Γέφυρες και γεφυροποιοί

by Times Newsroom 1
  • Γράφει ο ΕΠΟΨ

Ανοίγω το Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας του Γεωργίου Μπαμπινιώτη και το βλέμμα μου πέφτει τυχαία πάνω στη λέξη «γέφυρα». Μεταξύ των άλλων σημασιών της λέξης, γράφεται: «οτιδήποτε χρησιμεύει ως μέσον προσεγγίσεως για τη μείωση ή εξάλειψη διαφορών ανάμεσα σε μεμονωμένα άτομα, ομάδες ατόμων ή κράτη».

Αμέσως μετά, ακολουθεί η λέξη «γεφυροποιός», για την οποία σημειώνεται: «πρόσωπο που αναλαμβάνει να συμβιβάσει δύο αντιμαχόμενες πλευρές δημιουργώντας σημεία επαφής ανάμεσά τους».

Στη σύγχρονη ελληνική ιστορία οι λέξεις γέφυρα και γεφυροποιός είναι φορτισμένες αρνητικά. Όλοι θυμούνται τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν προς το τέλος της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου για την δήθεν φιλελευθεροποίησή της. Στις σχετικές κινήσεις πρωτοστατούσε ο πολιτικός Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας. Φερόταν διατεθειμένος, όπως έχει αποκαλυφθεί από εμπιστευτικό έγγραφο του τότε Βρετανού πρεσβευτή στην Αθήνα προς το Φόρειν Όφις, να λειτουργήσει ως «γέφυρα» ανάμεσα στη Χούντα και στον πολιτικό κόσμο. Έφθασε μάλιστα στο σημείο, πάντα σύμφωνα με το έγγραφο, να ζητήσει ώστε οι δυτικές κυβερνήσεις να προσφέρουν υποστήριξη στον Γεώργιο Παπαδόπουλο, ώστε να μην έλθει στην εξουσία άλλο, χειρότερο καθεστώς! Η προσπάθειά του, όπως ήταν φυσικό, απέτυχε. Για όλους τους παραπάνω λόγους αποκλήθηκε γεφυροποιός. Με αυτό το προσωνύμιο έχει μείνει γνωστός στην ιστορία.

Τη δόξα του γνωστού συντηρητικού πολιτικού, φαίνεται πως εζήλωσαν όσοι είχαν την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση της Γέφυρας. Της πολιτικής κίνησης που εμφανίστηκε χθες, με τη φιλοδοξία να φέρει σε επαφή τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς με το Κίνημα Αλλαγής.

Μα τόσο απορροφήθηκαν από την εργώδη προσπάθειά τους ώστε δεν σκέφτηκαν τους συνειρμούς που δημιουργούνται με τη λέξη «γέφυρα»; Ας είναι.

Ο χρόνος που επέλεξαν για την εξαγγελία της πρωτοβουλίας τους δεν είναι τυχαίος. Δημιουργώντας σύγχυση, λίγο πριν από τις εκλογές, επιθυμούν να μετριάσουν τη διαφαινόμενη οδυνηρή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και των ακροδεξιών συνοδοιπόρων του. Πρόκειται, δηλαδή, για κλασικό παράδειγμα δούρειου ίππου. Κι ας υποστηρίζουν οι εμπνευστές της κίνησης ότι κινούνται από αγαθές προθέσεις.

Κεντρική θέση στο όλο εγχείρημα, ισχυρίζονται οι κακιές γλώσσες, έχει ο Νίκος Μπίστης. Αφού περιόδευσε για δεκαετίες σε όλους τους πολιτικούς χώρους, επωμίστηκε έναν ακόμη ρόλο. Εκείνον του γεφυροποιού!

O tempora, o mores, για να θυμηθούμε και τον Κικέρωνα.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή