Δήμητρα Παπαδήμα & Γιάννης Μποσταντζόγλου: «Πρώτη φορά συμφωνούσαμε σχεδόν σε όλα…»

by ΙΩΑΝΝΑ Ν. ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ

Η Δήμητρα Παπαδήμα ερμηνεύει την μεγάλη Μαρίκα Κοτοπούλη και συ-σκηνοθετεί με τον Γιάννη Μποσταντζόγλου, ο οποίος υποδύεται τον Γεώργιο Χέλμη στο θέατρο Άλφα.

  • Συνέντευξη των ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΟΣΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ και ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΑ στην ΙΩΑΝΝΑ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ

Δήμητρα Παπαδήμα – Γιάννης Μποσταντζόγλου. Παθιασμένοι θεατρίνοι και οι δυο, ζευγάρι τη ζωή αλλά με τον δικό τους τρόπο, έσμιξαν στη σκηνή για το ανέβασμα μιας παράστασης που είναι πλημμυρισμένη με το πάθος της μεγαλύτερης ίσως ελληνίδας ηθοποιού, της Μαρίκας Κοτοπούλη. Η Δήμητρα Παπαδήμα, γνωστή και ως επιτυχημένη πεζογράφος, αρέσκεται να ερμηνεύει αληθινά πρόσωπα. “Το βρίσκω συγκλονιστικό. Να ανακαλύπτω ομοιότητες ανθρώπων και καιρών…”. Έτσι, μετά την Πηνελόπη Δέλτα, “ανακάλυψα μια Κοτοπούλη που μου πάει πολύ!”

“Αγρίμι” ήταν ένας χαρακτηρισμός για την Μαρίκα Κοτοπούλη, που της είχε δώσει ο μεγάλος έρωτάς της, ο Ίων Δραγούμης, διπλωμάτης, πολιτικός και λογοτέχνης. Ο Δραγούμης ήταν μια εξαιρετική προσσωπικότητα της εποχής, που πρώτα είχε συνδεθεί ερωτικά με την Πηνελόπη Δέλτα. Διέκοψε μαζί της όταν βρέθηκε στο δρόμο του η Κοτοπούλη. Ήταν μια σχέση άνευ ορίων για τη μεγάλη μας ηθοποιό, ένας θυελλώδης έρωτας, που έληξε με τη δολοφονία του Δραγούμη.

Η Δήμητρα Παπαδήμα, και ο Γιαννης Μποσταντζόγλου μιλάνε στο «timesnews.gr» για τη συνοδοιπορία τους στη ζωή και την τέχνη,  για την παράσταση και την Κοτοπούλη…

Θα έχετε την ευκαιρία να τους απολάυσετε στην παράσταση «Μαρίκα Κοτοπούλη – Το αγρίμι» κάθε Δευτέρα και Τρίτη και ορισμένες Τετάρτες στο Θέατρο Άλφα! 

  • Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχημένης και πολύχρονης συνοδοιπορίας σας στη ζωή, έστω και με τις συνθήκες που εσείς έχετε ορίσει; 

Δ: Πολύχρονης, ναι. 27 χρόνια, επιτυχημένης…. Εξαρτάται πώς ορίζει κάποιος την επιτυχία. Πάντως τα κουτσοκαταφέρνουμε…

Γ: Το μυστικό είναι τα όρια που έχουμε, ασυνείδητα, βάλει. Η μοναξιά της Δήμητρας είναι Μοναξιά Της. Και η δική μου, Δική μου. Αστειευόμαστε σε καθημερινή βάση όταν ενώνουμε τις μοναξιές μας.
  • Πώς καταφέρνετε να ισορροπείτε ανάμεσα στο θέατρο και τη συγγραφή; 
Δ: Δεν ισορροπώ ποτέ, μονίμως αμφιταλαντεύομαι με κίνδυνο να σωριαστώ… Αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Δίνομαι ολόψυχα στο θέατρο και τη συγγραφή. Και ό,τι βγει…
  • Έχετε γράψει αρκετά βιβλία που είχαν αποδοχή από το αναγνωστικό κοινό. Αυτό το κοινό, πιστεύετε, σας ακολουθεί στις άλλες καλλιτεχνικές της δραστηριότητες; 

Δ: Ναι μπορώ να πω πως πολύ συχνά ακούω μετά την παράσταση, θεατές να μου λένε πως έχουν διαβάσει βιβλία μου και κάποιοι μου ζητάνε μια αφιέρωση σε βιβλίο που έχουν μαζί τους. Πολύ συγκινητικό!!! Σπάει τη μοναξιά μου…

  • Πώς αποφασίσατε να θεατροποιήσετε τη σχέση της Μαρίκας Κοτοπούλη και του Ίωνα Δραγούμη; 
Δ: Κατά τη διάρκεια των περσινών παραστάσεων, που έπαιζα την Πηνελόπη Δέλτα στο θεατρικό έργο της αδερφής μου Μαρίας, “Τελευταία Συνάντηση”, άκουγα μέσα μου τη φωνή της Κοτοπούλη να λέει τα δικά της. Στρώθηκα λοιπόν στο διάβασμα… ώσπου ανακάλυψα μια Κοτοπούλη που μου πάει πολύ!
Γ: Ύστερα από την περσινή καλή δουλειά που έκανε η Δήμητρα ως Πηνελόπη Δέλτα είχα τις αντιρρήσεις μου, αρχικά, να αλλάξει έτσι ριζικά πρόσωπο. Όμως διαβάζοντας το κείμενό της και ακούγοντας το πάθος της καθώς μου μιλούσε και μου εξηγούσε το χαρακτήρα της Μαρίκας, είπα θέλω να σκηνοθετήσω.
  • Η Κοτοπούλη ήταν όντως ένα “αγρίμι” στα αισθηματικά της; 
Δ: Το χαρακτηρισμό ‘Αγρίμι’ της τον έδωσε ο Δραγούμης, δεν είναι δική μου εφεύρεση. Η Κοτοπούλη ήταν αγρίμι γενικότερα. ‘Δεν χάριζε κάστανα’ όπως επίσης της έλεγε ο Ίωνας. Η ίδια υποστήριζε πως κατά λάθος γεννήθηκε άνθρωπος, για ζώο πήγαινε. Εξέφραζε τη γνώμη της με θάρρος αταίριαστο για την εποχή της, τα έβαζε ακόμη και με πολιτικούς πρώτης γραμμής όπως τον Βενιζέλο, είχε άποψη πολιτική, αλλά το γενναιόδωρο ένστικτό της ορθά της έλεγε πως αυτός ο κόσμος είναι στραβός από τη γέννησή του και γι’ αυτό προτιμούσε την ησυχία της και το θεατρικό όνειρο. Πάντως την φοβόντουσαν και οι ισχυροί. Πιθανόν γι’ αυτό της κράτησαν κρυφό το θάνατο του Δραγούμη για 23 ολόκληρες μέρες! Αγρίμι με τα όλα του.
Γ: Αγρίμι δεν θα πει τίποτα… Το έχω και στο σπίτι!
  • Πόσο εύκολο ήταν να ζωντανέψει μια μεγάλη, ίσως η μεγαλύτερη ηθοποιός μας, στη σκηνή;

Δ: Εύκολο δεν είναι τίποτα. Στη συγκεκριμένη παράσταση η Κοτοπούλη είναι τραγωδός της ίδιας της ζωης. Γέννημα θρέμμα του σανιδιού, εγκλωβισμένη, μέσα στη φτώχεια αρχικά, τη μορφίνη, μια εξαιρετικά άστατη ερωτική ζωή, όντας μοιρολάτρισσα, λάτρευε την Παναγία, με μεγάλη ψυχή, περηφάνεια, κυνισμό, κι αυτό τον συναρπαστικό έρωτα για έναν άπιαστο αριστοκράτη. Και κάπου ανάμεσα… Χιούμορ να σπάει κόκκαλα. Εύκολο δεν είναι!

  • Πέρα από τη σκηνοθετική σας συμβολή, ποιο ρόλο ερμηνεύτε στην παράσταση; Πείτε μας δυο λόγια.
Γ: Υποδύομαι τον Γεώργιο Χέλμη. Έναν άντρα που την αγάπησε πολύ, της συμπαραστάθηκε, τη στήριξε με κάθε τρόπο και που τελικά τον παντρεύτηκε τέσσερα χρόνια μετά το θάνατο του Δραγούμη.
  • Ήταν αρμονική η συνεργασία σας και στη σκηνοθεσία; 
Δ: Μπορώ να πω πως πρώτη φορά συμφωνούσαμε σχεδόν σε όλα.
Γ:  Ναι, απολαύσαμε τις πρόβες όπως και τώρα την παράσταση…
  • Η καλλιτεχνική διασημότητα του Μποστ / πατέρα σας, πόσο σας έχει επηρεάσει στη θεατρική σας πορεία;
Γ: Με τα χρόνια λέω πως ναι, ο πατέρας μου έχει αφήσει αποτύπωμα. Ίσως αν δεν ήμουν γιος του να έπαιζα τα έργα του χωρίς δεύτερη και τρίτη σκέψη.
  • Ποιοι ρόλοι σας εκφράζουν;
Δ: Την εποχή αυτή μου αρέσει να υποδύομαι αληθινά πρόσωπα. Το βρίσκω συγκλονιστικό. Να ανακαλύπτω ομοιότητες ανθρώπων και καιρών.
Γ: Θέλω να παίζω τους δραματικούς ρόλους κωμικά και τους κωμικούς δραματικά.
  • Πιστεύετε ότι έχετε δικό σας κοινό; 
Δ: Δεν ξέρω αν έχω δικό μου κοινό. Πάντως μου αρέσει που έρχονται οι 20άρηδες και με παρακολουθούν. Αυτό είναι επιτυχία.
Γ:  Ναι μπορεί να έχω το δικό μου κοινό. Που κάποτε έρχονται να με δουν και άλλοτε με βαριούνται.
  • Η πληθώρα αμφιλεγόμενων θεατρικών παραστάσεων σήμερα μήπως προκαλεί σύγχυση στο κοινό; 
Δ: Το κοινό έτσι κι αλλιώς είναι συγχυσμένο. Το θέατρο είναι παρηγοριά που βρίσκει ή δεν βρίσκει. Όσο του κόβει του καθενός.
Γ: Συμφωνώ. Η πληθώρα των θεατρικών παραστάσεων ίσως παίζει ρόλο στη σύγχυσή του.
  • Τι γνώμη έχετε για λογοτεχνικά κείμενα που γίνονται παραστάσεις; Είναι σωστό; Ή θα πρέπει να σκεφτούμε ότι ο συγγραφέας έγραψε απλώς ένα πεζογράφημα και όχι θεατρικό έργο;
Δ: Θεωρώ πως δεν είναι καθόλου άσχημο ένα λογοτεχνικό κείμενο να γίνεται θεατρική παράσταση… Αρκεί να υπάρχει σεβασμός στο κείμενο και όραμα.
Γ: Από τη στιγμή που η λογοτεχνία γίνεται σίριαλ ή ταινία γιατί να μη γίνει θεατρικό; Αλλά θέλει μεράκι… Αλήθεια, αμεσότητα, ανθρωπιά!

 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

 

The following two tabs change content below.
ΙΩΑΝΝΑ Ν. ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ

ΙΩΑΝΝΑ Ν. ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ

Η Ιωάννα Ν. Λαγκαδινού είναι θεατρολόγος: Δραματική Σχολή «Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη» και Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός, βοηθός σκηνογράφου και βοηθός σκηνοθέτη στα έργα «Ποιός ανακάλυψε την Αμερική» της Χρύσας Σπηλιώτη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ιωάννου [ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας & Κομοτηνής], και «Μη γελάτε, είναι σοβαρό» του Noel Coward, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Βαλτινού [Θέατρο Βρετάνια], κ.λπ. Επίσης έχει συνεργαστεί με το θεατρικό περιοδικό «Δρώμενα», με άρθρα και μεταφράσεις. Έκανε μελέτη για το Μεσαιωνικό Θέατρο και μετέφρασε το αγγλικό μεσαιωνικό έργο «Νώε» του Wakefield Master (συνεργασία: Αριάδνη Λιγνού-Τσαμαντάνη).

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή