Αν θέλει το Κίνημα Αλλαγής να έχει μέλλον πρέπει να απευθυνθεί στους νέους

by Times Newsroom 1
Share this
  • Γράφει ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΛΥΒΑΣ

Δεν κομίζω «γλαύκα εις Αθήνας », λέγοντας ότι σαν λαός δεν τα έχουμε καλά με την αλήθεια. Μας αρέσουν περισσότερο τα παραμύθια, κάτι που έχει αποδειχθεί περίτρανα τα τελευταία χρόνια. Η αλήθεια μας τρομάζει. Η αφορμή γι’αυτόν τον πρόλογο μου δόθηκε από την πληθώρα των ποσταρισμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από εναπομείναντες ψηφοφόρους του Κινήματος Αλλαγής με ερωτήματα τόσο σε πρώην στελέχη του χώρου τους, που μετακόμισαν στον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και στους πολλούς πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που έγιναν ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με την στάση τους μετά τις αποκαλύψεις για παρακρατικές δραστηριότητες κυβερνητικών παραγόντων της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Διαπίστωσα, άλλωστε, την οργή των πιστών της Δημοκρατικής παράταξης και άμεσα, σε συζητήσεις που είχα με κάποιους από αυτούς, οι οποίοι θα περίμεναν από Ραγκούση,  Μωραΐτη, Ξενογιαννακοπούλου, Κουρουμπλή, Σπίρτζη και ένα σωρό άλλους να πουν ότι έκαναν λάθος και μετανοούν. Θα περίμεναν ανάλογη στάση και από τους ψηφοφόρους. Μερικοί βέβαια θέλουν, με την κριτική τους, να τονίσουν την ασυνέπεια ή και την προδοσία, οι πιο οργισμένοι, και δεν περιμένουν καμία μετάνοια.

Ωστόσο με τις τελευταίες εξελίξεις δημιουργείται ένα πρόβλημα σε όσους εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ ή το ΚΙΝΑΛ, για να συμβάλουν στην μαζικότερη, συνδυασμένη και αλληλοεξαρτώμενη ανάμεσα σε στελέχη και απλούς ψηφοφόρους , εκδήλωση πολιτικού αμοραλισμού, στην μεταπολίτευση.

Ο μανδύας των αντιδεξιών ή αντιμνημονιακών συναισθημάτων είχε ήδη ξεφτίσει και τώρα γίνεται κουρέλι. Εκτός τούτου το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, όπως λέει ο λαός, και η επίκληση ιδεολογικών λόγων για την εγκατάλειψη του χώρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ,  είναι ένα τεράστιο ψέμα, κάτι που έχει αποδειχτεί.

Πώς άραγε ένας αντιδεξιός μπορούσε να ανέχεται συγκυβέρνηση με τον ακροδεξιό Καμμένο και το τοξικό- ρατσιστικό κόμμα του, τους ΑΝΕΛ;;

Πώς συμβιβάζεται με στελέχη από το βαθύ δεξιό κράτος και παρακράτος, το οποίο επιστράτευσε ο ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξει το δικό του παρακράτος;;

Πώς ένας που διαφωνούσε και έφυγε από το ΠΑΣΟΚ για το μνημόνιο, κατά τους ισχυρισμούς του, δέχτηκε ένα μνημόνιο αχρείαστο και σκληρότερο όλων;;

Πώς κατάπιαν το δημοψήφισμα και την κωλοτούμπα του «νέου Ανδρέα» που σήμανε την άσκηση της πιο δεξιάς πολιτικής που εφαρμόστηκε τις τελευταίες δεκαετίες;;

Και όμως δεν ίδρωσε το αυτί τους και μαζί με αυτούς και οι ψηφοφόροι και αυτό γιατί ο βασικός σκοπός εξυπηρετούνταν. Και βασικός σκοπός ήταν η εξουσία για τα στελέχη και η επαφή με αυτήν για τους ψηφοφόρους.

Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ, την περίοδο της παντοδυναμίας του, με ευθύνη κεντρικών στελεχών του και στον βωμό της νομής της εξουσίας, μετέτρεψε μεγάλα τμήματα των μελών και των ψηφοφόρων του σε παρακλάδια του κρατικού μηχανισμού, με αποτέλεσμα αυτοί οι άνθρωποι να ταυτίσουν την πολιτική με το κράτος και την εξουσία. Χωρίς αυτά η ενασχόληση με την πολιτική δεν είχε καμιά αξία. Έτσι το μεγαλύτερο λαϊκό κίνημα που αναπτύχθηκε, σε καιρό ειρήνης, στη χώρα μας προσβλήθηκε από αυτά τα καρκινώματα του κρατισμού και της εξουσιολαγνείας και αυτά το σκότωσαν. Ευτυχώς γι΄αυτό και την υστεροφημία του ηγέτη του Ανδρέα Παπανδρέου, την εποχή του ’89 ένα μεγάλο τμήμα του ήταν καθαρό από αυτά και το κράτησε όρθιο.

Αυτοί, λοιπόν, που είχαν τέτοια αντίληψη για την πολιτική, όταν νωρίς κατάλαβαν ότι το ΠΑΣΟΚ θα χωρίσει με την εξουσία και αυτό το διαζύγιο θα έχει μάκρος χρόνου, άρχισαν να προσανατολίζονται στο νέο όχημα που θα τους εξασφάλιζε την συνέχεια της επαφής τους με την εξουσία και το κράτος, που δεν ήταν άλλο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Βρήκαν γρήγορα και πρόχειρα ιδεολογικό μανδύα, ενώ το όλο κλίμα τους εξασφάλιζε και έκφραση στην κορυφή, ώστε να οι εκπρόσωποί τους να μην είναι οι άγνωστοι και παλιοί αντίπαλοι του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, αλλά δικοί τους άνθρωποι. Έτσι εξασφάλιζαν την εκλογή τους όσοι έφευγαν από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για να μπουν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η αλήθεια. Τόσο απλά και μακιαβελικά είναι τα πράγματα.

Να σημειώσω εδώ ότι στο ΚΙΝΑΛ κάποιοι που έχουν την εντύπωση πώς είναι ταγμένοι από τον ύψιστο να υπηρετούν τον λαό από τα έδρανα του κοινοβουλίου, τα έχουν αντιληφθεί αυτά, αλλά επειδή θα ήταν οδυνηρό και πολιτικά γι’ αυτούς – καθώς σε όλα υπάρχουν όρια – να μεταπηδήσουν στον ΣΥΡΙΖΑ, προσπάθησαν να οδηγήσουν όλο το ΚΙΝΑΛ εκεί και να πάνε και αυτοί ως επιβάτες. Ευτυχώς τα σχέδια αυτά τα ακύρωσε η βάση του ΚΙΝΑΛ, ότι έχει μείνει από την μεγάλη δημοκρατική παράταξη που συγκρότησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, η οποία όντας σε ύπνωση με ευθύνη της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ, σε αυτή την περίπτωση αντέδρασε, γιατί διαθέτει ιστορική μνήμη και πολιτικό κριτήριο.

Το να ελπίζουν λοιπόν στο ΚΙΝΑΛ να «πάρουν πίσω τους ψηφοφόρους τους» είναι σαν να ψάχνουν τον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας υλικά για να χτίσουν το μέλλον. Πρόκειται για τοξικά στελέχη και επιζήμιους ψηφοφόρους που διώχνουν τους υπόλοιπους. Αν θέλει το ΚΙΝΑΛ να έχει μέλλον πρέπει να απευθυνθεί στους νέους. Δυστυχώς όμως από τότε που η νεολαία στο ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στον κρατικό μηχανισμό και τα μέλη της έγιναν αυθεντικοί πολιτικοί γραφειοκράτες, χάθηκε και ακόμη δεν έχει βρεθεί.

Share this

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή