Αντώνης Φωστιέρης: Δε βρίσκω χρόνο να κλάψω

by Times Newsroom 1
Share this

ΑΝΤΩΝΗΣ ΦΩΣΤΙΕΡΗΣ

Δε βρίσκω χρόνο να κλάψω

Κανένας ρολογάς δεν έχει εμπιστοσύνη στο ρολόι του.
Κανένα ρολόι δεν πιστεύει στην ώρα. Κανένα δευτερόλεπτο
Δεν έχει αυτοπεποίθηση ν’ ανθίσει περισσότερο
Γι’ αυτό η κάθε ώρα είναι άθλιο
Κενοτάφιο στιγμών. Όμως εγώ δε βρίσκω χρόνο να κλάψω.
Διψασμένος για δίψα, το ίδιο διψάω
Μιαν ευρύχωρη γέννηση. Ξεχειλωμένη απ’ το πέος του Αύριο
Που διακορεύει ακάθεκτο τις εποχές
Πριν τις χαρίσει αυτάρεσκα
Στους υπηκόους του. Να γλιστρήσω ανεμπόδιστος
Κι απ’ τον σάκο του αμνού ν’ ανακτήσω απαστράπτοντας
Την απέναντι όχθη.

Σ’ ένα μαύρο στιλπνό
Φέρετρο με πλήκτρα
Κάποιος παίζει το ρέκβιεμ
Της δικιάς μου ζωής. Το μαθαίνω από τρίτους.
Καθότι η ματαιότητα
Δεν άφησε πόρο ανοιχτό
Περιζώνει σφιχτά τον ορίζοντα του ήχου
Μιμείται ον λυγμό του ερωτευμένου
Τις κορώνες του ρήτορα
Τη σπασμένη φωνή του ποιητή απαγγέλλοντας στίχους
Τώρα ορμάει κακαρίζοντας
Κρότους κερμάτων.

Ποιος αλήθεια ποτέ αναγνώρισε
Το λείψανο του εαυτού του να περνάει επίσημα
Το δημόσιο δρόμο
Μ’ ένα ρολόι καρφωμένο απάνω
Οι δείχτες ακίνητοι σε ώρα σταυρού
Σε σχήμα τετέλεσται.
Όλοι μαθαίνουνε το θάνατό τους
Από τρίτους
Απ’ τον ψίθυρο αίσθησης πως
Τους ρουφάει αγέρας μια μήτρα
Κι απ’ τη γνώση που βάρυνε βάρυνε ασήκωτη
Ώς να τρυπήσει
Του μυαλού το σακούλι. Όμως πάλι δεν έχει κανείς
Τον ελάχιστο χρόνο να κλάψει.
Όμως πάλι δεν έχει. Γι’ αυτό και κανένα
Ρολόι ποτέ
Δεν πιστεύει την ώρα. Κανένα φτερό δευτερόλεπτο
Δεν τολμάει ν’ ανθίσει
Σταλιά περισσότερο.

Γι’ αυτό κάθε μνήμη
Γι’ αυτό κάθε ώρα είναι άθλιο, λέω,

                        κενοτάφιο στιγμών.

  • Αντώνης Φωστιέρης, Η σκέψη ανήκει στο πένθος. Ποίηση. Εκδόσεις Καστανιώτη. Αθήνα 1996

Ο απόφοιτος ποιητής Αντώνης Φωστιέρης - Ένωση Αποφοίτων Λεοντείου ...

Ο Αντώνης Φωστιέρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Κατάγεται από την Αμοργό. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και Ιστορία Δικαίου στο Παρίσι. Έχει εκδώσει τα ποιητικά βιβλία: “Το Μεγάλο Ταξίδι” (1971), “Εσωτερικοί χώροι ή Τα είκοσι” (1973), “Ποίηση μες στην Ποίηση” (Κέδρος 1977), “Σκοτεινός Έρωτας” (Κέδρος 1977, Εγνατία/Τραμ 1979, Καστανιώτης 1985, 1999), “Ο διάβολος τραγούδησε σωστά” (Εγνατία 1981, Καστανιώτης 1985, 1999), “Το θα και το να του θανάτου” (Καστανιώτης 1987, 1990), “Η σκέψη ανήκει στο πένθος” (Καστανιώτης 1996, 2000), “Πολύτιμη Λήθη” (Καστανιώτης 2003, 2004, 2005, 2007), “Ο ήχος του σφυγμού” (συλλεκτική έκδοση με πρωτότυπα χαρακτικά του Αλ. Φασιανού, Μίμνερμος 2007), “Ποίηση 1970 – 2005” (συγκεντρωτική έκδοση όλων των συλλογών, Καστανιώτης 2008, 2010).
Η ποίησή του έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες: Τα βιβλία “Σκοτεινός Έρωτας” και “Ο διάβολος τραγούδησε σωστά” από τον Κίμωνα Φράιερ στα αγγλικά (1984, 1986) και από τον Willy Pedersen στα δανέζικα (1998). “Η σκέψη ανήκει στο πένθος” στα ισπανικά από τη Νίνα Αγγελίδη και τον Carlos Spinedi (1998) και στα σερβικά από τον Momcilo Radic (2008). H “Πολύτιμη λήθη” στα αγγλικά από τον Tom Nairn και τη Διονυσία Ζερβάνου (2008), στα γαλλικά από την Clio Muller (2008), στα ιταλικά από τον Nicola Crocetti (2005) και στα σερβικά από τον Momcilo Radic (2008).
Ο Michel Volkovitch μετέφρασε στα γαλλικά (1998), καθώς και ο Nicola Crocetti (2000, 2001) και ο Maurizio De Rosa (2002) στα ιταλικά επιλογές από όλα τα ποιητικά του βιβλία.
Από το 1974 ως το 1976 εξέδιδε και διηύθυνε το περιοδικό “Η Νέα Ποίηση”.
Έχει μεταφράσει τις “Συμβουλές σ’ ένα νέο ποιητή” του Μαξ Ζακόμπ (Καστανιώτης 1984).
Ποίησή του περιέχεται στα “Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας” της Γ΄Λυκείου, έχει μελοποιηθεί από τον Γιάννη Μαρκόπουλο, τον Θάνο Μικρούτσικο και τον Θανάση Νικόπουλο και έχει περιληφθεί σε πολλές ελληνικές και ξένες ανθολογίες.
Στη σειρά “Ελληνική Ποίηση” της δισκογραφικής εταιρείας “Lyra / Διόνυσος” κυκλοφόρησε (το 2009) το CD “Ο Αντώνης Φωστιέρης διαβάζει Φωστιέρη” με ανάγνωση 55 ποιημάτων του.
Έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη (1993), με το Βραβείο Βρεττάκου του Δήμου Αθηναίων (1998), με το Βραβείο Ποίησης του περιοδικού Διαβάζω (2004) και με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (2004). H Ακαδημία Αθηνών του απένειμε το 2010, για το σύνολο του έργου του, το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Σε συνεργασία με τον Θανάση Νιάρχο: διηύθυνε επί εφτά χρόνια την ετήσια έκδοση “Ποίηση (Ποίηση ’75 – Ποίηση ’81)”, μετέφρασε τον “Καιρό των δολοφόνων” του Χένρυ Μίλλερ (Εγνατία/Τραμ 1978, Νεφέλη 1982) και τα “Ποιήματα” του Μπορίς Βιαν (Γνώση 1982, 1992), συνέθεσε τις ανθολογίες “Σύγχρονη Ερωτική Ποίηση” (Καστανιώτης 1987, 2006), “Έλληνες ποιητές για τη θάλασσα” (Καστανιώτης 1997), “Ποίηση για την Ποίηση” (Καστανιώτης 2007) και “Ποιητικές Συνομιλίες /ελληνικά ποιήματα για ξένους ποιητές” (Οδός Πανός 2012), τον συλλογικό τόμο “Αιγαίο:Λογοτεχνία και Τέχνη” (“Η Λέξη” / Υπ.Αιγαίου 2001), καθώς και τον τόμο συνομιλιών με πενήντα συγγραφείς και καλλιτέχνες “Σε δεύτερο πρόσωπο” (Καστανιώτης 1990), ενώ από τον Ιανουάριο του 1981 εκδίδει και διευθύνει το γνωστό λογοτεχνικό περιοδικό “Η Λέξη” (Κρατικό Βραβείο Περιοδικού 2008). Λήμματα με βιογραφικά και εργογραφικά του στοιχεία περιέχονται σε Ιστορίες της Λογοτεχνίας, λεξικά και εγκυκλοπαίδειες (“Δομή”, “Πάπυρος-Larousse-Britannica”, “Υδρία-Cambridge-΄Ηλιος” κ.ά.). (Πηγή: www.biblionet.gr)

Share this

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή