Ελληνοτουρκική κρίση: Πόλεμος ή ειρήνη και πώς;

by ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ
  • Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ

Μακρυγιάννη Άπαντα [Η απάντηση στο Δεριγνύ]

Εκεί οπού ‘φκιανα τις θέσεις εις τους Μύλους ήρθε ο Ντερνύς* να με ιδεί. Μου λέγει: “Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες· τι πόλεμον θα κάμετε με τον Μπραΐμη αυτού; – Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς, όμως είναι δυνατός ο Θεός οπού μας προστατεύει· και θα δείξομεν την τύχη μας σ’ αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριόμαστε µ’ έναν τρόπο, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι όταν κάνουν αυτήν την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση οπού είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιαύτη· και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. – “Τρε μπιέν”**, λέγει και αναχώρησε ο ναύαρχος.

* Ντερνύς: Ο φιλέλληνας Γάλλος ναύαρχος Δεριγνύ.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας βομβαρδίζουν συνεχώς με πληροφορίες από την γείτονα εξ ανατολών. Και τις διανθίζουν με εντυπωσιακούς τίτλους προκειμένου να προκαλέσουν την προσοχή μας, ανάμεσα σε τόσες άλλες πληροφορίες και εικόνες με τις οποίες αδιάκοπα μας τροφοδοτούν. Κάθε δήλωση, ακόμα και του πιο ασήμαντου παρατρεχάμενου της αυλής του “σουλτάνου”, παίρνει στην χώρα μας διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από αυτές που έχει στην ίδια την Τουρκία.

Στην Τουρκία όπου το περιβάλλον μοιάζει σε πολλά με το περιβάλλον της Γερμανίας του Χίτλερ λίγο πριν από τον πόλεμο και οι δηλώσεις από αρμόδιους και αναρμόδιους είναι μέρος ενός εθνικιστικού παραληρήματος. Και μέρος του πολέμου που ήδη διεξάγεται, προκειμένου να ξηλώνουν μεθοδικά το πουλόβερ της εθνικής μας κυριαρχίας και να κάμψουν το ηθικό και τη συλλογική μας αυτοπεποίθηση. Κατά το μέτρο αυτό, τα μέσα στην Ελλάδα χάνουν συχνά τον σκοπό και το μέτρο και δυστυχώς ευνοούν την τουρκική προπαγάνδα .

Αλλά και οι πολιτικοί μας ταγοί βοηθούν συχνά με η σιωπή τους. Όχι ότι χρειάζεται να πουν πολλά αλλά να πουν αυτά που είναι αναγκαίο. Φοβικοί και εξαρτημένοι από τον ξένο παράγοντα, υπηρετούν με συνέπεια την κατευναστική πολιτική ενώ αδυναντούν να εγκαινιάσουν μια πολιτική ισχυρής αποτροπής. Κάτι που επιτρέπει στους απέναντι να απλώνουν μεθοδικά το δίχτυ των επιβουλών τους κατά της εθνικής μας κυριαρχίας.

Όταν στο ερώτημα τι θα πράξεις αν οι Τούρκοι στείλουν πλοία για έρευνα στην δική μας ΑΟΖ ανατολικά της Κρήτης την οποία προσπαθούν να σου κλέψουν, η δήλωση του υπουργού εμφατικά είναι “θα κάνουμε ότι πρέπει”, τότε τι περιμένεις να καταλάβει ο πονηρός ανατολίτης; Ότι είσαι αποφασισμένος να τον σταματήσεις με κάθε μέσο ή ότι θα το δούμε όταν…; Αν, την ώρα που μαίνονται οι δηλώσεις του Ερντογάν και συνάπτει μνημόνια με τους ληγμένους της Τρίπολης, οι ηγέτες μας δηλώνουν ότι δεν βλέπουν πόλεμο αλλά ακόμα κι αν ακόμα γινόταν θερμό επεισόδιο θα κοίταζαν να είναι αυτό σύντομο, τότε βάζουν βούτυρο στο ψωμί των Τούρκων και τους ανάβουν το πράσινο φως για την επόμενη μεγαλύτερη πρόκληση!

Δυστυχώς από την εποχή που ο Ανδρέας Παπανδρέου σταμάτησε αποφασιστικά το Σισμίκ και έκανε σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι αν υπάρξει σύγκρουση, δεν θα πρέπει να ελπίζουν οι Τούρκοι σε σύντομο επεισόδιο ώστε να μας καθήσουν στο τραπέζι να διαπραγματευούμε για το τι δικό μας θα τους δώσουμε, μόνο τον πρώην αρχηγό κ. Αποστολάκη άκουσα να κάνει μια καθαρή δήλωση που πραγματικά ζύγιζαν οι Τούρκοι και έπαψαν να σκέπτονται για μια κίνηση εντυπωσιασμού όπως η αιφνιδιαστική κατάληψη μικρού νησιού μας.

Δυστυχώς το δόγμα “Μην μιλάς, μην γελάς κινδυνεύει η Ελλάς” είναι δόγμα ηγετών με μικρό χνάρι έναντι των ιστορικών μεγεθών που διαχειρίζονται. Χάσαμε έτσι διαχρονικά μέρος εθνικής κυριαρχίας με τις γκρίζες ζώνες που αργότερα κατά τους απέναντι έγιναν χώρος δικής τους κυριαρχίας ο οποίος περιλαμβάνει και 18 νησιά μας. Με την ένταση των υπερπτήσεων και παραβιάσεων, με την αμφισβήτηση της οικονομικής ζώνης των νησιών μας και την άρνηση της συνθήκης της Λωζάνης, με τις γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ, όπου ως στρουθοκάμηλοι δεχτήκαμε πως δεν συμπεριλαμβάνεται στο ενιαίο εθνικό μέτωπο, ξεχνώντας ακόμα και το πάλαι ποτέ ενιαίο αμυντικό δόγμα. Με την ολοφάνερη φοβικότητα που δείχνουν οι ηγέτες μας με κάθε δήλωσή τους με την οποία αγοράζουν απλά χρόνο αλλά δεν αποτρέπουν αυτό που πρόκειται να έρθει.

Γιατί οι νεοοωμανοί με τον μεγαλοϊδεατισμό που παραπέμπει στην εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας και στον Σουλτάνο (για αυτούς από εκεί ξεκινά η ιστορία), αμφισβητούν την νόμιμη Ελληνική κυριαρχία και διεκδικούν τη δήθεν γαλάζια πατρίδα τους, κερδίζοντας όλο και περισσότερα ευήκοα ώτα, ακόμα και μέσα στην Ελλάδα. Δηλαδή χαράζουν νέα θαλάσσια σύνορα που χωρίζουν το Αιγαίο στη μέση (από Παροναξία) και εξαφανίζουν κάθε δικαίωμα στη θάλασσα για τα νησιά μας, συμπεριλαμβανομένης και της ανεξάρτητης Κύπρου. Οποιαδήποτε τυχόν επιτυχία τους σημαίνει και ξήλωμα μερικών πόντων από το πουλόβερ της Ελληνικής κυριαρχίας. Σημαίνει ακόμα ότι με βεβαιότητα θα ακολουθήσει η απαίτηση για ξήλωμα και άλλων πόντων μετά. Αν δηλαδή το Καστελόριζο ή άλλο νησί, χάσει τα δικαιώματά του στη θάλασσα, τότε το επόμενο βήμα είναι η να απαιτούν κατόπιν και το ίδιο το νησί, ίσως επειδή δεν θα έχει θαλάσσια δικαιώματα. Αν σήμερα κάνουν γεωτρήσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ τότε να ξέρεις ότι έτσι σε μετράνε για την αυριανή γεώτρηση στην Ελληνική ΑΟΖ. Βλέπετε τα κυριαρχικά δικαιώματα αποτελούν μια αδιαίρετη ενότητα. Αν κάτι χαθεί, αυτό μοιάζει με μια ψηφίδα ντόμινο που μετά θα πέσει πάνω στην επόμενη.

Για αυτό πρέπει η αμυντική μας πολιτική να εγκαταλείψει τώρα το δόγμα του κατευνασμού και να υιοθετήσει ένα νέο δόγμα ουσιαστικής αποτροπής. Διαφορετικά, οι άσπονδοι φίλοι μας θα εξακολουθήσουν να προβαίνουν διαρκώς και σε μια νέα πρόκληση, κάθε φορά μεγαλύτερη, όντας βέβαιοι ότι η πολιτική μας ηγεσία θα αγνοήσει και θα υποβαθμίσει το γεγονός χωρίς να αντιδράσει δυναμικά. Έτσι νομοτελειακά θα έρθει εκείνη η πρόκληση την οποία κανείς δεν θα μπορεί να αγνοήσει και που θα απαιτεί απάντηση μόνο διά των όπλων. Γιατί αλίμονο, αυτά που απαιτούν οι νεοοθωμανοί δεν κερδίζονται με διαπραγματεύσεις αλλά μόνο με στρατιωτική ισχύ. Και δεν υπάρχει καμιά Ελληνική κυβέρνηση που θα μπορούσε να τα παραδώσει.

Και ακόμα πρέπει να ενισχύσουμε άμεσα την στρατιωτική μας ισχύ που μέχρι χτες είχαμε παραδώσει στις ορέξεις των δανειστών. Άμεσα όμως γιατί τα γεγονότα τρέχουν πιο γρήγορα από τη φαντασία μας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε την πρώτη φρεγάτα που θα μας έρθει το 2025 ή τα αναβαθμισμένα αεροπλάνα ή την αμερικάνικη βοήθεια κ.λ.π. Χρειαζόμαστε λύσεις φτηνές και άμεσες με την αξιοποίηση των δικών μας δυνατοτήτων και του ήδη υπάρχοντος οπλισμού τον οποίο πολύ εύκολα μπορούν οι δικοί μας επιστήμονες να κάνουν πιο αποτελεσματικό με έξυπνες λϋσεις τεχνητής νοημοσύνης. Κάθε νησί να γίνει έτσι αβύθιστο πλοίο και το μεγάλο μας συγκριτικό πλεονέκτημα, το αρχιπέλαγος, να γίνει δίχτυ αδιαπέραστο από τον επίδοξο εισβολέα.

Και να ενημερώσουμε τον λαό ώστε να είναι έτοιμος για τον υπέρ πάντων αγώνα. Όπως πάντα εμείς μόνοι απέναντι στον ισχυρότερο εισβολέα και πάντα νικητές όταν αποφασίσουμε να δώσουμε αυτόν τον αγώνα. Και τότε να δούμε ποιος πονηρός Ανατολίτης θα τολμήσει να κάνει το μετέωρο βήμα του.

The following two tabs change content below.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΓΚΑΣ

Ο Δημήτρης Δόγκας γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά και σήμερα κατοικεί στον Άλιμο. Είναι απόφοιτος του Μαθηματικού τμήματος του Παν/μίου Αθηνών και μόνιμος καθηγητής σε δημόσιο λύκειο. Έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα στον συνδικαλισμό και στην τοπική αυτοδιοίκηση καθώς και στο κοινωνικό και πολιτισμικό πεδίο. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος στον Δήμο Αλίμου με ιδιαίτερη παρουσία στον τομέα της παιδείας και έχει αρθρογραφήσει στον τοπικό και ηλεκτρονικό τύπο.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή