Χρειαζόμαστε μια ισχυρή πηγή φωτός…

by Νίκος Λαγκαδινός
    • Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Το μόνο που μου έχει απομείνει είναι το γράψιμο. Γράφω ακατάσχετα, καλά, άσχημα, παθιασμένα και μερικές φορές με τις αστραπιαίες λάμψεις μιας ικανοποίησης απερίγραπτης, λάμψεις που μοιάζουν να επιστρέφουν σ’ εμένα, σαν τις αντανακλάσεις κάποιας ισχυρής πηγής φωτός.

Ε, όταν όλα γύρω σωπαίνουν και το χάος βουίζει, δεν υπάρχουν μέσα σε κόγχες είδωλα να κρατήσουν το βλέμμα, να βοηθήσουν υποβάλλοντας σημεία προσανατολισμού, αναλογίες, αίσθημα του χώρου, συντεταγμένες…

Όλα έχουν εξισωθεί, αλλά και όλοι κάτι γυρεύουν, οι πιο συνειδητοί ένα νόημα της ζωής και σχεδόν ποτέ δεν συλλογίζονται πως όταν ζητάς νόημα, δεν κάνεις άλλο τίποτε παρά να γυρεύεις θεό, έναν σχεδιαστή τέλος πάντων που να έχει σκεφτεί τον κόσμο και τα πάντα πριν από σένα.

Πότε έφυγαν τα χρόνια; Ούτε που το κατάλαβα… Μερικές φορές κοιτάζομαι στον καθρέφτη και προσπαθώ να παρατηρήσω την αλλοίωση που επέφερε ο χρόνος στο πρόσωπό μου. Και απορώ.

Αδιάκοπα απορώ πώς πέρασαν τόσα χρόνια! Απλώς νιώθω να μπαίνω κι εγώ στη συστοιχία εκείνων που διαπιστώνουν κάποια στιγμή ότι ο κόσμος μένει, κι εμείς φεύγουμε. Και με βαθιά λύπη και ίσως με ταπεινοφροσύνη συγκινητικά ανθρώπινη αναγνωρίζω κι εγώ, με τη σειρά μου, ότι η ζωή είναι μια ανάσα!

Αυτή ακριβώς η ανάσα μου εδραιώνει την πεποίθηση της ματαιότητας ενός κόσμου αλλοπρόσαλλου, που δίνει αξία στο ευτελές και αποθεώνει την ψευτιά. Δυστυχώς αυτό το αίσθημα του εφήμερου τραυματίζει μέσα μας κάτι πιο βαθύ που καιροφυλακτεί για να αμφισβητήσει την υπόθεση της ζωής και του κόσμου μέσα στον οποίο αναπνέουμε. Διαπίστωσα κι εγώ ότι είναι πολύ δύσκολο για τον καθένα ν’ αποδεχτεί αγόγγυστα τους νόμους της ζωής. Τελικά, όλοι πορευόμαστε με το γνωστικό όργανο που ο καθένας διαθέτει.

Έτσι πλημμυρίσαμε από ιδέες τούτο τον καιρό. Από ιδέες-συνθήματα που ακόμα στροβιλίζονται στον αέρα και ύστερα χάνονται στο πέρασμα του χρόνου, δίχως ν’ αφήσουν κάποιο στίγμα. Και τώρα αναρωτιέμαι αν ο κόσμος μας μπορεί να συντηρηθεί χωρίς ιδέες. Μάλλον δεν γίνεται. Απλούστατα διότι το να έχει κανείς ιδέες αυτό σημαίνει ότι γονιμοποιεί το νου και δίνει ζωή στον αντίλογο. Εκείνο που συμβαίνει σήμερα είναι ότι οι άνθρωποι προσδιορίζονται από μια τάση να διαφθείρουν τις ιδέες για να τις προσγειώσουν στο πρακτικό επίπεδο. Όλα εκεί συντείνουν.

Όμως εγώ τώρα που βρίσκομαι σε ώριμη ηλικία, αντιδρώ άμεσα και ζωηρά με τις ιδέες μου και για τις ιδέες μου, όσο και για τα στοιχειώδη ζωτικά συμφέροντά μου. Και για να με στρατολογήσει κάποιος στις αντιλήψεις του, πρέπει να επέμβει στο αφομοιωμένο ιδεολογικό μου απόθεμα. Κι αυτό φυικά είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο.

Πάντα μιλώ για ιδέες και όχι για κανόνες ζωής. Οι κανόνες ζωής είναι προσωπική υπόθεση των ανθρώπων. Ο καθένας μπορεί να έχει κανόνες, τους οποίους όμως δεν γίνεται να τους υπαγορεύει στους άλλους. Είναι δυνατό να μεταδίδεις πείρα ζωής, πείρα επαγγέλματος. Οι κανόνες ζωής όμως είναι άλλο πράγμα.

Βρισκόμαστε μέσα στην πανούκλα και το σημαντικό είναι ότι πρέπει να πάρεις μια απόφαση. Να συνταιριάξεις το βηματισμό σου με την πρόοδο της πανούκλας ή να συνεχίσεις ν’ αντιστέκεσαι; Δεν χρειάζεται και πολλή σκέψη. Ν’ αντιστέκεσαι!!! Αυτός είναι κανόνας ζωής. Τα πάντα λίγο-πολύ τα κυβερνούν είτε άνθρωποι σκοτεινοί, είτε υποκριτές, είτε ανίκανοι, και τα έχουν καταστήσει υποχείριά τους για τον απλούστατο λόγο ότι είναι αδισταχτοι. Κι ο κόσμος των ανθρώπων έχει ένστικτο θηλυκό: εγκαταλείπεται στους αδίσταχτους, έτοιμος και να τους θαυμάσει κιόλας. Ιδού λοιπόν τι κλονίζει την πίστη καθενός που στοιχειωδώς έστω στοχάζεται, την εμπιστοσύνη του σε κάτι υψηλότερο από τον βούρκο που αναβράζει.

Έτσι, απομένουν να παριστάνουν τους «πιστούς», δημοσία τουλάχιστον, οι τυπολάτρες και οι ανύποπτοι – οι τελευταίοι επειδή δεν αναρωτιόνται. Τέλος πάντων, εμείς οι αιθεροβάμονες δεν συλλογιζόμαστε μόνο τα μάταια έως τώρα  μαρτυρολόγια, τις ψυχοφθόρες διαψεύσεις, τις εκατόμβες από καλής ποιότητας ανθρώπινο υλικό που χάθηκε, αλλά συλλογιζόμαστε πως κάθε ήττα είναι ήττα ψυχής…

The following two tabs change content below.
Νίκος Λαγκαδινός
Ο Νίκος Λαγκαδινός είναι δημοσιογράφος [ΕΣΗΕΑ]. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεατρολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έχει εργαστεί ως συντάκτης και αρχισυντάκτης στην ΕΡΤ [τηλεόραση και ραδιόφωνο], στις εφημερίδες Ελεύθερη Γνώμη, Νίκη, Ενημέρωση, Βραδυνή, Ακρόπολις, Αθηναϊκή. Διηύθυνε την εφημερίδα ΕΞΟΡΜΗΣΗ.

Σχόλια

No tags for this post.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή