Γιάννης Πλαχούρης: Ανάγνωσμα

by Times Newsroom 1
Share this

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

Ανάγνωσμα

Ήξερα κάποτε μια Γειτονιά που κράταγε στη χούφτα της τον Ήλιο. Τρύπια ταβάνια έσταζαν τη Μάνα, τον Εργάτη, τον Φοιτητή. Οι Άλ­λοι φοβήθηκαν γιατί η φτώχεια σημάδευε Άβελ τα μέτωπα, η εικόνα διέψευδε τις ειδήσεις τους, η αδερφοσύνη ρίζωνε γαριφαλιά στα σκα­λιά της χαράς και στης καρδιάς τις οξώπορτες.

Της είπαν να σωπάσει και δεν, που η μουσική σηκώνει ορθά τα κορ­μιά σαν οι πάσσαλοι της οξιάς τα κλήματα και που μπορεί να πορεύει τα βήματα μέσα στο Σκοτεινό και στο Άναστρο.

Βρήκαν τότε την απόλυση, τον έλεγχο ταυτότητας, τον φάκελο, νομί­ζο­ντας πως οι σφραγίδες διαφεντεύουν τη ζωή και πως μπορεί με προ­σταγές αυτή να λυγίσει. Όμως η Ζωή τους παράμενε ορθή παρά­δοξα. Πρόσθεσαν τα μπλόκα, την εξορία, τους διωγμούς, τα όπλα, τις εκτε­λέσεις κι είδαν τους τάφους να φουσκώνουν γροθιά κι εκδίκηση.

Τότε οι Άλλοι κάλεσαν τον μεγάλο Ξένο, που ήρθε. Φύτεψε στη γει­το­νιά κόλλυβα, πανηγυρικούς, επετείους, Ηρώα και μνημεία λαμπρά για να πεθάνουν οι νεκροί στις ομιλίες και στη λησμοσύνη. Πέρασε θηλιές χρυσές στους λαιμούς στομώνοντας τον ήχο, πλήρωσε λίγους να ντύ­σουν τραγούδια τις εντολές του και δολοφόνησε κρυφά όσους ήξεραν τι έχουν να πούνε.

Στον Αόρατο Κριτή πήγαν τελειωμένο το έργο τους.

Καλώς καμωμένα, τους είπε· μια τρύπα κενή στο ζωνάρι ελπίδα να υπάρχει, ένα σκαλί πιο ψηλά ο λαός στην απόγνωση και χαμόγελου μάσκα κρυμμένο το αδηφάγο το στόμα μας.

  • Γιάννης Πλαχούρης, Από τη Χρονιά Καλοκαιριού.

Η ωραιότερη λέξη της ελληνικής γλώσσας | Γιάννης Πλαχούρης

Ο Γιάννης Πλαχούρης γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα από πατέρα Ηπειρώτη (Τετράκωμο – Τζουμέρκα) και μάνα Μικρασιάτισσα (Αϊβαλί). Εργάστηκε στη δημοσιογραφία (ημερήσιος και περιοδικός Τύπος, ραδιόφωνο) σε διάφορες θέσεις. Έχει γράψει και δημοσιεύσει από το 1973 μέχρι σήμερα ποίηση, μυθιστόρημα, παραμύθια, Καραγκιόζη, τις σατιρικές Ιστορίες του κυρίου Λαμόγιου, κριτικές προσεγγίσεις. Με τον Δημοσθένη Κορδοπάτη εξέδωσαν το ιδιότυπο περιοδικό Κέντρων. Συνεργάτης, κατά καιρούς, σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (ΚΛΠ, Έρευνα, Περίπλους, Index, Εξώπολις,) και ιστότοπους (Diastixo, fractal, timesnews). Πέρασε και από τον συνδικαλισμό (ΠΟΕΣΥ και πρόεδρος του ΔΣ της ΕΣΠΗΤ) ενώ διετέλεσε μέλος στα Δ.Σ. του Αετοπούλειου Ιδρύματος, της ΔΕΠΑ Χαλανδρίου, του ΔΣ της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και Γραμματέας του Κέντρου Έρευνας Μικρασιατικού Ελληνισμού του Δήμου Νέας Ιωνίας

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2020) Μάρτυρας ζωής, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(2016) Χειμερινό ηλιοστάσιο, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(2012) Καθημερινές ιστορίες του κυρίου Λαμόγιου, Φιλότυπον
(2012) Κυκλική ανάσα, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(2008) Ίχνη της νύχτας, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(2008) Το πουλί και το γεράνι, Άγκυρα
(2004) Το φύλλο που δεν ήθελε να πέσει, Άγκυρα
(2002) Ο ανυπόταχτος, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(2001) Σεπτέμβριος άνεμος, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(1998) Μια μαργαρίτα στη γειτονιά των βιαστικών ανθρώπων, Έσοπτρον
(1997) Το τραγούδι της λέξης, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(1987) Η Ελένη του παραθυριού και άλλα ποιήματα, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
(1984) Παράθυρα στο φως, Ζαχαρόπουλος Σ. Ι.
Share this

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή