Φωτιά στην Εγγύς και στη Μέση Ανατολή

by ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
  •  Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ποιοι οι λόγοι που εξηγούν την αμερικανική επίθεση στο Ιράν και την δολοφονία Σολεϊμανί; Το πετρέλαιο και οι Επαναστάσεις.
Γιατί  η δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σολεϊμανί  από τις ΗΠΑ, παρότι είναι αυτονόητο ότι μετά τη δολοφονία του, η ένταση στην Εγγύς και  Μέση Ανατολή πρόκειται να αυξηθεί;
Ποια είναι η στρατηγική των ΗΠΑ στην Εγγύς Ανατολή;

Οι ΗΠΑ πέρασαν στην «επίθεση» ενάντια στο Ιράν για τέσσερεις –κατ΄αυτούς- λόγους:

-Αποτρέπουν  την ανάδειξη μιας περιφερειακής ηγεμονίας. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αυτό μεταφράστηκε στην πρόληψη της επέκτασης της σοβιετικής σφαίρας επιρροής πέρα ​​από τη Συρία, το Ιράκ και την Αίγυπτο. Σήμερα, διατηρώντας την ισορροπία μεταξύ των σημαντικότερων παραγόντων: του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και του Ιράν.

-Προστατεύουν τις πηγές πετρελαίου της ανατολικής σιιτικής επαρχίας της Σαουδικής Αραβίας. Όχι επειδή οι ΗΠΑ εξαρτώνται από αυτό. Στην πραγματικότητα, μόλις το 10% των εισαγωγών πετρελαίου φτάνουν από το Ριάντ, αλλά επειδή η αστάθεια του μεγαλύτερης έκτασης ύπαρξης μαύρου χρυσού – η μεγαλύτερη κατάθεση στον κόσμο είναι στην Αραβία – θα έδινε σεισμούς σε όλο τον πλανήτη.

-Εγγυώνται ασφάλεια  στους Σαουδάραβες και τους Ισραηλινούς συμμάχους τους . Η ανασφάλεια τους έκανε να εξαρτώνται από την ομπρέλα των ΗΠΑ.

-Διατηρούν την εξουσία πάνω από τις θάλασσες – τη διαβόητη αγγλοσαξονική θαλασσοκρατία, χθες των Βρετανών σήμερα των Αμερικανών. Μια δύναμη που περνά μέσα από τον έλεγχο των στενών, από τα οποία το ογδόντα τοις εκατό των εμπορευμάτων που διακινούνται στην παγκόσμια διαμετακόμιση. Στη Μέση Ανατολή υπάρχουν τρεις από αυτές: το Σουέζ (Αίγυπτος), το Bab al-Mandab (Υεμένη) και το Hormuz (το οποίο θα μπορούσε να τεθεί υπό έλεγχο από το Ιράν και από το οποίο διέρχεται μεγάλο μέρος του πετρελαϊκού εμπορίου).

Αυτά τα τέσσερα σημεία χρησιμεύουν στην κατανόηση της πολιτικής στην Εγγύς Ανατολή των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρέπει να προστεθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ανταγωνιζόταν το Ιράν ακόμα και αν δεν υπήρχε η Ισλαμική Δημοκρατία. Η αυτοκρατορική γραμματική – αρχικά μελετημένη από τον Θουκυδίδη – απαιτεί από την σημερινή υπερδύναμη να αποτρέψει την άνοδο ενός περιφερειακού ηγεμόνα που υπαγορεύει την ατζέντα του σε ένα σημαντικό τμήμα του πλανήτη.

Είναι προφανές ότι θα υπάρξει απάντηση από την πλευρά του Ιράν- άρχισε ήδη με επιθέσεις κατά αμερικανικών στόχων στο Ιρακ- κυρίως με την μορφή «ασύμετρου» πολέμου.

Μια απάντηση στο ερώτημα γιατί να αποφευχθεί η άνοδος μιας περιφερειακής ηγεμονίας, που είναι και ο λόγος για τον οποίο  οι Ηνωμένες Πολιτείες προτιμούν τους Σαουδάραβες (μια μουσουλμανική χώρα που επικεντρώνεται στη φυλή) από τους Ιρανούς (ένας αρχαίος πολιτισμός που έγινε μουσουλμάνος). Μια πετρελαϊκή χώρα – όπου είναι εύκολο να συγκεντρωθούν τα έσοδα από πρώτες ύλες και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει για σκοπούς ενέργειας – μπορεί να είναι συντηρητικός ή επαναστατικός, δηλαδή μπορεί να χρησιμοποιήσει ή όχι, τα έσοδα της ορυκτής ενέργειας για να παραμείνει όπως είναι ή να επεκταθεί πολιτικά εσωτερικά (υλοποίηση επανάστασης) ή εξωτερικά (εξαγωγή μιας επανάστασης).Το Ιράν, σε αντίθεση με την συντηρητική Σαουδική Αραβία, έχει «επαναστατικές» φιλοδοξίες

 Παίρνει φωτιά η ευρύτερη γειτονιά μας. Πλάϊ στους δικούς μας πονοκεφάλους: επιθετικότητα και Αναθεωρητισμός από την Νέο-Οθωμανική Τουρκία, αμφισβήτηση Ελληνικών θαλασσών με το «Μνημόνιο» Τουρκίας-Λιβύης, προστίθενται νέοι που θα έχουν επιπτώσεις και σε μας:

Από  την χρήση της Σούδας για τις (πιθανές) αμερικανικές επιχειρήσεις, την αποξένωση μας από μουσουλμανικές χώρες της περιοχής με τις οποίες δεν έχουμε ίδιον συμφέρον να εμπλακούμε εναντίον τους.. έως την άνοδο της τιμής του πετρελαίου..

Χρονιά πολλαπλών προκλήσεων η φετεινή…

The following two tabs change content below.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Μετά το τέλος των Γυμνασιακών του σπουδών από το Γυμνάσιο Αρρένων Καλλιθέας, σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας την περίοδο 1971-77. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Ελληνικό Μεσογειακό Κέντρο Αραβικών και Ισλαμικών Σπουδών και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Εργάζεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Στα χρόνια της 7χρονης δικτατορίας είχε ενεργό δράση στο φοιτητικό κίνημα καθώς και στον αντιστασιακό αγώνα από τις γραμμές του Π.Α.Κ. Γράφει άρθρα γνώμης, σχόλια, βιβλιοκριτική, επιφυλλίδες σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας Παρόν, των περιοδικών Άρδην, Τετράδια, Λιμπρέτο και άλλων τοπικών εφημερίδων και εντύπων. Εργογραφία: Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου, εκδ. Οδυσσέας, 1989. Βροχή στη Δαλματία, καφές στο Τίτογκραντ, εκδ. Δελφίνι, 1997. Η Ελληνική ουτοπία, εκδ. Εναλλακτικές εκδόσεις και Αιγαίον, 1993. Η Ευρώπη των σχισμών, εκδ. Ίνδικτος, 2002.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή