Ασπασία Σταυροπούλου: “Άνθρωποι στον χρόνο” | Γλυπτική εγκατάσταση στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας

by Times Newsroom 1
  • Γράφει ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΛΥΒΑΣ

Όλα ξεκίνησαν όταν έπεσε στα χέρια της Ασπασίας Σταυροπούλου ένα αρχείο εργαζομένων ενός ελαιουργείου στην Ελευσίνα, οι καρτέλες, όπως λέγανε με φωτογραφία και τα υπόλοιπα στοιχεία του κάθε εργάτη. Το ελαιουργείο, το «παλιό ελαιουργείο» όπως το λένε, ερειπωμένο είναι ένα κτίριο – σύμβολο για την πόλη – στο οποίο γίνονται πολλές και ποικίλες εκδηλώσεις.

Σύντομα αποδείχτηκε ότι το αρχείο βρέθηκε στα πιο κατάλληλα χέρια χάρις στα οποία από τις 30 Σεπτεμβρίου αυτός ο χώρος με την έκθεση των γλυπτών της εμπνευσμένων από αυτούς τους εργάτες μιας άλλης εποχής, είναι ό,τι πιο ζωντανό μπορεί να συναντήσει κάποιος και να τον συγκλονίσει. Στο παλιό ελαιουργείο συνυπάρχουν και αντιπαλεύουν η φθορά με την αφθαρσία, το πριν με το τώρα, η ελευθερία με την σκλαβιά και εν κατακλείδι η ζωή με τον θάνατο.

Η ευαισθησία της δημιουργού την οδήγησε σε άλλα μονοπάτια, από τα κλασικά που θα χαρακτήριζαν απλά ντοκουμέντο το αρχείο και θα αναζητούσαν από αυτό στοιχεία για την εποχή τις εργασιακές σχέσεις της εποχής και άλλα σε αυτό το πνεύμα. Η καλλιτεχνική φύση ξέφυγε από αυτά. Στο αποτέλεσμα είναι φανερό πώς υπήρξε ένας διάλογος και αναπτύχθηκε μια σχέση του καλλιτέχνη με τους εργάτες, όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά.

Ένας διάλογος ψυχής που ξύπνησε μνήμες και συναισθήματα. Τους αγάπησε και θέλησε να τους τοποθετήσει στην αιωνιότητα. Χρησιμοποίησε υλικά μεγάλης αντοχής, Σίδερο, τσιμέντο, πέτρα, ξύλο, τα υλικά δηλαδή που τους φυλάκισαν την ζωή, αλλά ταυτόχρονα την προστάτεψαν, και τους έφτιαξε σε φυσικό μέγεθος, όπως η ίδια τους είχε γνωρίσει, μια ματιά που είναι μόνο η αρχή, γιατί κάθε φορά που τους βλέπει κανείς του φαντάζουν διαφορετικοί, αλλά και αυτά από την μεριά τους πάντα έχουν κάτι καινούριο να του αποκαλύψουν.

Ακόμη και ο μετανάστης που ριζώνει έχει σιδερένιες ρίζες. Μόνο η μνήμη είναι υπερφυσική και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού κουβαλάει όλους τους εργάτες που έχουν τοποθετηθεί αριστουργηματικά πάνω στο σώμα της, τόσο αχνά και διακριτικά ώστε να τονίζεται η απόσταση, αλλά ταυτόχρονα να δίνουν μήνυμα ότι έχουμε πεθάνει, μα είμαστε εδώ, σας βλέπουμε και μας βλέπετε. Τα όρια της ζωής με τον θάνατο παραβιάζονται και νοητά ό ένας μπαίνει στα «χωράφια» του άλλου.

Όλες αυτές οι αντιθέσεις , οι μνήμες και τα συναισθήματα έχουν κάνει το χώρο του ερειπωμένου ελαιουργείου να κοχλάζει σαν φουρτουνιασμένη από τα ρεύματα θάλασσα, και με τον ερωτισμό που αποπνέουν και εμπνέουν, απλώνονται στην πόλη που έχει αγκαλιάσει την έκθεση. Θα έλεγε κανείς ότι συνωμότησε το σύμπαν ώστε να είναι, εξαιτίας της πανδημίας, το μοναδικό πολιτιστικό γεγονός στο πλαίσιο των «Αισχυλείων» φέτος στην Ελευσίνα και να μπορούν, αναπόσπαστοι από άλλες εκδηλώσεις, οι πολίτες της να διακρίνουν όσο γίνεται περισσότερες πτυχές και διαστάσεις του έργου της Ασπασίας Σταυροπούλου.

Ασπασία Σταυροπούλου είναι  εικαστικός, γλύπτρια, και φωτογράφος. Μαθήτευσε στο πλάι του γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου και παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής και καλλιτεχνικής φωτογραφίας με τους Ν. Τρανό, Π. Κοκκινιά και Α. Βούτσα στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Υπέβαλε φωτογραφίες της στον φάκελο υποψηφιότητας της Ελευσίνας ως Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης 2021 και είναι ιδρυτικό μέλος της Φωτογραφικής Λέσχης Ελευσίνας και του προγράμματος Φωτογραφία και Πολιτιστική κληρονομιά Ελευσίνας. Έχει συνεισφέρει στην οργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας και της Εταιρείας Ψυχολογικής Έρευνας και Πολιτισμού.

Έχει διοργανώσει και συμμετάσχει σε διάφορες εκθέσεις εικαστικών, συμπεριλαμβανόμενων έξι ατομικών εκθέσεων. Γλυπτά της φιλοξενούνται σε γκαλερί της Αθήνας και στο κτίριο του Π.Α.Κ.Π.Π.Α. Ελευσίνας.
* Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 18 Οκτωβρίου

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή