Δημοτικά τραγούδια και φιλελληνισμός

Η έκδοση των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών από το Φοριέλ ήταν υψηλής ποιότητας, σχολιασμένη με χρησιμότατες ερμηνευτικές και ιστορικές πληροφορίες αλλά και διάχυτη την φιλελληνική του διάθεση.

by ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Η πρώτη έκδοση ελληνικών δημοτικών τραγουδιών στην Ευρώπη έγινε το 1824 στο Παρίσι. Μαζί λοιπόν με την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση, έχουμε και την επέτειο των 197 χρονών από την έκδοση αυτή, η οποία συμπληρώθηκε έναν χρόνο μετά, το 1825, με τον δεύτερο τόμο.

Πρωτεργάτης και μέγας εμπνευστής του εγχειρήματος αυτού ήταν ο γάλλος νεοελληνιστής, λόγιος και ιστορικός της λογοτεχνίας Κλοντ Φοριέλ.

Το σημαντικό από πολλές απόψεις γεγονός αυτό της έκδοσης εντάσσεται μέσα σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο αναζήτησης της εθνικής ταυτότητας των λαών μέσω της λαϊκής τέχνης. Αυτή η περίοδος είναι ουσιαστικά  η μήτρα, από την οποία γεννήθηκε η λαογραφία, όπως την γνωρίζουμε σήμερα.

Η έκδοση των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών από το Φοριέλ ήταν υψηλής ποιότητας, σχολιασμένη με χρησιμότατες ερμηνευτικές και ιστορικές πληροφορίες αλλά και διάχυτη την φιλελληνική του διάθεση. Η εκδοση θεωρείται υποδειγματική μέχρι σήμερα σε σημείο που αποτέλεσε πηγή ακόμα και για Έλληνες λόγιους, ώστε να εκτιμήσουν το βάθος και την ποιότητα της δημοτικής μας παράδοσης.

Ένας από αυτούς ήταν και ο Αδαμάντιος Κοραής, γιατρός τότε στο Παρίσι,ο οποίος, αν και δεν αγαπούσε ιδιαίτερα τα δημοτικά τραγούδια, προμήθευσε στον Φοριέλ πολύτιμο υλικό.

Η εποχή της έκδοσης είναι καθοριστική. Η Ελλάδα ήδη σπαράσσεται από εμφύλιο πόλεμο και οι ειδήσεις που φτάνουν στην Ευρώπη αρχίζουν σταδιακά και “μαραίνουν” το φιλελληνικό κίνημα. Το χάος μεταξύ της ένδοξης αρχαίας Ελλάδας και του τωρινού ξεπεσμού έχει αρχίσει να σπείρει στις ψυχές των λαών της Ευρώπης στην αμφιβολία για το αν οι Έλληνες αξίζουν όντως την ελευθερία τους, κάτι άλλωστε που επισημαίνει και ο Διονύσιος Σολωμός στον «Ύμνο στην Ελευθερία».

Η έκδοση αυτή αποκάλυψε στους Ευρωπαίους την ποιότητα του νεοελληνικού πολιτισμού, την ζωντανή παράδοση της γλωσσοπλασίας, της οργανικής σύνδεσης με τα διαχρονικά στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού και την δυναμική μιας γλώσσας η οποία αντέχει και περιμένει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να δώσει νέα δείγματα υψηλής καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Το μήνυμα του Φοριέλ μέσω της έκδοσης αυτής είναι σαφές:

Δεν είναι μόνο οι αρχαίοι πρόγονοί που δίνουν σε αυτόν τον λαό το δικαίωμα να ανακτήσει την ελευθερία του. Είναι και ο δικός του, ο σύγχρονος πολιτισμός του, που τον εντάσσει στους λαούς της Ευρώπης που αναζητούν τη θέση τους στον νέο κόσμο που έρχεται.

Απόδειξη της απήχησης αυτής είναι η σχεδόν άμεση μετάφραση στις μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες, ενώ στη γερμανική μετάφραση αναμείχθηκε ο ίδιος ο ποιητής Γκαίτε.

Οι διαπιστώσεις αυτές επαληθεύονται από τα γεγονότα: Αμέσως μετά έκδοση, το φιλελληνικό κίνημα, ιδιαίτερα σε καλλιτεχνικό επίπεδο, γνωρίζει νέα άνθηση. Η Ελλάδα, περισσότερο από ποτέ, αναδεικνύεται ως λαός με πλούσια, ποιοτιή και ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα που της δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσει την ανεξαρτησία της και την πολιτιστική της παρουσία στο μεγάλο οικοδόμημα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Κατά τον μεγάλο μας ποιητή Κωστή Παλαμά, ο Φοριέλ θα έπρεπε για μας τους Έλληνες να βρίσκεται στην ίδια κορυφή με το λόρδο Βύρωνα και να αποτελεί για τον πνευματικό μας κόσμο ένα από τα λαμπρότερα αστέρια της σύγχρονης ελληνικής πνευματικής διαδρομής.

Πηγή: www.pemptousia.gr

The following two tabs change content below.

ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Ο Ηλίας Λιαμής γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Bossey. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου και άρχισε την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής. Το 2002 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο πεδίο της Νηπτικής Θεολογίας. Αμέσως μετά έγινες δεκτός ως υποψήφιος διδάκτωρ στο τμήμα Μουσικολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα τις σύγχρονες μουσικοπαιδαγωγικές μεθόδους. Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές πήρες τα πτυχία πιάνου και ανώτερων θεωρητικών (αρμονίας, αντίστιξης και φούγκας) από το Ελληνικό Ωδείο, ενώ παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα μουσικολογίας και διεύθυνσης χορωδίας και ορχήστρας στην Αγγλία και την Ουγγαρία. Ορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος μέλος της Συνολικής Επιτροπής Εορτασμού του Ιωβηλαίου Έτους (1998), μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (2003), ενώ από το 2000 είναι μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος και Πρόεδρος της Συνοδικής Υποεπιτροπής Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων. Υπό την τελευταία αυτή ιδιότητα, διοργάνωσε πλήθος εκδηλώσεων κα συνεδρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι πρόεδρος και ιδρυτικός μέλος του Ερευνητικού Ιδρύματος Πολιτισμού και Εκπαίδευσης (Ε.Ι.Π.Ε.) το οποίο εκπονεί ελληνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας. Αποτελεί μόνιμο συνεργάτη του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, ενώ μετέχει συστηματικά σε Σχολές Γονέων και σεμινάρια επιμόρφωσης κατηχητικών πολλών Ιερών Μητροπόλεων. Διδάσκει επί 25 έτη στην Ελληνογαλλική Σχολή "St Joseph", ως καθηγητής θεολόγος και μουσικός ενώ από το 2000 μέχρι το 2015 κατείχε την θέση του Υποδιευθυντή του Γυμνασίου. Ανέλαβε την αναδιοργάνωση της παιδικής χορωδίας της Σχολής η οποία συμμετείχε σε πλήθος εκδηλώσεων. Είναι συγγραφέας βιβλίων, κατηχητικών βοηθημάτων και θεατρικών παραστάσεων, οι οποίες έχουν παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης", στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κ.ά. Αρθρογραφεί συστηματικά, ενώ, επί εικοσιπενταετία, είναι και παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών με θέμα την ανάλυση θεμάτων Βιβλικής και Πατερικής Θεολογίας σε σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή