Δημήτρης Δόγκας: Παραίσθηση καμιά

by ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ

ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΜΙΑ

“…Εμέ να δέσετε σφιχτά ολόρθον στο κατάρτι

να μη μπορώ να κινηθώ, και σφίξτε και τις άκρες.

Κι αν σκούζω και παρακαλώ να λύστε τα δεσμά μου,

σεις τότε να μου σφίγγετε πιο δυνατά το σώμα… “

Ήταν όμορφο το νησί με το λιόγερμα.

Ο όρμος απόκρυφος

κι από τον άνεμο ακόμα.

Ύφαινε το δείλι πέπλο θαλασσινό,

χιλιάδες χρωματιστά νήματα περιπλέκονταν

με τα αμέριμνα παιγνιδίσματα του νερού

που λουζόταν στο φως.

Τα εφτά χρώματα της ίριδας

εφτά κύκνοι μαγεμένοι από το βιολί του Τσαϊκόφσκι,

αλλόφρονες χόρευαν εδώ, στο παραπόρτι του παραδείσου.

Κι οι ήχοι!

Το απόμακρο θρόισμα του αγέρα

κι η μελίδονη φωνή των Σειρήνων που αντηχούσε,

ανάλαφρα κατεβαίνοντας τις πλαγιές.

Πάνω από τ’ ακρόπλωρο, ενεός

με όλα τα ακράνευρα αφουγκράστηκες

τους ήχους, τον ήλιο, τις ηδονικές οσμές,

σαν από γλυκούς λωτούς

γεύτηκες τους χυμούς ως και την τελευταία ικμάδα.

Ερωτικό κάλεσμα.

Αόρατο πέτασμα των αισθήσεων

σφράγιζε ανεπαίσθητα του όρμου το στρείδι.

Τώρα, από τις αισθήσεις σου αδύνατον πια να ξεφύγεις.

Οταν με χίλια στόματα σε καλεί η ζωή

πόθους και όνειρα να αρνηθείς είναι αδύνατο

αν τα μάτια δεν έχεις κλειστά

και τ αυτιά από πριν κερωμένα,

ναρκωμένο το σκίρτημα του κορμιού

και την αθέλητη διαστολή των πόρων στο δέρμα.

Στο άφευκτο παραδόθηκες.

Εσυρες το σκαρί σου στα στεγνά,

θαλασσινός εσύ είπες εδώ θα αράξεις.

θα βρεις εδώ την πόλη που ονειρεύτηκες,

την αγορά του Δήμου και τους ρήτορες,

νέους συντρόφους την ψυχή σου να προσφέρεις αντίδωρο,

την πιο μεγάλη αγάπη να κρατήσει το κορμί σου προσφάι.

Να φυτέψεις εδώ το δικό σου ψηλό κυπαρίσσι,

της ζωής σου τους σπόρους που μάζευες

σε εύφορη γη εδώ να σκορπίσεις, αν…

Αν πράγματι όλα τούτα δεν είναι μια παραίσθηση

που σμίλεψε ολοζώντανη ο νους σου μαγεμένος

από το γλυκό τραγούδι των σειρήνων,

από του ήλιου τα παιγνίδια και τα χρώματα,

απ’ τις ηδονικές οσμές

ή από των αισθήσεων το παραπέτασμα που απλώθηκε

και είναι μάταιο πια να θέλεις να ξεφύγεις.

Όμως εσύ να βρεις τη δύναμη,

αν τούτο το νησί δεν άξιζε τα όνειρά σου

κι απ’ την παραίσθηση να φύγεις,

μακρυά από τα κοχλάζοντα πολύχρωμα σύννεφα,

να δραπετεύσεις από την ατέρμονη περιδίνηση

των ορφανών πτερόεντων συναισθημάτων,

να εγερθείς από τη νάρκη των εκκρεμών αποφάσεων.

Και να φύγεις μακρυά από τον άνυδρο τόπο

αν δάκρυ εκεί δε βούρκωσε

να θρέψει τους σπόρους που φύλαξες στη ζωή σου,

αν χώμα δεν βρέθηκε να πλέξει το κυπαρίσσι σου τις ρίζες,

αν οι ρήτορες μένουν βουβοί στην αγορά του Δήμου,

αν οι σύντροφοι, αυτοί που συ είπες σύντροφους,

ποτέ δεν βάστηξαν της ψυχής σου τα πρόσφορα.

Να φύγεις μακρυά αν η αγάπη,

αυτή που συ είπες μεγάλη αγάπη,

ρίχνει τα άγια στα σκυλιά.

Να φύγεις τότε μακρυά από τη λειψή πόλη,

τους λειψούς συντρόφους, τον λειψό έρωτα.

Η ελλείπουσα ζωή δεν σου ταιριάζει,

η έρπουσα φθορά των ανοήτων,

οι σειρήνες των δειλών,

κορμιά κουφωμένα από τα σπλάχνα τους

ψυχές, επαίτες ντυμένοι εναπομείναντα ρακή ονείρων,

όλα ριγμένα στα βράχια ανάκατα με τις σάρκες των ναυτικών.

Πίσω στη θάλασσα να ρίξεις το πλεούμενο,

να φύγεις, για άλλη στεριά, άλλο νησί.

Το καίκι σου θα είναι πάντα ο δικός σου τόπος.

Το άλμπουρο θα ‘χεις για κυπαρίσσι σου

και για άρμενα τα όνειρα σου.

Η αρμύρα θα είναι η αίσθηση,

παραίσθηση όμως καμιά!

The following two tabs change content below.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ

Ο Δημήτρης Δόγκας γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά και σήμερα κατοικεί στον Άλιμο. Είναι απόφοιτος του Μαθηματικού τμήματος του Παν/μίου Αθηνών και μόνιμος καθηγητής σε δημόσιο λύκειο. Έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα στον συνδικαλισμό και στην τοπική αυτοδιοίκηση καθώς και στο κοινωνικό και πολιτισμικό πεδίο. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος στον Δήμο Αλίμου με ιδιαίτερη παρουσία στον τομέα της παιδείας και έχει αρθρογραφήσει στον τοπικό και ηλεκτρονικό τύπο.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή