Γιάννης Πλαχούρης: “Σταδίου πέντε” | Ποίηση

Από τη συλλογή ποιημάτων "Πορεία προς Ντο δίεση" 1990

by ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

Σταδίου πέντε

του Μιχάλη Κατσαρού

Πρωί μόλις που ξύπνησε, νιώθει
το σώμα ξένο το δωμάτιο
τα μάτια του καθρέφτη στον λουτήρα.

Ποιος να ‘μαι, σκέφτηκε, και πού;
Φυσάει ο κόσμος τα πανιά κάπου θα βγω.

Σε δρόμο αφέθηκε.
Χτυπώντας δέκα φτάνει, Σταδίου Πέντε, ανοίγει πόρτα.

Καλώς τον Γιάννη.

Με ξέρεις; Ρώτησε.

Ω ναι! Χιλιάδες χρόνια παραλλήλως πορευόμαστε. Ενίοτε και τεθλα­σμένως. Τότε θυμήσου τον Βουλευού Αμώ στην Αίγυπτο ή Ασουρ­γιάν το ‘18 με τις σφαγές στην Αρμενία. Ακόμα αιώνες πριν ή πριν στιγμή, επέλεξε, στο σπέρμα του Αδάμ ήμασταν ένα, προ­τού στον οργασμό χωρίσουμε. Αργότερα ήμουν ο Παλαιών Πα­τρών Γερμανός με το σκύλο μου στη Νεάπολη. Έπειτα Έπαφος και τρώγοντας το Επά βαρύς γλυκός σε χέρια επιτήδειου καφετζή κι ελπίδα ηλεκτρονικής αφύπνισης ρολόι Φλεβάρη έξη του ‘88.

Ο κύριος δεξιά;

Φίλος ταμίας, πωλητής των ποιητών. Πάντα Λουκάς, ενδεχομένως ο Ευαγγελιστής. Σε λίγες γαλλικές μετενσαρκώσεις παραφθορά Λουΐς Πρεμιέρ, Ντεζιέμ. Κατόρζ, τώρα Λουκάς ΠΑΣΟΚ, βλέ­πεις διατη­ρεί και την πολιτική κρατώντας την, όπως ο Αριστείδης τ’ όστρακο. Πρέ­πει να τον τρυπήσεις για να δεις το φθείρων φέγ­γος φθόγγου κι αν δεν αντέχεις τ’ άσπρα κόκαλα εκταφής, μείνε κι ησύχασε θωρώντας χρώμα. Έτσι ολίγον εμφανίστηκα, Αιόλου και Θεάτρου σαν βούρτσα ή μπο­γιά, κουτί μεταλλικό, χρωματιστής καθ΄ ότι κάποιος πρέπει να γεμίζει και το Χάος.

Αμνήμων παραμένω, τον διέκοψα.

Τότε σηκώθηκε ο ομιλών, τίναξε τα φτερά του και, όπως οι εικόνες έπεφταν ιστορικώς ανάκατες, μες τον χαμό προσώπων κι αναμνή­σεων, οι βασικές αρχές ξεχώρισαν και, όμοια με παζλ, η μνήμη επανήλθε.

Τι ψάχνομαι; Ποιος Γιάννης; Πού;

Σήμερα είμαι εγώ

Μιχάλης Κατσαρός στου Ζαχαρόπουλου.

The following two tabs change content below.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

Ο Γιάννης Πλαχούρης γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα από πατέρα Ηπειρώτη (Τετράκωμο – Τζουμέρκα) και μάνα Μικρασιάτισσα (Αϊβαλί). Εργάστηκε στη δημοσιογραφία (ημερήσιος και περιοδικός Τύπος, ραδιόφωνο) σε διάφορες θέσεις. Έχει γράψει και δημοσιεύσει από το 1973 μέχρι σήμερα ποίηση, μυθιστόρημα, παραμύθια, Καραγκιόζη, τις σατιρικές Ιστορίες του κυρίου Λαμόγιου, κριτικές προσεγγίσεις. Με τον Δημοσθένη Κορδοπάτη εξέδωσαν το ιδιότυπο περιοδικό Κέντρων. Συνεργάτης, κατά καιρούς, σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (ΚΛΠ, Έρευνα, Περίπλους, Index, Εξώπολις,) και ιστότοπους (Diastixo, fractal, timesnews.gr). Πέρασε και από τον συνδικαλισμό (ΠΟΕΣΥ και πρόεδρος του ΔΣ της ΕΣΠΗΤ) ενώ διετέλεσε μέλος στα Δ.Σ. του Αετοπούλειου Ιδρύματος, της ΔΕΠΑ Χαλανδρίου, του ΔΣ της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και Γραμματέας του Κέντρου Έρευνας Μικρασιατικού Ελληνισμού του Δήμου Νέας Ιωνίας

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή