Ακαλλιέργητα προσανάμματα για πυρκαγιές

by ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ
Share this
  • Γράφει ο Γιάννης Πλαχούρης

Το περιστατικό που διηγείται ο Κωστής Παλαμάς με τις δυο Ζακυνθινές αδερ­φάδες, οι οποίες απήγγειλαν στίχους εξαίσια αλλά τραγουδούσαν απαίσια, θυμί­ζει η πολιτική της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης λόγω κο­ρονοϊού.

Οι εξαγγελίες ικανοποιούν αρκετά το λαϊκό αίσθημα όμως με την ταμπακιέρα τι γίνεται; Η πολιτική συνήθως απαγγέλλει, ενώ η πραγματικότητα τραγουδάει. Και, σχεδόν πά­ντοτε, η αλήθεια αποκαλύπτεται στην πράξη.

Μιλούσα πρόσφατα με φίλο αγρότη, ελαιοπαραγωγό, που καταλαβαίνει τις εξελίξεις, καινοτομεί, μπορεί να δει αντικειμενικά και να κρίνει σωστά, επειδή -το σημαντικότερο- δεν τον τραβά κάποιο κόμμα ή αγροτοπατέρας από το μανίκι. Ε­πισήμανε ότι τα προβλήματα των αγροτών και ιδιαίτερα των ελαιοπαραγωγών ή­ταν ήδη πολλά.

Μετά την μηδενική παραγωγή το 2018 λόγω των καιρικών συνθηκών (κατά σειρά θυμίζουμε αμμοθύελλα στην ανθοφορία της Άνοιξης, ξηρασία, δυο φθινο­πωρινοί τυφώνες πριν την συγκομιδή) και -παρά την καλή παραγωγή φέτος, οι προ­σφορές για λάδι και ελιά ήταν σε τιμές εξευτελιστικές για τους αγρότες. Φυσιολο­γικά διέθεσαν μέρος της παραγωγής, που είναι ανεξόφλητη μέχρι τώρα,  ενώ η υ­πόλοιπη παραγωγή έμεινε στις αποθήκες αφού πάγωσαν οι συναλλαγές από τον Μάρτιο.  

Ουσιαστικά οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι έμειναν αβοήθητοι να αντιμετωπί­σουν μια ζο­φερή υγειονομική και οικονομική πραγματικότητα. Η κάνουλα της χρη­ματοδότη­σης άνοιξε μόνο για κανάλια, ιδιωτικές κλινικές, επιχειρηματίες, και -να το παραδεχθούμε- κάποιες κατηγορίες ανέργων κ.λπ. Μάλιστα σε μια περίοδο που αυξήθηκε περίπου 30% η κατανάλωση στα Σ/Μ και οι τιμές στα ράφια τράβηξαν την ανηφόρα, πολλά αγροτικά προϊόντα –των μεσαζόντων παλιά τους τέχνη κό­σκινο– παρέμειναν αζήτητα, ενώ σε πολλά από αυτά περιέργως οι τιμές παραγω­γού πήραν την κατρακύλα. Η ζημιά δεν αναστρέφεται, αφού οι αγορές θα μείνουν περιορι­σμένες και με την απώλεια του τουρισμού.

Συνεπώς οι ελαιοπαραγωγοί από έλλειψη ρευστότητας δεν μπόρεσαν, με μη­χανήματα και εποχιακούς εργάτες, να καλλιεργήσουν (κλαδέματα, οργώματα) όλη την έκταση -ή και καθόλου- στα κτήματά τους, ειδικά στις ημιορεινές περιο­χές, ό­που το κόστος καλλιέργειας είναι μεγαλύτερο, αλλά και η ποιότητα ελιάς ανεπα­νάληπτη.

Έτσι, ημιορεινές και ορεινές εκτάσεις σε όλη την επικράτεια σήμερα έχουν σχεδόν …«ρου­μανιάσει». Χορτάρι, κλαδιά, θάμνοι στους όχθους προσφέρουν μιας πρώτης τάξης προσάναμμα στις όποιες απόπειρες εμπρησμού. Ο κίνδυνος φανε­ρός και άμεσος. Αν αναλογιστούμε μάλιστα τις εξελίξεις στη Μεσόγειο και τις ύπο­πτες προκλήσεις άσπονδων …συμμάχων επιβάλλεται η λήψη μέτρων από χθες κιό­λας. Ενδεικτικά προτείνονται: ενίσχυση των αγροτών με κάλυψη της απώλειας του εισοδήματος, απαλλαγή φέτος από ΕΦΚΑ, κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών για κάποιο χρονικό διάστημα, αφο­ρολόγητο πετρέλαιο για τις καλλιέργειες, επιδό­τηση για απόσυρση αφού οι μεσάζοντες εκβιάζοντας για τιμές κοψοχρονιάς λένε πως θα μείνουν αζήτητα κ.ά.

Αυτή η κυβέρνηση – οφείλουμε να το ομολογήσουμε- χαρακτηρίζεται για τη μεγάλη ταχύτητα είτε στα εξαίσια είτε στα απαίσια. Παραδείγματα τόσο η ταχύ­τατη αντιμετώπιση της πανδημίας όσο και η κατάθεση του νομοσχεδίου για την παραχώρηση της Παιδείας μας, στη «νέα τάξη» και στους ιδιώτες, κατάθεση α­στραπή, ώστε να προλάβει η Κυβέρνηση την άρση των μέτρων και την ισχύ απαγό­ρευσης των συγκεντρώσεων. Επίσης θυμίζουμε ότι ταχύτατα ψήφισε τις παροχές προς  κλινικάρχες.  Επομένως έχει την ικανότητα να επισπεύσει τις λύσεις στα κομ­βικά ζητήματα των ελαιοπαραγωγών και γενικότερα των αγροτών. Να το κάνει πριν χύσουμε δάκρυα πικρά. Όπως λέει και μια σκωπτική παροιμία εναρμονισμένη στο πνεύμα των καιρών: Λίγη υγεία πού και πού στους χειρισμούς των μακρόχρονων προβλημάτων δεν βλάπτει τη γενικότερη αρρώστια.

Τα υπόλοιπα (την αισχροκέρδεια σε τρόφιμα- απολυμαντικά, το μάσκες όχι – μάσκες ναι, τις διανομές -πόσα, πού- της κρατικής διαφήμισης, το κόστος και τη χρησιμότητα της πλατφόρμας μάθησης, τη διαχείριση σεμιναρίων ανέργων κ.ά) που συνέβησαν στην διάρκεια των μέτρων, έχουμε χρόνο για να τα συζητήσουμε.

Share this
The following two tabs change content below.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

Ο Γιάννης Πλαχούρης γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα από πατέρα Ηπειρώτη (Τετράκωμο – Τζουμέρκα) και μάνα Μικρασιάτισσα (Αϊβαλί). Εργάστηκε στη δημοσιογραφία (ημερήσιος και περιοδικός Τύπος, ραδιόφωνο) σε διάφορες θέσεις. Έχει γράψει και δημοσιεύσει από το 1973 μέχρι σήμερα ποίηση, μυθιστόρημα, παραμύθια, Καραγκιόζη, τις σατιρικές Ιστορίες του κυρίου Λαμόγιου, κριτικές προσεγγίσεις. Με τον Δημοσθένη Κορδοπάτη εξέδωσαν το ιδιότυπο περιοδικό Κέντρων. Συνεργάτης, κατά καιρούς, σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (ΚΛΠ, Έρευνα, Περίπλους, Index, Εξώπολις,) και ιστότοπους (Diastixo, fractal, timesnews.gr). Πέρασε και από τον συνδικαλισμό (ΠΟΕΣΥ και πρόεδρος του ΔΣ της ΕΣΠΗΤ) ενώ διετέλεσε μέλος στα Δ.Σ. του Αετοπούλειου Ιδρύματος, της ΔΕΠΑ Χαλανδρίου, του ΔΣ της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και Γραμματέας του Κέντρου Έρευνας Μικρασιατικού Ελληνισμού του Δήμου Νέας Ιωνίας

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή