Auguste Rodin : Για την Τέχνη

by ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Auguste Rodin

Για την Τέχνη

Η εποχή μας είναι εποχή μηχανικών και βιομηχάνων, όχι όμως καλλιτεχνών.

Στη σημερινή ζωή ψάχνουμε τη χρησιμότητα. Προσπαθούμε να βελτιώσουμε υλικά την ύπαρξή μας. Η επιστήμη ανακαλύπτει κάθε μέρα τρόπους για να τρέφει, να ντύνει ή να μεταφέρει ανθρώπους. Κατασκευάζει με οικονομικά μέσα, κακά προϊόντα για να δίνει στον περισσότερο κόσμο νόθες απολαύσεις.

Είναι αλήθεια πως έχει επιφέρει πραγματικές βελτιώσεις στην ικανοποίηση όλων των αναγκών μας.

Όμως το πνεύμα, όμως η σκέψη, όμως το όνειρο;

Δεν τίθεται θέμα πλέον: η Τέχνη είναι νεκρή.

Η Τέχνη είναι η βαθιά ενόραση. Είναι η ευχαρίστηση του πνεύματος που διεισδύει μέσα στη φύση και ανιχνεύει εκεί το πνεύμα από το οποίο αυτή η ίδια τρέφεται. Είναι η χαρά της διάνοιας που βλέπει καθαρά μέσα στο σύμπαν και που το αναδημιουργεί φωτίζοντάς το με συνείδηση.

Η Τέχνη είναι η πιο εξαίσια αποστολή του ανθρώπου, διότι είναι η άσκηση της σκέψης που πασκίζει να κατανοήσει τον κόσμο και να το κάνει κατανοητό.

Σήμερα όμως η ανθρωπότητα νομίζει ότι μπορεί να παρακάμψει την Τέχνη.

Δε θέλει πια να διαλογίζεται, να στοχάζεται, να οραματίζεται. Θέλει τη φυσικήν απόλαυση μονάχα. Οι υψηλές και οι βαθιές αλήθειες, της είναι αδιάφορες. Της φτάνει να ικανοποιεί τις σωματικές ορέξεις της.

Η σημερινή ανθρωπότητα είναι κτηνώδης δεν έχει τι να τους κάνει τους καλλιτέχνες»…

* * *

Στις αρχές του περασμένου αιώνα όλ’ αυτά… Γύρω στο 1910.

Έχουν στοιχειώσει μέσα μου, και νικώντας το φόβο πως δεν είμαι άξιος να ασχοληθώ με τέτοια κείμενα· τόσο βαριά και μεγάλα, δίνω τις πρώτες σελίδες του βιβλίου αυτού όπου υπάρχει η «Διαθήκη» του Auguste Rodin, γιατί πιστεύω ολόψυχα πως πρέπει ν’ ακούγονται και να ξανακούγονται τα λόγια αυτά.

Μια φωτογραφία όσο χίλιες λέξεις, λένε.

Είναι όμως και κάποιες λέξεις που αξίζουν όσο χίλιες φωτογραφίες η κάθε μια. Ας τις ακούσουμε.

Με σεβασμό, με αγάπη. Με ανοιχτή καρδιά.

©Αλέξανδρος Αδαμόπουλος

Auguste Rodin ‘Διαθήκη’

ISBN 960-325-582-3 εκδόσεις ΑΓΡΑ

The following two tabs change content below.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος (1953) σπούδασε Νομική, σκηνοθεσία και κλασική κιθάρα στην Αθήνα, και παρακολούθησε μεταπτυχιακά Sociologie Politique στη Σορβόννη: (Paris II.) ΕΡΓΑ ΤΟΥ: -‘Δώδεκα και ένα ψέματα’, διηγήματα (Ίκαρος 1991, Άγρα 2009) -‘Ψέματα πάλι’, διηγήματα (Άγρα 1999). -‘Ο Σιμιγδαλένιος’, θέατρο - ποίηση (Εστία 1993. 13η έκδοση.) -‘Αυτό’, διήγημα (στη συλλογή ‘Χάριν παιδιάς’, Ίκαρος 2001). -‘Οι Δαιμονισμένοι’, λιμπρέτο για όπερα: Συμπαραγωγή British Council - Εθνική Λυρική Σκηνή (Αθήνα 2001) -‘Δεν παίζουνε με την αγάπη’, θεατρικό Alfred de Musset, μετάφραση (Εστία 2003) -‘Ο θείος Όσβαλντ’, μυθιστόρημα Rohald Dahl, μετάφραση (Άγρα 2004) -‘Διαθήκη’, Auguste Rodin, μετάφραση (Άγρα 2005) -‘Η Δύναμις τού σκότους’, θεατρικό Leon Tolstoy, μετάφραση (Ροές 2007) -‘Το τσιγάρο και η γιόγκα’ Ηθιστόρημα (Άγρα 2008) -‘Οχιναιλέγοντας’, θέατρο - ποίηση (Ίκαρος 2011). -‘Ο κύκλος που δεν κλείνει’, πολιτικό αφήγημα (Ίκαρος 2013) -‘Ίναχος, ο γιος του Ωκεανού’, χοροθέατρο για παιδιά (2η έκδοση. Κάκτος, 2017) -‘Τα όχι τού ΝΑΙ’ μικρό χρονικό μιας άρνησης, (Εκδόσεις Οδός Πανός 2019)

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή