Αντέχουν οι ευχές;

by ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Ακόμη δεν έχουν ξεστολίσει καλά καλά οι Δήμοι και το 2020 «έφαγε» σχεδόν τον πρώτο μήνα του. Αντέχει ακόμη η χαρά μας; Αντέχουν οι ευχές μας ; Αντέχουν οι αποφάσεις μας;

Μπροστά στον παιδικό βηματισμό της νέας χρονιάς, οι σκέψεις και τα συναισθήματα συνεχίζουν να ταξιδεύουν ανάμεσα στη χαρά και τη μελαγχολία. Χαρά για μια νέα, κατάλευκη σελίδα της ζωής μας που έχει ήδη αρχίσει να γράφεται, μελαγχολία για τα χρόνια που περνάνε, τις γιορτές που ξεφτίζουν και ίσως και για κάποιες ευκαιρίες που χάνονται. Πάνω απ΄ όλα όμως, υπάρχει μια αλήθεια, που αφήνει πίσω χαρά και μελαγχολία και μας καλεί να γεμίσουμε τις καρδιές μας με κάτι άλλο, εντελώς ξεχωριστό: Με ευγνωμοσύνη.

Ο Θεός μας ξανάφερε μπροστά σ΄ ένα καινούργιο σταυροδρόμι. Μας πρόσφερε ξανά το δώρο του χρόνου, το πιο πολύτιμο και το πιο ατίμητο δώρο. Έστω και αν πρωτοχρονιές και επέτειοι, καλά το ξέρουμε, πως είναι κατασκευές ανθρώπινες, μας είναι χρήσιμες πολύ, γιατί όλοι διψάμε για νέα ξεκινήματα και νέες αποφάσεις. Κοιτάμε πίσω μας και βλέπουμε όλες εκείνες τις στιγμές, που φανήκαμε κοντύτεροι από τα όνειρά μας. Όλες εκείνες τις στιγμές, που θα θέλαμε να ήμασταν διαφορετικοί. Όμως μπροστά μας, σήμερα, ένα σχεδόν μήνα μετά την λαμπερή Πρωτοχρονιά, σήμερα που η ρουτίνα κτυπά απειλητικά τις μέρες μας, ας μην ξεχάσουμε τη νέα, κατάλευκη σελίδα, που πριν λίγες μέρες ανοίχτηκε μπροστά μας και που πιστέψαμε πως όλα μπορούν να γραφτούν πάνω της καλύτερα.

Πηγή: www.asceticexperience.com

Μπορεί ο χρόνος να μοιάζει παντοδύναμος. Όμως, αν το καλοσκεφτούμε, ο χρόνος περιμένει από μας να πάρει νόημα και σκοπό. Κι αν για πολλούς δεν είναι ο χρόνος τίποτε άλλο από μια διαδρομή προς ένα τέλος, για μας, που ζούμε μέσα στην Εκκλησία, ο ίδιος ο Θεός με την ενανθρώπισή Του τον μεταμόρφωσε από παγίδα θανάτου σε ευκαιρία ζωής.

Όλοι συμφωνούν πως η νέα χρονιά κρύβει δυσκολίες. Πάντα ο χρόνος κρύβει δυσκολίες. Καμιά όμως δεν είναι δυνατότερη από τη δύναμη της ζωής. Για εκείνους, που έβαλαν για κέντρο της ζωής τους τον αρχηγό της Ζωής, τον Θεάνθρωπο Χριστό, η κάθε στιγμή του χρόνου δίνει ευκαιρίες για αλλαγή τακτικής, αλλαγή προτεραιοτήτων, αλλαγή νοοτροπίας, αλλαγή του νου. Ο χρόνος είναι μια διαρκής ευκαιρία μετάνοιας. Πολλά από εκείνα τα δυσάρεστα που συμβαίνουν στον εαυτό μας, στην πατρίδα μας και στον κόσμο ολόκληρο είναι αποτελέσματα ανθρώπινων επιλογών. Πολλά, είναι συνέπειες δικών μας λαθών και δικών μας καταχρήσεων. Μέχρι τώρα χρόνος μας δόθηκε πολύς, ο περισσότερος όμως σπαταλήθηκε άσκοπα. Την ίδια ώρα που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε, αρπάξαμε. Την ίδια ώρα που θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε, αποξενωθήκαμε. Την ίδια ώρα που θα μπορούσαμε να προστατεύσουμε, καταναλώσαμε ασύστολα. Μέσα στο χρόνο που μας δόθηκε αποτύχαμε, μέσα στον χρόνο που μας δόθηκε αμαρτήσαμε, μέσα στο χρόνο, που τώρα ολοκαίνουργιος στέκεται μπροστά μας, είναι στο χέρι μας να επανορθώσουμε.

Καθώς το 2020 ξεκινάει, όλα γύρω μας μοιάζουν ρευστά. Αρχές και αξίες που στήριζαν την κοινωνία μας, μοιάζουν να καταρρέουν. Αυτό που έρχεται, μας φοβίζει. Γυρνάμε πίσω να κρατηθούμε, όμως ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω. Σ΄ αυτές τις δύσκολες στιγμές, δεν θα μετρηθεί μόνον η πίστη των λόγων μας, αλλά και η πίστη των έργων μας. Μπορεί να μοιάζουν όλα εφήμερα, όμως ο Χριστός είναι ο αυτός εις τους αιώνες. Εάν ζητήσουμε κοντά Του τους οδοδείκτες μιας ασφαλούς διαδρομής, δεν θα προδοθούμε. Εάν αφήσουμε Εκείνον να δώσει το νόημα σε όλες τις ημέρες και τα στιγμές του νέου έτους, όλα, οι πράξεις μας, τα λόγια μας, οι σκέψεις μας, θα γίνουν εργαλεία ζωής. Εάν τον κάνουμε οικοδεσπότη της καρδιάς μας, θα δούμε τους εαυτούς μας και τον περίγυρό μας να μεταμορφώνονται σε μικρούς παραδείσους. Δεν είναι μόνο η αύξηση των εισοδημάτων που θα δώσει τις λύσεις. Λύσεις αποτελεσματικότερες και διαρκέστερες θα δώσει το ξαναζωντάνεμα της ευγνωμοσύνης μας για το δώρο της ζωής και η αφύπνιση της αγάπης, της ανιδιοτελούς και έμπρακτης αγάπης, όταν και όπου χρειάζεται.

Καυχόμεθα για την Ορθοδοξία μας, για την παράδοση και τους Πατέρες μας. Ο κόσμος όμως γύρω μας περιμένει εκείνους, που με τη ζωή τους θα αναδείξουν και θα αποδείξουν την αλήθεια και τη λύτρωση, που προσφέρει η πίστη μας. Δεν καλούμαστε ούτε σε επιστροφή, ούτε σε πισωγύρισμα. Αντίθετα, στρέφουμε τη ματιά σας στο μέλλον, ένα μέλλον λουσμένο από το φως Εκείνου, που νίκησε τη φθορά του χρόνου και μετάβαλε την κάθε στιγμή σε πύλη του Παραδείσου. Ο δρόμος που χάραξε, όταν φανερώθηκε σε τούτη τη γη, είναι δρόμος θυσίας, πίστης πολλής και ελπίδας ακλόνητης. Όποιος τον περπατήσει, στις μέρες που ανοίγονται μπροστά μας, θα δει τον εαυτό του να γίνεται μια ελπίδα, μια ζωντανή ελπίδα για τον πονεμένο κόσμο μας.

Με όλη την καρδιά μας ας προσευχηθούμε, ο νέος χρόνος να μας βρει αντάξιους αυτής της δωρεάς της ζωής, που ακόμη μας χτυπάει την πόρτα μας και περιμένει από μας να της ανοίξουμε νέους δρόμους.

Ο Θεός να ευλογεί όλες τις ημέρες της ζωής μας!!!

ΠΗΓΗ: pemptousia.gr/

The following two tabs change content below.
ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Ο Ηλίας Λιαμής γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Bossey. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου και άρχισε την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής. Το 2002 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο πεδίο της Νηπτικής Θεολογίας. Αμέσως μετά έγινες δεκτός ως υποψήφιος διδάκτωρ στο τμήμα Μουσικολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα τις σύγχρονες μουσικοπαιδαγωγικές μεθόδους. Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές πήρες τα πτυχία πιάνου και ανώτερων θεωρητικών (αρμονίας, αντίστιξης και φούγκας) από το Ελληνικό Ωδείο, ενώ παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα μουσικολογίας και διεύθυνσης χορωδίας και ορχήστρας στην Αγγλία και την Ουγγαρία. Ορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος μέλος της Συνολικής Επιτροπής Εορτασμού του Ιωβηλαίου Έτους (1998), μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (2003), ενώ από το 2000 είναι μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος και Πρόεδρος της Συνοδικής Υποεπιτροπής Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων. Υπό την τελευταία αυτή ιδιότητα, διοργάνωσε πλήθος εκδηλώσεων κα συνεδρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι πρόεδρος και ιδρυτικός μέλος του Ερευνητικού Ιδρύματος Πολιτισμού και Εκπαίδευσης (Ε.Ι.Π.Ε.) το οποίο εκπονεί ελληνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας. Αποτελεί μόνιμο συνεργάτη του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, ενώ μετέχει συστηματικά σε Σχολές Γονέων και σεμινάρια επιμόρφωσης κατηχητικών πολλών Ιερών Μητροπόλεων. Διδάσκει επί 25 έτη στην Ελληνογαλλική Σχολή "St Joseph", ως καθηγητής θεολόγος και μουσικός ενώ από το 2000 μέχρι το 2015 κατείχε την θέση του Υποδιευθυντή του Γυμνασίου. Ανέλαβε την αναδιοργάνωση της παιδικής χορωδίας της Σχολής η οποία συμμετείχε σε πλήθος εκδηλώσεων. Είναι συγγραφέας βιβλίων, κατηχητικών βοηθημάτων και θεατρικών παραστάσεων, οι οποίες έχουν παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης", στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κ.ά. Αρθρογραφεί συστηματικά, ενώ, επί εικοσιπενταετία, είναι και παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών με θέμα την ανάλυση θεμάτων Βιβλικής και Πατερικής Θεολογίας σε σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή