«Αντί να μας επιτρέψουν να πάμε στα Φροντιστήρια, μας στέλνουν στα Σχολεία»!!!

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΙΜΙΤΖΗΣ
  • Γράφει ο Αντώνης Σιμιτζής

Υπάρχουν και μερικά καθημερινά «παράξενα», που δεν τα σπουδαιολογούμε…

1) Χθες ήτανε Τρίτη και 13. Και θεωρείται σημαδιακή μέρα.
Γιατί; Το μόνο 13 που ξέρουμε είναι οι 12 μαθητές Του και ο Χριστός… Είναι αυτός λόγος; Και γιατί όχι η 29/5; Και πώς τα κατάφεραν η Τετάρτη και 14 ή η Πέμπτη και 15 και έμειναν αλώβητες;

2) Ακούγοντας μερικούς δημοσιογράφους να μιλούν αγχωτικά, σκέπτομαι ότι ευτυχώς που δεν ξέρουν καθαρεύουσα. Γιατί στη φούρια τους, ίσως και να έλεγαν «Το Φόρεϊν Όφις» τού «Φόρειν… Όφεως»!

3) Στα φώτα τού Δήμου τής ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ, έχουνε ξεχάσει να αλλάξουν την ώρα λειτουργίας τους, και ανάβουν πλέον… απόγευμα! Πόσα φώτα Δήμων τάχα, θα ανάβουν 2-3 ώρες πριν την ώρα τους;

4) Το ότι γράφονται υπέροχα άρθρα στις εφημερίδες από σπουδαίους δημοσιογράφους είναι γνωστό! Τι μένει άγνωστο ή αδιάφορο; ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ!!!! Ότι ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ είναι τόσο μικρά, που ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΟΥΜΕ!!! Αδύνατον να φτάσουμε στο ¼ τού άρθρου! Τα μάτια μας πονούν, κλαίνε και λοιπά!
Το λέμε, το ξαναλέμε, δεν δίνει φράγκο κανείς!

5) Ένας φίλος Έλληνας εξ Αμερικής, που ήρθε μετά από χρόνια, μού είπε: «Ρε, φίλε… Εδώ αν ένα προΪόν είναι καλό και πουλιέται, και πάει ψηλά, οι δικοί του το νοθεύουνε, για να κερδίζουν χρήματα κι απ’ τη νοθεία! Τι άλλο να σας πω;;»

Προς το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων

Κύριοι,

Ένας σοβαρός μαθητής Λυκείου, πριν από δυο-τρεις μέρες είπε κάτι εξαιρετικά σπουδαίο και αποκαλυπτικό!
«Αντί να μας επιτρέψουν να πάμε στα Φροντιστήρια, μας στέλνουν στα Σχολεία!»

Τι άλλο από αυτό, την αχρηστία τού Σχολείου πρέπει να σας πουν για να καταλάβετε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και να συγκινηθείτε;;;!!!!
Τον καιρό τον δικό μας, έρχονταν κάθε τόσο επιθεωρητές, τους οποίους οι καθηγητές μας τους υπολόγιζαν πολύ! Τώρα πια επιθεωρητές δεν υπάρχουν; Ή κάνουν τις επιθεωρήσεις τους από μακριά;

Εγώ από τις επισκέψεις μου σε σχολεία για ομιλίες, έχω γράψει εδώ κατ’ επανάληψιν, ότι εκεί δεν γίνεται μάθημα αλλά «καλαμπαλίκι»!

Τι άλλο πρέπει να σας πουν για να συγκινηθείτε και να κάνετε ό,τι πρέπει!; Εμείς όλοι οι πολίτες, τζάμπα πληρώνουμε τόσα χρήματα για την εκπαίδευση, Μέση και Ανωτέρα, ως γνωστόν;

Μιλάμε για καταστροφή κι εσείς καμαρώνετε;!
Αυτά δεν συμβαίνουν μόνον τώρα. Συμβαίνουν από δεκάδες χρόνια! Έχει γίνει πια κατεστημένο!

Ρεπορτάζ!

– Εσείς είσαστε η κυρία που σκοτώθηκε ο….
– Ναι, εγώ.
– Και κλαίτε, βλέπω,κλαίτε!
– Τι να κάνω; Γρουουουου! Δικός μας άνθρωπος ήταν!
Γρουουου!
– Και είσαστε πολύ κλαμένη. Φαίνεται!
– Και στενοχωρημενη.
– Φαίνεται; Όλη τη νύχτα κλαίγαμε, κι εγώ και η κόρη μου. Γρουουουθθθ!
– Η κόρη σας, Πού είναι τώρα η κόρη σας;
– Μέσα είναι.
– Πέστε της να έρθει κι αυτηνής έξω!
– Γρουουου, Μελπομένη! Έλα ήρθαν τα κανάλια! Οι γείτονες, γρουουουου, μου είπανε να πάω να φτιάξω τα μαλλιά μου! Πού να πάω η κακομοίρα! Γρουουουουθ! Με τέτοια στενοχώρια!
– Και φοράτε και μαύρα…
– Ναι, ναι, φοράω. Τι να βάλω; Γρουγρουουγρου!
– Εσείς είστε η Μελπομένη;
– Μαλιστα. Γρουουουουθθθθ.
– Και είσαστε πολύ στενοχωρημένη για τον θάνατο!
– Ναιαιαιαιαιαια… γρούγουουπουουθ.
– Και υποφέρετε! Για πέστε μας πώς υποφέρετε;
– Υποφεεεεέρω όπως όλος ο κόσμος!…Γρουουουουουθ.
– Αυτός ο θόρυβος που ακούμε μέσα, τι θόρυβος είναι; Υπάρχουν κι άλλοι που κλαίνε;
– Είναι ο σκύλος μας. Γρουουουουθθθθθ.
– Και κλαίει κι αυτός;!
– Αυτός κι αν κλαίει, κυρία μου! Γρουουουουουουουο!.
– Αλήθεια; Για φωνάξτε τον!
– Γρουουουου. Κολοκοτρώνη! ‘Ελα έξω, ρε!
– Ποιος Κολοκοτρώνης! Το μικρό του;
– Νάτονε! Γρουουουου. Τον ακούτε; Όλη νύχτα κλαψούριζε.
Κλαψούρισε κι εσύ, ρε! Τον ακούτε; Γρουουουου. Δεν έχει μικρό όνομα. Κολοκοτρώνης σκέτος. Γρουουου!
– Άλλος υπάρχει;
– Είναι και η γάτα μας. Αλλά οι γάτες δε κλαίνε, κακό χρόνο
νά ‘χουν! Γρουουουου! Κλάψε, ρε Κολοκοτρώνη!
– Αφς, αφς. Γαβ. γαβ!
– Άλλο τίποτα υπάρχει;
– Όχι. Οι κότες που ακούτε είναι απ’ το διαδίκτυο. Οι κατσίκες, όλα… Γρουουου!

The following two tabs change content below.
Ο Αντώνης Σιμιτζής γεννήθηκε στην Αμαλιάδα. Έκανε ανώτατες σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1962 με τη νουβέλα Ο Γέρος. Από τότε έχει εκδώσει πολλά πεζά, διηγήματα, μυθιστορήματα και δοκίμια. Έχει γράψει επίσης θεατρικά έργα, που έχουν ανέβει στις αθηναϊκές σκηνές, όπως και της επαρχίας, καθώς και περισσότερα από εκατό επεισόδια τηλεοπτικών σίριαλ και τηλεταινίες, σε διασκευές ή πρωτότυπα. Τα πεζά του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και έχει τιμηθεί για τα θεατρικά του έργα δύο φορές με Α′ και Β′ βραβείο. Έχει πάρει επίσης και το βραβείο «Τρανούλη» για το μυθιστόρημά του Αν Αγαπάς. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και υπήρξε μέλος στα Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή