Eurovision: Ο Γάλλος άξιζε τη νίκη!

Μεγάλη αδικία που δεν επιλέχθηκε πρώτο σε σχέση με το επιλεχθέν!

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΡΑΝΙΩΤΗ

Με αφορμή το διαγωνισμό της Eurovision. Κάποιες προσωπικές μου σκέψεις!!! Mon Amour, ήταν το μοναδικό τραγούδι αν και δεν ομιλώ την Γαλλική, όταν το άκουσα τη βραδιά του διαγωνισμού που κατάφερε να μου ξυπνήσει συναισθήματα. Τι άλλο καλύτερο από το διαχρονικό θεσμό του γεγονότος της αγάπης και της λέξης Αγάπη! Ένα ποιοτικό τραγούδι θα έλεγα. Μεγάλη αδικία που δεν επιλέχθηκε πρώτο σε σχέση με το επιλεχθέν!

Τώρα θα μου πείτε, είναι η μόνη αδικία σε τούτο τον κόσμο που ζούμε; Όχι, βέβαια, αφού ζούμε σε μια κατευθυνόμενη εποχή όπου μαστίζει η αδικία, που ο νεο-μοντερνισμός της τέχνης (κι όχι μόνο) έχει μπερδέψει τα όριά της, με αυτά της ηθικής και της αξιοπρέπειας καθώς έχει εκφυλιστεί σχεδόν σε όλα της τα στάδια. Προσπαθώντας να μας επιβληθεί.

Σχεδόν το έχει καταφέρει νομίζω, αφού κοντολογίς, κοντεύουν να μας πείσουν πως ό,τι φυσιολογικό είναι αφύσικο για την εποχή μας κι ό,τι αφύσικο είναι το απόλυτο φυσιολογικό για τις νέες γενιές. Το μόνο σίγουρο μπορούμε να αποφανθούμε, είναι ότι δεν αποφασίζουμε εμείς για εμάς με την ψήφο μας, κι αυτό γιατί πια ό,τι κι αν επιλέγουμε στην πλειοψηφία μας ως πολίτες, δεν προσμετράται στην πραγματικότητα όχι στη Eurovision, όπως είδαμε, αλλά και σε άλλους κοινωνικού περιεχομένου χώρους.

Κάποιοι άλλοι αποφασίζουν δυστυχώς! Δημοκρατία, θα μου πείτε, έχουμε και κάτι τέτοιο δεν ισχύει, κι εγώ πάλι θα σας πω… ότι, ναι, Δημοκρατία έχουμε ως πολίτευμα σύμφωνα με το Σύνταγμα. Νιώθω όμως ό,τι ισχύει μόνο στα χαρτιά, καθώς εδώ και καιρό τώρα όπως αντιλαμβάνεστε κι εσείς σε πολλούς χώρους της κοινωνίας μας, δεν τηρείται, δυστυχώς… και κυριαρχεί η αδικία! Je t’aime, λοιπόν… κι από δω και μπρος βοήθειά μας ο Θεός!

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com