Ανοχή…

by ΜΗΝΑΣ ΤΑΥΛΑΡΙΔΗΣ
  • Γράφει ο ΜΗΝΑΣ ΤΑΥΛΑΡΙΔΗΣ

“Η ανοχή της μη ανοχής παράγει μη ανοχή. Η μη ανοχή της μη ανοχής παράγει ανοχή”, Λαρς Γκούσταφσον, Σουηδός συγγραφέας.

Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε μια κάποια εξήγηση στο παραπάνω.

Ανοχή είναι η διάθεση που έχει το κάθε άτομο να συμβιώνει αρμονικά με άλλα άτομα διαφορετικών πεποιθήσεων, οι οποίες μπορεί να είναι ακόμη και αντίθετες από τις δικές του, καθώς επίσης να συμβιώνει και με κοινωνικές συμπεριφορές και συνήθειες που δεν συμμερίζεται. Για να μπορεί να υπάρξει όμως ανοχή, απαιτείται ένα κοινό πλαίσιο θεσμών, που να τους σέβονται όλοι. Όποιος τους αρνείται ή τους πολεμάει αρνείται και το δικαίωμά του να είναι ανεκτικός και βέβαια το δικαίωμα να τον ανέχονται τα υπόλοιπα υποκείμενα της κοινωνίας.

Βασική αρχή της ανοχής όμως είναι, ο προσδιορισμός των ορίων αυτού που την υπονομεύει. Τι σημαίνει αυτό : τα όρια της μη ανοχής κάποιου ατόμου δεν μπορεί να είναι απεριόριστα και ανεξέλεγκτα. Βρίσκονται μέσα στα όρια, που βάζει ο νόμος και το κοινό περί δικαίου αίσθημα, τα οποία δεν μπορεί να τα υπερκεράσει κάποιος στο όνομα της μη ανοχής. Ταυτόχρονα η μη ανοχή κάποιου, όταν αυτός υπερβαίνει τα όρια αυτά, θα πρέπει να πολεμάται με δημοκρατικά μέσα.

Συγχρόνως όμως, το να απολαμβάνει κάποιος τα πλεονεκτήματα της δημόσιας ανοχής, αυτό ακριβώς το δικαίωμα του επιβάλλει την υποχρέωση του να παραιτηθεί από την άσκηση οποιασδήποτε ιδιωτικής ανοχής. Δεν είναι επιτρεπτό να απολαμβάνεις από την μια μεριά την ανοχή της πολιτείας ή των πολιτών και από την άλλη μόνο σου ή συνεπικουρούμενος από κάποιους άλλους, να αποτελείς λόμπι, μη αποδεχόμενος αντίθετες κριτικές και οποιοδήποτε αποδοκιμαστικό σχόλιο σου απευθύνεται.

Φυσικά η ανοχή του υποκειμένου, δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να μας οδηγεί σε αδιαφορία και να μας εμποδίζει να σχηματίσουμε κριτικές απόψεις με επιχειρήματα για τις απόψεις των άλλων, ούτε θα πρέπει να αναγκάζει τον τρόπο σκέψεις μας να φιμωθεί για να μην πληγώσει όποιους σκέφτονται διαφορετικά. Εδώ υπερισχύει η ρήση του Βολτέρου : “Διαφωνώ μαζί σου, αλλά θα κάνω ότι μου είναι δυνατό για να μπορείς να εκφράσεις τις απόψεις σου.’’

Και βέβαια η ανοχή δεν μπορεί να υποδηλώνει, ότι κάποιος είναι αδύναμος. Αντίθετα μάλιστα δηλώνει ότι είναι επαρκώς δυνατός και σίγουρος για τις δυνάμεις του και τις ικανότητές του. Αυτό που πραγματικά αντιτίθεται στην ανοχή είναι ο φανατισμός, ο οποίος τις περισσότερες φορές είναι γνώρισμα των αδυνάτων, που θέλουν να υπερκεράσουν τις δικές του αμφιβολίες και την δική τους μη επαρκή γνώση. Και όπως είπε και ο Νίτσε, «ο φανατισμός είναι η μόνη δύναμη θέλησης για την οποία είναι ικανοί οι αδύναμοι.»

The following two tabs change content below.
ΜΗΝΑΣ ΤΑΥΛΑΡΙΔΗΣ

ΜΗΝΑΣ ΤΑΥΛΑΡΙΔΗΣ

Σπούδασε οικονομία και φιλοσοφία στη Γερμανία, όπου είχε αγώνες ενάντια στην Χούντα μέσα από τις τάξεις του ΠΑΚ. Για χρόνια υπήρξε Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Φοιτητικών Ενώσεων Δ. Γερμανίας και σύνεδρος σε Πανσπουδαστικά συνέδρια στην Ελλάδα. Εκπρόσωπος των ξένων φοιτητών στο σύλλογο φοιτητών του Πανεπιστημίου του Σααρμπρύκεν. Μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΠΑΣΠ από το πρώτο της συνέδριο και ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, όπου και διετέλεσα από το Φλεβάρη του 1986 έως το 1994 μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Μέλος του συλλόγου εργαζομένων στην Εμπορική Τράπεζα με συμμετοχή σε 5 συνέδρια της ΟΤΟΕ ως σύνεδρος.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή