πουατιέ στο πλευρό του πατέρα του. Έγινε δούκας της Τουραίνης (1360), αλλά το 1363 σαν δώρο για την μαχητικότητα και τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην μάχη του Πουατιέ πήρε από τον πατέρα του το δουκάτο της Βουργουνδίας που το κυβέρνησε ως τον θάνατο του.
 
Βοήθησε (1379 – 1382) τον πεθερό του σε καταστολή των επαναστάσεων στην χώρα του, ειδικά στη Γάνδη. Οι επαναστάσεις δεν καταστάλθηκαν παρά μόνο με την Συνθήκη του Τουρναί (1385) με τον θάνατο του Λουδοβίκου. Με τον θάνατο του μεγάλου του αδελφού βασιλιά της Γαλλίας, Καρόλου Ε΄, ορίστηκε με τους υπόλοιπους αδελφούς του αντιβασιλιάς στο πλευρό του 12χρονου ανήλικου διαδόχου. Η αντιβασιλεία διήρκεσε ως το 1388, ενώ τότε έπεσε η δύναμη του, αφού ο νέος βασιλιάς προτίμησε να δώσει εξουσίες στους εχθρικούς προς τους θείους του συμβούλους, παρά στους ίδιους τους θείους του.
Το 1392, τα γεγονότα του επέτρεψαν να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, αφού ο φίλος και σύμβουλος του Καρόλου ΣΤ΄ έγινε στόχος, αφού περιπλέχθηκε σε μια απόπειρα δολοφονίας του Ιωάννη Ε΄, δούκα της Βρετάνης. Ο παρολίγον δολοφόνος του, Πέτρος του Κραόν, κατέφυγε στη Βρετάνη. Ο Κάρολος εξοργισμένος καταδίωξε για να τιμωρήσει τον Κραόν με εκστρατεία εναντίον του στην Βρετάνη (1392). Προχωρώντας, έμεινε έκπληκτος όταν ένας απατεώνας τον προειδοποιούσε ότι προδόθηκε. Ο βασιλιάς τότε σκότωσε πολλούς από τους ευγενείς του και ο θείος του, Φίλιππος, πήρε τον σημαντικότερο ρόλο ως το 1402.
 
Η προτίμηση του Καρόλου στον θείο του έφερε τελικά στην συνέχεια δυσάρεστα αποτελέσματα και διαμάχες στην οικογένεια των Βαλουά. Ο αδελφός του βασιλιά Λουδοβίκος, δούκας της Ορλεάνης, δυσαρεστήθηκε, γιατί ήθελε την αντιβασιλεία για λογαριασμό του. Αυτό έφερε συνεχείς εμφύλιες διαμάχες ανάμεσα στους δύο οίκους της Βουργουνδίας και της Ορλεάνης, που θα συνεχιστούν πολλά χρόνια μετά τον θάνατο των δύο γεναρχών. Ο καθένας από τους δύο ήθελε τις βασιλικές επιχορηγήσεις για λογαριασμό του. Ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης για τον άσωτο και πολυτελή τρόπο ζωής του, ενώ ο Φίλιππος για τις φιλοδοξίες του στην Βουργουνδία και τις Κάτω Χώρες. Ο Φίλιππος κέρδισε μεγαλύτερη φήμη στον λαό γιατί ήταν έντιμος και συνετός, σε αντίθεση με τον ακόλαστο και σπάταλο ανιψιό του. Παρ’όλα αυτά έχασε την αντιβασιλεία από την Ορλεάνη (1402), η οποία όμως θα επανέλθει στην Βουργουνδία λίγο μετά τον θάνατο του.
Ο Φίλιππος πέθανε (Απρ. 1404) στη Φλάνδρα (σημερινό Βέλγιο). Διάδοχος του ο μεγαλύτερος γιος του, Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας.
 
Με την σύζυγο του Μαργαρίτα Γ΄, κόμισσα της Φλάνδρας, (1350 – 1405) παιδιά του ήταν :
  • Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας
  • Μαργαρίτα της Βουργουνδίας (1394 – 1441)
  • Αικατερίνη, (-Φίλιππος Β’ κόμης του Νεβέρς, πατέρας των Καρόλου Α’ και Ιωάννου Β’, κομήτων του Νεβέρς
  • Άννα της Βουργουνδίας
  • Αγνή της Βουργουνδ

ΠΗΓΗ: https://el.wikipedia.org

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή