Cinema Paradiso

by Πέτρος Γαργάνης
  • Γράφει ο ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΡΓΑΝΗΣ

Με ραγδαίως υποχωρούσα τη λίμπιντο, μάλλον λόγω ηλικίας παρά φθινοπώρου, θαρρώ πως η επιστροφή στη θαλπωρή της γνώριμης εσωστρέφειας πλατειάζει επικινδύνως σαν ανυποχώρητη συνήθεια! Μ’ άλλα λόγια οι καταθλιπτικές νότες του φθινοπώρου αναπτύσσονται στο πρόσφορο έδαφος της εποχής επιβαρύνοντας επιπλέον τη διάθεση, ελλείψει μάλιστα απτής νεοφιλελεύθερης δυναμικής αναδεικνύοντας το τίποτα ως θέμα των ημερών!

Ομολογώ πως ελάχιστα με άγγιζε, ούτε και πρόκειται άλλωστε, η αισθητική των κόμικς της Marvel και της D.C. ταυτισμένος με συνέπεια, μέχρι και σήμερα θαρρώ, με τους ήρωες των Γάλλων σκιτσογράφων. Σαν τον Αρκά ένα πράμα! Αντίστοιχες και οι σινεφίλ ανησυχίες μου, αποφεύγοντας παρόλα αυτά να απαξιώ ή υποτιμώ την ταινιοθήκη της αυτής κουλτούρας.

Είμαι βέβαιος ότι έχουν πράγματα πολλά να πουν, καίτοι πεισματικά αρνούμαι να επαληθεύσω, ενδεχομένως ολίγιστος και ανεπαρκής. Πρόβλημα μου! Ακόμα όμως κι όταν διστακτικά ακολουθώ παρέες, σπάνια καταφέρνω να προσηλωθώ στην οθόνη, μακάρια βυθισμένος στις πολυθρόνες των σινεμά, πόσο μάλλον να αποθηκεύσω στη μνήμη μου κάτι το ξεχωριστό. Αποσαφηνίζω πως η φασαρία δια το ακατάλληλον του Joker περισσότερο με απέτρεψε παρά με ενθάρρυνε να επισκεφτώ τις επίκαιρες αίθουσες της πόλης, ήδη σε αναστολή ενδιαφέροντος λόγω και του τρέχοντος έπους του Γαβρά! Ούτως ή άλλως ήρωας ανάρμοστος σαν τον μεγάλο Λεμπόφσκι δύσκολα θα υπάρξει, ούτε και πιο ανατρεπτικός απ’ τον Σαρλώ.

Δεν νοιώθω ότι θα μου λείψει η ερμηνεία του Phoenix, καθώς ήδη τον κατέγραψα σαν Johnny Cash, ή -ακόμα καλύτερα- σαν πρωτοπαλίκαρο του εφιαλτικού Phillip Seymor Hoffman ως παραθρησκετικού ηγέτη στο «Master». Πραγματικά αξέχαστος και ο μακαρίτης!

Αλήθεια είναι ότι εντρυφώντας στο πληθωρικό του κινηματογράφου των 80’s είχα εξοικειωθεί με τις μπούκες της χωροφυλακής στα αλήστου μνήμης τσοντάδικα προκαλώντας τη μοίρα μου με σοβαρή την πιθανότητα να με μαζέψει από κανένα αστυνομικό τμήμα ο πατέρας μου! Μπαρουτοκαπνισμένος όμως, συνετά επέλεγα θέση κοντά στις τουαλέτες ή στην έξοδο κινδύνου, πραγματικού εν προκειμένω, μήπως και προλάβω να κρυφτώ ή να διαφύγω της καταστολής!

Προτιμούσα δηλαδή να ξενυχτίσω στις τουαλέτες του «Ίλιον» ή του «Βίλμα», παρά τον αυτοεξευτελισμό της απολογίας! Μία απ’ τις ελάχιστες φορές που επιχείρησα καλά προετοιμασμένος, όπως νόμιζα, την ύβρη, όντως συνέβη το απευκταίο, διαπιστώνοντας οδυνηρά ότι η έξοδος κινδύνου ήταν κλειδωμένη! Με λυπήθηκαν όμως και μετά από αυστηρές συστάσεις μου επέτρεψαν να αποχωρήσω, βαθειά ευγνώμων, σφόδρα μετανοιωμένος!

Ευλόγως αποφάσισα ότι δεν άξιζε το υψηλό εν τέλει ρίσκο, συμβιβασμένος με στέρεο υποκατάστατο τον εφηβικό μου ήρωα Alvaro Vitali, θρυλικό Μπόμπο των απερίγραπτων ιταλικών σεξοκωμωδιών. Σε αυτές τουλάχιστον τις ταινίες επιτρεπόταν μεγαλόψυχα η είσοδος σε ανηλίκους άνω των δεκατριών! Μανούλες σ’ όλα τους οι Ιταλοί, οριοθέτησαν με ακρίβεια την έννοια του trash παραδίδοντας ακόμα και εκεί αριστουργήματα! Πάντως, σαν φόρος τιμής, αρκετά μεταγενέστερα, περίπου μεσήλικας, αντικατέστησα εθελοντικά για ένα δεκάλεπτο ουσίας τον θειο μου στο ταμείο του «Λαϊκού», εκτός των άλλων και ως υπεύθυνος ροής προγράμματος! Μπορεί να το επαναλάβω!

Μάλλον επιδερμική η σχέση μου με τον κινηματογράφο, ή εν πάση περιπτώσει επιπόλαιη. Αν και σε φάση πρώιμης ωρίμανσης, δοκίμασα τα βασανιστικά, σαν τα σόλα των Greatul Dead, πλάνα του Αγγελόπουλου, χωρίς επίσης να καταλαβαίνω τίποτα, προσπάθησα παρόλα αυτά με κάθε ειλικρίνεια να αποκτήσω χαρακτηριστικά και ιδιότητες συνειδητοποιημένου σινεφίλ, πρόσκαιρα φοβάμαι και δίχως την προαπαιτούμενη τόλμη. Αναγνωρίζω όμως ότι είναι η μόνη τέχνη που μπορεί να περιγράψει με ευκρίνεια τον κόσμο, να διευρύνει όρια και ορίζοντες, να αντιπαρατεθεί, να ανατρέψει, για αυτό και τόσο ελεγχόμενη. Ή πιο απλά και πολύτιμα, να διδάξει αξιοπρέπεια. Σαν το Cinema Paradiso.

The following two tabs change content below.
Πέτρος Γαργάνης
Ο Πέτρος Γαργάνης, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Θεσσαλονίκη καταγόμενος από την Φλώρινα, με μουσικές κατά βάση σπουδές στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, ασχολήθηκε με την λογοτεχνία, την λογοκριτική και την αρθρογραφία συνεργαζόμενος με διάφορα έντυπα και εφημερίδες. Συγγραφέας της νουβέλας Μια γειτονιά είμαστε από τις εκδόσεις του Παρατηρητή.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή