Site icon Times News

Ετσι εξευτελίζονται οι επίορκοι δεκαρολόγοι γιατροί τών ψεύτικων πιστοποιητικών εμβολίου!…

«Τα κύρια άρθρα» των γελοιογράφων!

Είδατε τη γελοιογραφία τού Ανδρ. Πετρουλάκη στην «Κ» τής 11.9 .21;
Με μια μονοκοντυλιά, καταξεφτιλίζει τους επίορκους δεκαρολόγους γιατρούς τών ψεύτικων πιστοποιητικών εμβολίου!…. Τι πράμα και αυτό, ε; Να μην τιμάς τον εαυτόν σου! Τη δουλειά σου, το επάγγελμά σου!

Οι ομοφυλόφιλοι θέλουν να παντρεύονται;

Με γεια τους με χαρά τους!

Έχουν συναισθηματικούς δεσμούς; Γιατί όχι; Έχουν πιθανόν και οικονομικά συμφέροντα, όπως είναι η κληρονομιά, ή και το σύνηθες: «Μόνοι οικονομικά δεν τα καταφέρνουν, μαζί ‘φτάνουν και περισσεύουν!»; Και στους άλλους γάμους γίνεται αυτό….
Τα λοιπά, οι λεπτομέρειες, έχουν τα προβλήματα… Όπως π.χ. η Επαρχία δεν τα αντέχει κάτι τέτοια…. Ωραία έχουμε τις μεγάλες πόλεις. Ξεπερνιέται….
Να μην εγωισταίνουμε όμως, κύριοι, και να σκεφτόμαστε λίγο και τους περιορισμούς που πρέπει να υπάρχουν!
α) Οι δυο άντρες δεν μπορεί να έχουν παιδί! (Άλλο αν το είχαν δικό τους από πριν!) Δεν γίνεται να κάνουμε «δώρα» παιδιά, από ορφανοτροφεία διότι ‘τώρα’ τους λείπουν και τα χρειάζονται… Αν θέλανε παιδί, υπήρχε ο φυσιολογικός δρόμος. Το μικρό παιδί, που ο γονιός που το γέννησε το εμπιστεύτηκε στο κράτος, δεν γίνεται να προσφέρεται ως δώρο, και μάλιστα εν αγνοία του! Το παιδί δεν είναι παιχνίδι! Και αν υπάρχει ήδη σχετικός νόμος, από πολιτικούς περιμένεις περισσότερη ευθύνη; Αφού το δόγμα είναι: «Νυν υπέρ πάντων η επανεκλογή μου!» Οι αρσενικοί να περιμένουνε να βγούνε «ρομποτάκια»….
β) Αν το ζευγάρι είναι δύο γυναίκες, να ζήσουνε κι αυτές και να ευημερήσουνε! Αν όμως θέλουν επίσης παιδί, ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΕΣ! «Άλλο το δικό σου, και άλλο το ξένο! προς κάλυψη τού φίλτρου σου…» Τα ξένα παιδιά δεν είναι αθύρματα! Και η κοινωνία, που πληρώνει γι’ αυτά και τα προστατεύει, περιμένει να μεγαλώσουν, να ωριμάσουν, και από μόνα τους να γίνουν ό,τι θέλουν! Έτσι δεν είναι το σωστό; Μην παραβαίνουμε και το δίκαιο των άλλων!
Ευτυχείτε δίκαια, και όχι εγωκεντρικά!

Τι πράμα και αυτό, ε;!

Κάθε χρόνο, που ανεβαίνει ένας (οποιοσδήποτε) Πρωθυπουργός στη Διεθνή Έκθεση Θ/νίκης, να εκφωνήσει λόγο στα εγκαίνια, για τα πεπραγμένα ή τα μελλούμενα από την κυβέρνησή του, μαζεύονται χιλιάδες «αντιφρονούντες» (σαν να μην έχουμε ραδιοφωνικούς σταθμούς, τηλεοπτικούς, διαδίκτυο και εφημερίδες) να του τα «σούρουνε»!
Κύριε Κουτσούμπα, εσένα τι σου λείπε από όλα αυτά τα μέσα, αφού διαθέτεις και το μεγαλύτερο, τη Βουλή! Γιατί υποτιμάς τον εαυτό σου, με παλιομοδίτικα σόου;!!!
Τι ιστορία και τούτη. ε; Και αναγκάζεται λοιπόν ο κάθε Πρωθυπουργός, να ανεβάζει ‘επάνω’ και με κάποια μεραρχία αστυνομικών και άλλων, για να επιβάλει την τάξη, και να μπορέσει, είτε να μιλήσει, είτε να γυρίσει ξανά σώος, στην Αθήνα… Και διαμαρτύρεστε για την ‘πρόοδο’ που απουσιάζει…
Ποιος τα πληρώνει ολ’ αυτά τα άσκοπα ζοριλίκια, παιδιά; Τόσα χρόνια η ίδια ιστορία; Τότε, δεν είχαμε μέσα, και έπρεπε να δείξουμε τη γροθιά μας! Τώρα, που πρέπει να δείξουμε το μυαλό μας, το ξε-χάσαμε;
Άντε να δούμε για άλλη μια φορά το ίδιο παλιομοδίτικο έργο…

Τι κρίμα και ντροπή συνάμα!

Να είσαι φοιτητής σε Πανεπιστήμιο, Πολυτεχνείο ή κάπου αλλού επίσης σημαντικό, σ’ αυτά τα καλύτερά σου χρόνια και…
Να είναι όλα πληρωμένα είτε από το κράτος είτε από τους γονείς σου,
κι εσύ να χρειάζεσαι αστυνομικούς, για να κάνεις τη δουλειά σου! Να παρακολουθείς, δηλαδή, ήσυχα και μυαλωμένα, τα μαθήματα σου! Να βγεις κατόπιν με γνώσεις στην Αγορά, να βρεις δουλειά, ή να συνεχίσεις κάπου πιο πέρα, καλύτερα, ε;!
Κι ελόγου σου να χάσκεις και να τριγυρνάς στους δρόμους με δήθεν δίκαια αιτήματα, τα οποία θα μπορούσες να λύσεις συζητώντας ή και απαιτώντας μέσα στο Σχολειό σου!
Και να ξέρεις ή να έχεις ακούσει, πως οι γονείς ή παππούδες σου δούλευαν και σπούδαζαν ταυτόχρονα, και πεζοπορούσαν από την μιαν άκρη τής πόλης έως την άλλη, για να αποφύγουνε το εισιτήριο τού λεωφορείου…
Πώς καταντά τόσο ελαφρής και αμαθής ο άνθρωπος, απ’ τη μια γενιά στη άλλη! Ενώ είναι γνωστό ότι υπάρχουν χίλια πράγματα που ακόμη πρέπει να μάθεις, που σου παρέχονται κιόλας αφειδώς, έως να σηκώσεις το κορμί και τη φωνή σου δίκαια και να σ’ ακούσουνε οι άλλοι, δείχνοντας συγκατάθεση στα λόγια σου ή νιώθωντας θαυμασμό για τις αξίες σου… Τι κρίμα και ντροπή συνάμα! «Ω, παίδες Ελλήνων ίτε!».

The following two tabs change content below.
Ο Αντώνης Σιμιτζής γεννήθηκε στην Αμαλιάδα. Έκανε ανώτατες σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1962 με τη νουβέλα Ο Γέρος. Από τότε έχει εκδώσει πολλά πεζά, διηγήματα, μυθιστορήματα και δοκίμια. Έχει γράψει επίσης θεατρικά έργα, που έχουν ανέβει στις αθηναϊκές σκηνές, όπως και της επαρχίας, καθώς και περισσότερα από εκατό επεισόδια τηλεοπτικών σίριαλ και τηλεταινίες, σε διασκευές ή πρωτότυπα. Τα πεζά του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και έχει τιμηθεί για τα θεατρικά του έργα δύο φορές με Α′ και Β′ βραβείο. Έχει πάρει επίσης και το βραβείο «Τρανούλη» για το μυθιστόρημά του Αν Αγαπάς. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και υπήρξε μέλος στα Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών.
Exit mobile version