Ari Aster: «Μεσοκαλόκαιρο» // Κριτική κινηματογράφου

by Γιάννης Φραγκούλης
Share this
  • Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ

ΜΕΣΟΚΑΛΟΚΑΙΡΟ
MIDSOMMAR

ΣΥΝΟΨΗ
Ένα ζευγάρι ταξιδιωτών πηγαίνει στη Σουηδία για να επισκεφτεί το φεστιβάλ που γίνεται στα μέσα του καλοκαιριού, σε αυτό το μέρος. Αν και όλα φαίνονται να είναι ειδυλλιακά, η κατάσταση θα ξεφύγει και από ήσυχη και όμορφη παραμονή, θα εξελιχθεί σε έναν ανταγωνισμό γεμάτο βία και παράξενα συναισθήματα, τα οποία έχουν τη ρίζα τους σε έναν παγανιστικό κύκλο, στην επαρχία αυτής της χώρας.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που αιτιολογούν του φόνους του μεσοκαλόκαιρου, η ταινία «Μεσοκαλόκαιρο» προσπαθεί να αποδώσει τον τρόμο με φόντο την παράδοση σε αυτή τη χώρα της Βόρειας Ευρώπης. Ο Ari Aster είναι ο σκηνοθέτης που έκανε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία το 2018, την «Hereditary», μετά από 6 ταινίες μικρού μήκους, από το 2011 μέχρι το 2016, έχοντας κερδίσει 12 βραβεία με την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, σε διάφορα φεστιβάλ ανά τον κόσμο, ανάμεσα τους το CinEuphoria, το Fangoria και το Fright Meter. Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους είναι, όπως και αυτή, μία ταινία τρόμου που παίζει με τους μυστικούς κώδικες που υπάρχουν μέσα σε μία κοινωνία.

Αποτέλεσμα εικόνας για MIDSOMMAR by Ari Aster

Η ταινία «The Wicker Man» (1973), του Robin Hardy, φαίνεται ότι τον έχει επηρεάσει βαθιά. Η αγγλική ταινία, θρίλερ, τρόμου και μυστηρίου, του Hardy αναφέρεται στις μυστικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, σε ένα μικρό επαρχιακό μέρος, και στη βία που υπάρχει μέσα από αυτές τις αλληλοεπιδράσεις και τις παραδόσεις. Ο σκηνοθέτης αυτής της ταινίας που αναλύουμε, έχει κρατήσει αυτές τις αφηγηματικές δομές. Όμως, στην αφήγηση της προαναφερθείσας ταινίας υπεισέρχονται και αυτές που μπορούμε να δούμε στη «Θυσία» (1986), του Andrei Tarkovsky, όσον αφορά στο δόσιμο που υπάρχει, μέσα στη λογική της διατήρησης της παγκόσμιας ισορροπίας, σε ένα δούναι και λαβείν μεταξύ των ανθρώπων και του περιβάλλοντος κόσμου τους, συμπαντικού ή γήινου.

Αποτέλεσμα εικόνας για MIDSOMMAR by Ari Aster

Η ταινία «Μεσοκαλόκαιρο» αναπτύσσει μία μαύρη κόμικ αφήγηση που παίζει με την αγωνία, πρωταγωνιστεί η Florence Pugh. Η παράδοση συνυπάρχει με τους μοντέρνους τρόπους διασκέδασης, τις ερωτικές περιπέτειες, τη διασκέδαση. Όλα αυτά βρίσκονται σε ένα όμορφο περιβάλλον που οριοθετείται από δάση και λίμνες. Κάπου στη βόρεια Σουηδία, είναι όμως κινηματογραφημένα τα πλάνα της στην Ουγγαρία, όπου ο φωτογράφος Pawel Pogorzelski και ο Henrik Svensson, ο οποίος σχεδίασε την παραγωγή, έκαναν όλα να φαίνονται σα να είναι ένα βορεινό τοπίο. Το μπλε και το πράσινο κυριαρχεί και η μουσική του Bobby Krlic, εδώ με το ψευδώνυμο The Haxan Cloak, δημιουργεί αυτή την «παράξενη» ατμόσφαιρα.
Είναι μία ταινία που διασκεδάζει το κοινό της, με κρεσέντο παράνοιας και ισορροπημένες σκηνές στο τέλος. Το σουηδικό τοπίο είναι αφύσικο, η αναταραχή είναι αναμενόμενη, μετά από μία απόλυτη ηρεμία, στην αρχή της φιλμικής αφήγησης. Όλα αυτά βοηθούν να δημιουργηθεί το κλίμα του ανοίκειου.

Αποτέλεσμα εικόνας για MIDSOMMAR by Ari Aster

Η Pugh είναι πολύ καλή ως Ντάνι, μία νεαρή γυναίκα που έχει μία αποτυχημένη σχέση με τον Κρίστιαν, τον ενσαρκώνει ο Jack Reynor. Όταν η τραγωδία θα πλησιάσει τη νεαρή γυναίκα, τότε ο φίλος της θα συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ως υποστηρικτής της. Όμως αυτός ήταν που της είχε προτείνει να πάνε σε αυτό το μέρος όπου γίνεται το καλοκαιρινό φεστιβάλ, εδώ και 90 χρόνια, αυτό που κρύβει πολύ καλά τα μυστικά του από όλο τον κόσμο. Έτσι το δυτικό αρσενικό χάνει το κύρος του φύλακα και το κερδίζει ο ευγενικός και όμορφος βόρειος. Όλα αυτά με το παρασκήνιο της έρευνας για τον παγανισμό, κάτι που είναι ένας καλοδουλεμένος καμβάς για μία αφήγηση τρόμου και μυστηρίου. Όλα αρχίζουν να αλλάζουν όταν η διάθεση της Ντάνι ξαφνικά γίνεται διαφορετική, αρχίζει να χορεύει όπως οι ντόπιοι, με «μαγικό» τρόπο μπορεί να συνεννοηθεί πιο εύκολα με αυτούς, για να μπει μέσα στην τελετή του παγανισμού και της θυσίας.

Η θυσία, εκτός από την ταινία του Tarkovsky που προαναφέραμε, υπάρχει στην πολύ καλή ταινία του Roy Andersson, «Songs from the second floor» (2000), όπως και σε αυτή του Carl Theodor Dreyer, «Day of Wrath» (1943). Μόνο που σε αυτές τις ταινίες η θυσία έχει κάτι το μυστικιστικό που κολλάει στο απόκοσμο και το τρομακτικό. Ο τρόμος έτσι είναι απόκοσμος και παραπέμπει σε μυθολογικά στοιχεία που αυτή η ταινία παραποιεί με το μπερδεμένο περιεχόμενο που βάζει μέσα στην πρωτόλεια αφήγηση. Η δύναμη χάνεται και μένει μόνο το εφέ, το θέαμα που σαν τρόμος εξιτάρει, μέχρι ενός βαθμού, το νευρικό μας σύστημα, όχι όμως εντελώς, μέχρι να εθιστούμε σε αυτό και, κυρίως δεν εκκινεί αυτές τις ιδεολογικές διεργασίες που θα μας μιλήσουν για τον κόσμο τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για MIDSOMMAR by Ari Aster

  • ΜΕΣΟΚΑΛΟΚΑΙΡΟ
  • (MIDSOMMAR)
  • Σκηνοθεσία: Ari Aster
  • Σενάριο: Ari Aster
  • Φωτογραφία: Pawel Pogorzelski
  • Μοντάζ: Lucian Johnston
  • Μουσική: Bobby Krlic (The Haxan Cloak)
  • Ήχος: Kreigh Carter, Gabor Erdei, Luke Nagy
  • Παραγωγοί: Patrik Andersson, Tyler Campellone, Beau Ferris Lars Knudsen, Jeffrey Penman
  • Παίζουν: Florence Pugh(Ντάνι), Jack Reynor (Κρίστιαν), Vilhelm Blomgren (Πέλε), William Jackson Harper (Τζος), Will Poulter (Μαρκ), Ellora Torchia (Κόνι), Archie Madekwe (Σάιμον), Henrik Norlén (Ουλφ), Gunnel Fred (Σιβ), Isabelle Grill (Μάγια), Julia Ragnarsson (Ίνγκα)
  • Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ, Σουηδία
  • Γλώσσα: αγγλικά, σουηδικά
  • Είδος: τρόμος, μυστήριο
  • Έτος παραγωγής: 2019
  • Διάρκεια: 147΄
  • Ημερομηνία πρώτης προβολής: 22/8/2019
  • Εταιρεία διανομής: Tanweer.

Περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά: διαβάστε εδώ.

Share this
The following two tabs change content below.
Γιάννης Φραγκούλης
Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960. Σπούδασε χημεία και φωτογραφία στην ΑΚΤΟ. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές κινηματογράφου. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποίο ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ κ.ά. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV. Ήταν υπεύθυνος για διαδικτυακούς τόπους Ίδρυσε και διευθύνει τους διαδικτυακούς τόπους www.filmandtheater.gr και το www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου κ.ά. Είναι ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ «Στιγμή απολιθωμένη».

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή