Γιώργος Καμίνης: «Η στάση του Κινήματος Αλλαγής είναι στάση μεγάλης ευθύνης και έρχεται να συνδεθεί με τη μεγάλη παράδοση του γεννήτορά του, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος»

by Times Newsroom 1
Share this

Σημεία ομιλίας Γιώργου Καμίνη στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Προστασίας για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις

– Το δικαίωμα στο συνέρχεσθαι είναι διφυές: Από τη μια πλευρά αποτελεί εκδήλωση της ελευθερίας της έκφρασης και κατά τούτο ενσωματώνει έναντι της κρατικής εξουσίας μια αξίωση αποχής. Από την άλλη όμως είναι και πολιτικό δικαίωμα, δηλαδή ενσωματώνει μια εξουσία συμμετοχής στη δημοκρατική διαδικασία. Γι’ αυτό και έπρεπε να υπάρχει νόμος από το 1975 που να το ρυθμίζει.

– Ήδη από την αναθεωρητική Βουλή του 1975, το άρθρο για τις συναθροίσεις είχε προκαλέσει πολύ μεγάλες αντιπαραθέσεις.

– Υπήρχε τότε στη Βουλή μια μεγάλη φυσιογνωμία, ένας άνθρωπος τον οποίο αξίζει να μνημονεύσουμε σήμερα, ο Γεώργιος Β. Μαγκάκης: μεγάλος νομικός της εποχής και ατρόμητος υπερασπιστής των αντιστασιακών στα δικαστήρια της χούντας. Επέβαλε, με την πειθώ του, ότι η απόφαση της αστυνομίας που απαγορεύει μια συνάθροιση θα πρέπει να είναι αιτιολογημένη.

– Το ΠΑΣΟΚ τότε προσπάθησε υπεύθυνα να βελτιώσει τη ρύθμιση των συναθροίσεων, καταθέτοντας μάλιστα αντισχέδιο. Φέρθηκε υπέύθυνα τότε το ΠΑΣΟΚ, και δεν περιορίστηκε στις καταγγελίες: έβαλε τον εισαγγελέα να παρεμβαίνει στο θέμα της απαγόρευσης.

– Σήμερα η στάση του Κινήματος Αλλαγής είναι μία στάση ευθύνης και έρχεται να συνδεθεί με την παράδοση του ΠΑΣΟΚ.

– Σχεδόν όλες οι προτάσεις που υποβάλαμε, λόγω του δικαιοκρατικού χαρακτήρα τους, υιοθετήθηκαν. Όχι όλες: θα μιλήσουμε αναλυτικά γι’ αυτές στη συζήτηση επί των άρθρων.

– Oι προτάσεις μας εμπνέονται ευθέως από την πρόταση νόμου που είχε επεξεργαστεί για λογαριασμό του δήμου Αθηναίων επιτροπή έγκριτων νομικών υπό την προεδρία του επίτιμου Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του κ. Μιχάλη Βροντάκη με τη συμμετοχή επιφανών καθηγητών, όπως ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Αντώνης Μανιτάκης, ο Γιάννης Κτιστάκης και ο νομικός μου σύμβουλος τότε Θανάσης Τσιούρας.

– Εμείς είχαμε φροντίσει και τότε να υπάρξει και απλή γνώμη του δημάρχου, το οποίο σοκάρει πολλούς. Ένας δήμαρχος έχει ευθύνη για το τι συμβαίνει στην πόλη του. Πρέπει, λοιπόν, και είναι απολύτως θεμιτό και είναι ένα βήμα προς μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά υπεύθυνη το γεγονός ότι παρεμβάλλουμε επιτέλους και τη γνώμη των δημάρχων στην άσκηση του δικαιώματος.

Συγκεκριμένες αλλαγές

– Επιβάλαμε να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του Προέδρου Πρωτοδικών για την απαγόρευση μίας συνάθροισης, όχι μόνο απόφαση της αστυνομίας. Συνεχίζουμε να πιέζουμε για την απάλειψη του χρονικού ορίου των 24 ωρών μέσα στις οποίες θεωρείται πως τεκμαίρεται η συμφωνία του δικαστή.

– Επιβάλαμε την παρουσία εισαγγελέα για τη διάλυση μιας συνάθροισης που πάει να εκτραπεί σε βίαιη. Ενώπιον του εισαγγελέα ο οργανωτής μπορεί να αναπτύξει τις απόψεις του.

– Επιβάλαμε την κατάργηση του άρθρου που εισήγαγε το ιδιώνυμο αδίκημα, με βάση το οποίο προβλεπόταν ότι εκείνος που συμμετέχει σε παράνομη διαδήλωση τιμωρείται με φυλάκιση. Αποτελούσε ουσιαστικά επαναφορά του απηρχαιωμένου άρθρου του Ποινικού Κώδικα περί “θρασύτητας κατά της αρχής”, που καταργηθηκε πέρσι.

– Αλλάξαμε ριζικά το άρθρο περί αυθόρμητης συνάθροισης, το οποίο ουσιαστικά προέβλεπε προληπτική άδεια για τις αυθόρμητες συναθροίσεις. Αυτό ήταν απαράδεκτο και πολύ σωστά έφυγε.

 Στην αστική ευθύνη επιμένουμε: δεν μπορεί σε μία δημοκρατία να ευθύνεται κάποιος ποινικά ή αστικά για πράξεις τρίτων. Όπως δεν μπορεί να υπάρχει εξουσία χωρίς ευθύνη, δεν μπορεί να υπάρξει και ευθύνη χωρίς εξουσία.

Ολόκληρη η ομιλία του Γιώργου Καμίνη:

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΜΙΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Ήδη στην Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή το ΄75 -τη Βουλή, η οποία επεξεργάστηκε το σχέδιο Συντάγματος και τελικά υπερψήφισε το Σύνταγμα του 1975-, το άρθρο για τις συναθροίσεις είχε προκαλέσει πολύ μεγάλες αντιπαραθέσεις. Να θυμίσω μόνο ότι το Κυβερνητικό Σχέδιο Συντάγματος τότε ήδη στην πρώτη παράγραφο του άρθρου έλεγε: Οι Έλληνες έχουν δικαίωμα να συνέρχονται ησύχως και αόπλως ως νόμος ορίζει ή διέθετε επιφύλαξη του νόμου στην πρώτη παράγραφο. Η Αντιπολίτευση έδωσε μεγάλη μάχη. Υπήρχε τότε στη Βουλή και μια μεγάλη φυσιογνωμία, ένας μεγάλος νομικός τον οποίον αξίζει να μνημονεύουμε σήμερα, ο Γεώργιος Β. Μαγκάκης, ο οποίος όταν πια είδε ότι δεν μπορούσε να διασφαλιστεί η παρέμβαση του Δικαστή στο θέμα της απαγόρευσης του άρθρου 2, επέβαλε η απαγόρευση της Αστυνομικής Αρχής να είναι αιτιολογημένη και πέρασε στο Σύνταγμα αυτή η διάταξη. Πέρασε να είναι αιτιολογημένη, γιατί δεν μπορούσε εκ των προτέρων να υπάρξει Δικαστής, τουλάχιστον φρόντισε ο Μαγκάκης εκ των υστέρων να μπορεί να παρέμβει ο Δικαστής για να ελέγξει αν υπάρχει αιτιολογία και αν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη. 

Να θυμίσω επίσης, ότι τότε το ΠΑΣΟΚ είχε υποβάλλει αντισχέδιο Συντάγματος. Προσπάθησε υπεύθυνα να βελτιώσει τη ρύθμιση των συναθροίσεων. Και προέβλεψε τότε το εξής για το θέμα της απαγόρευσης: οι εν υπαίθρω συναθροίσεις, έλεγε το αντισχέδιο, δύναται την ειδικής δικαιολογημένης αποφάσεως της Εισαγγελικής Αρχής να περιοριστούν ή να απαγορευτούν… κ.λπ. Φέρθηκε με μεγάλη ευθύνη τότε το ΠΑΣΟΚ, δεν περιορίστηκε να καταγγέλλει. Έκανε μόλις μία διόρθωση πάρα πολύ σημαντική. Έβαλε τον Εισαγγελέα να παρεμβαίνει στο θέμα της απαγόρευσης.

Γι’ αυτό πιστεύω λοιπόν ότι σήμερα η στάση του Κινήματος Αλλαγής είναι μια στάση μεγάλης ευθύνης και έρχεται να συνδεθεί με τη μεγάλη παράδοση του γεννήτορά του, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Είναι μια μεγάλη δικαίωση του ΠΑΣΟΚ. Και γιατί το λέω αυτό; Το λέω γιατί όλες οι βασικές προτάσεις που υποβάλαμε, τελικά λόγω του δικαιοκρατικού χαρακτήρα τους πέρασαν στο νομοσχέδιο. Ίσως όχι όλες, όπως θα θέλαμε και θα μιλήσουμε διεξοδικότερα στα άρθρα, αλλά κάποιες βασικές εγγυήσεις. 

Το πρώτο: ενώ το κυβερνητικό σχέδιο που ήρθε εδώ προέβλεπε ότι μόνο η Αστυνομική Αρχή, μόνη της, μπορεί να απαγορεύει, εμείς επιβάλαμε να υπάρχει και η απόφαση του Προέδρου Πρωτοδικών. Το βήμα όμως, που κάνετε ήταν μετέωρο. Εδώ θέλουμε και συνεχίζουμε να ζητάμε σύμφωνη γνώμη και όχι αν παρέλθουν 24 ώρες να θεωρείται ότι δόθηκε η γνώμη του Προέδρου Πρωτοδικών. Επιβάλαμε επίσης, κάτι πάρα πολύ σημαντικό στο θέμα της διάλυσης μιας συνάθροισης που βρίσκεται σε εξέλιξη και πάει να εκτραπεί σε βίαιη, να παρίσταται Εισαγγελέας και ο Εισαγγελέας να αποφασίζει για την διάλυση και όχι μόνη της η Αστυνομία, όπως προέβλεπε το κυβερνητικό σχέδιο, ενημερώνοντας τον Εισαγγελέα, γιατί ενώπιον του Εισαγγελέα μπορεί να ασκήσει και το δικαίωμα ακρόασης ο οργανωτής της συνάντησης και να αναπτύξει τις απόψεις του. Το τρίτο: με ατυχή τρόπο προσπαθήσατε να εισαγάγετε εκ νέου το αδίκημα της θρασύτητας κατά της αρχής. 

Ο Κώδικας που το προέβλεπε του 1952 και αυτός το είχε πάρει από τον Ποινικό Κώδικα του 1834 του Μάουρερ, «θρασύτητα κατά της αρχής». Ενώ καταργήθηκε πέρσι ο ποινικός κώδικας, καταργήθηκε το άρθρο 171 ειδικά που το προέβλεπε, εσείς προσπαθήσατε να το εισαγάγετε εκ νέου και αυτό ήταν απαράδεκτο. Τι προέβλεπε η «θρασύτητα κατά της αρχής»; Προέβλεπε ότι εκείνος που συμμετέχει σε απαγορευμένη διαδήλωση ή εκείνος ο οποίος παρόλο που έχει διαταχθεί νόμιμα η διάλυση μιας διαδήλωσης δεν αποχωρεί τιμωρούνται με φυλάκιση. 

Στην αυθόρμητη συνάθροιση εκεί ουσιαστικά η διατύπωση που υπήρχε ήταν σαν να προσπαθούσε να εισαγάγει το προληπτικό σύστημα της άδειας της αστυνομίας, έλεγε «δύναται να επιτραπεί». Αυτό βεβαίως είναι απαράδεκτο και γι’ αυτό πολύ σωστά έφυγε το «δύναται» από τη διάταξη.

Στην αστική ευθύνη -ο κ. Καστανίδης το τόνισε στην Επιτροπή και σήμερα σε αυτό επιμείναμε και καλά κάνατε και φέρατε τη διάταξη αναμορφωμένη, όπως την φέρνετε- δεν μπορεί σε μια δημοκρατία κάποιος να ευθύνεται ποινικά ή και αστικά ακόμη για πράξεις τρίτων. Όπως είπαμε δεν μπορεί σε μια δημοκρατία να υπάρχει εξουσία χωρίς ευθύνη, αλλά και ευθύνη δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την αντίστοιχη εξουσία. Για πράξεις τρίτων η ευθύνη, λοιπόν, είναι αδιανόητη. 

Το δικαίωμα στη συνάθροιση είναι διφυές δικαίωμα, είναι δισυπόστατο. Γιατί; Γιατί από τη μια πλευρά είναι ατομικό δικαίωμα, άρα αξιώνει αποχή της κρατικής εξουσίας όταν ασκείται, από την άλλη όμως είναι και δικαίωμα πολιτικής συμμετοχής, είναι συλλογική εκδήλωση του δικαιώματος στην έκφραση και γι’ αυτό ακριβώς έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια να έχει ρυθμιστεί το δικαίωμα από το Σύνταγμα. Γιατί; Γιατί όπως κάθε δικαίωμα ενσωματώνει και αυτό μια κάποια εξουσία και στη δημοκρατία κάθε εξουσία πρέπει να ασκείται με ευθύνη. 

Υπάρχει φυσικά το δικαίωμα στη συνάθροιση. Υπάρχουν και τα δικαιώματα των τρίτων. Υπάρχει το δικαίωμα των τρίτων στην ελεύθερη καταρχήν χρήση, την πρόσβαση στο δημόσιο χώρο, υπάρχει το δικαίωμα των επιχειρηματιών του κέντρου να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις τους και να μην κλείνουν για ψύλλου πήδημα. Υπάρχει το δικαίωμα των τρίτων να προγραμματίζουν τη ζωή τους και γι’ αυτό είναι απολύτως θεμιτό να υπάρχει υποχρέωση ενημέρωσης και να δημοσιοποιείται ότι θα γίνει πορεία ή συγκέντρωση στο τάδε ή στο δείνα σημείο, ούτως ώστε να μπορεί ο καθένας να προγραμματίζει τη ζωή του, να γνωρίζει ότι αν κατέβει στο κέντρο της Αθήνας λόγου χάρη δεν θα μπορέσει να έχει πρόσβαση με το αυτοκίνητό του. 

Είναι, λοιπόν, σήμερα μια μεγάλη μέρα ευθύνης για το Κίνημα Αλλαγής. Το Κίνημα Αλλαγής έρχεται και συνδέεται με την παράδοσή του. Ακριβώς όπως έκανε τότε το ΠΑΣΟΚ το 1975 που υπέβαλε αντισχέδιο προσπαθώντας να βελτιώσει το κυβερνητικό σχέδιο συντάγματος, έτσι και εμείς σήμερα κάναμε τις προτάσεις μας και θεωρούμε μεγάλο επίτευγμα ότι σημαντικά στοιχεία έγιναν δεκτά. 

Θα μου επιτρέψετε τελειώνοντας να πω ότι οι προτάσεις μας εμπνέονται ευθέως από την πρόταση νόμου που είχε επεξεργαστεί για λογαριασμό του δήμου Αθηναίων τότε επιτροπή έγκριτων νομικών υπό την προεδρία του επίτιμου Αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, του κ. Μιχάλη Βροντάκη με τη συμμετοχή επιφανών καθηγητών, όπως ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Αντώνης Μανιτάκης, ο Γιάννης Κτιστάκης και ο νομικός μου σύμβουλος τότε Θανάσης Τσιούρας. 

Εμείς είχαμε φροντίσει και τότε να υπάρξει και απλή γνώμη του δημάρχου, το οποίο σοκάρει πολλούς. Να θυμίσω ότι σε πολλές πολιτείες στις Ηνωμένες Πολιτείες ισχύει η εξουσία του δημάρχου αν είναι να απαγορευθεί μια συνάθροιση. Ένας δήμαρχος έχει ευθύνη για το τι συμβαίνει στην πόλη του. Πρέπει, λοιπόν, και είναι απολύτως θεμιτό και είναι ένα βήμα προς μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά υπεύθυνη το γεγονός ότι παρεμβάλλουμε επιτέλους και τη γνώμη των δημάρχων στην άσκηση του δικαιώματος. Θα πρέπει κάποια μέρα σ’ αυτόν τον τόπο να το αποφασίσουμε ότι ο δήμαρχος πρέπει να είναι ο αφέντης στην πόλη του και αυτό θα γίνει μόνο εάν αποκτήσουμε μια τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά απογαλακτισμένη από την κεντρική εξουσία. 

Share this

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή