Η διαχείριση της ημέρας

by Νίκος Τσούλιας
Share this

Van Gogh Sunset Painting

  • Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΤΣΟΥΛΙΑΣ

Όχι δεν πρόκειται για ένα ανούσιο και εξεζητημένο θέμα. Δεν είναι μια απόπειρα κοινοτοπίας, μια ανάλυση ανάξια συζήτησης. Και να γιατί. Μπορεί οι επώνυμες και οι ξεχωριστές ημέρες – είτε για όλους είτε για κάθε άτομο προσωπικά – να είναι αυτές που δίνουν χρώμα στη ζωή μας και να αξιολογούνται ως καθοριστικές για τον εαυτό μας, αλλά είναι οι συνηθισμένες ημέρες που αποτελούν το μεγάλο μέρος του βίου μας και είναι αυτές τελικά που διαμορφώνουν τη στάση και την αντίληψη που έχουμε για τα πράγματα.

Μπορεί η κάθε συνηθισμένη ημέρα να είναι ανώνυμη και ταπεινή ή και ακόμα «ανούσια» και άχρωμη, αλλά είναι αυτή που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την πορεία της ζωής μας. Η πρόκληση που τίθεται είναι απλή. Κάθε ημέρα μπορεί να φαίνεται ότι είναι ο ίδιος πάντα κρίκος στην αλυσίδα του χρόνου μας, αλλά σε εμάς εναπόκειται η ευθύνη να προσδώσουμε την ιδιαιτερότητα της κάθε ημέρας και να κάνουμε την επαναληψιμότητα καθημερινή διαφορετικότητα.

Αλλά για να χρωματίσουμε την κάθε ημέρα μας οφείλουμε πριν απ’ όλα να έχουμε κάποιους βασικούς άξονες διαχείρισής της. Μπορεί η έννοια της διαχείρισης να φαντάζει τετριμμένη και χωρίς κανένα αξιακό φορτίο αλλά – κατά τη γνώμη μου – η άποψη αυτή είναι λανθασμένη. Η καλή διαχείριση μπορεί να ανοίξει δρόμους απάτητους και ονειρεμένους, μπορεί να δώσει ευκαιρίες στον εαυτό μας για να απλώσει τις ευαισθησίες μας και τις ονειροπολήσεις μας. Και θα προσπαθήσω να εξηγήσω και – γιατί όχι – να πείσω γι’ αυτή την εκτίμησή μου.

Βασική μου θέση είναι ότι πρέπει να γευόμαστε απόλυτα και τα δύο άκρα της ημέρας. Το πολύ πρωινό ξύπνημα είναι αφετηρία για την καλή πορεία όλης της ημέρας. Αν ξεκινάμε για την εργασία μας με την «ψυχή στο στόμα» χωρίς την άνεση του πρωινού καφέ, τότε όλη η ημέρα μας έχει στρεβλώσει. Ο πρωινός καφές δεν είναι πρωινός καφές, είναι μια συμβατική εικόνα που θέλει τη δική της ξεχωριστή λειτουργία μας. Προσωπικά η εικόνα αυτή θα περιλαμβάνει το γράψιμο, γιατί είναι μια πολύ μοναδική στιγμή έμπνευσης και διεισδυτικής ματιάς. Αυτό που μπορείς να γράψεις το πρωί σε μια ώρα το μεσημέρι δεν το γράφεις ούτε σε δύο ώρες. Αλλά δεν είναι μόνο θέμα εξοικονόμησης χρόνου. Η ποιότητα του περιεχομένου του πρωινού κειμένου απέχει παρασάγγας από εκείνη του μεσημεριού που το μυαλό έχει φορτωθεί με καθημερινές έγνοιες και τετριμμένα ζητήματα. Το πρωινό ξύπνημα συνδέεται με το φτερούγισμα της σκέψης και η ελευθερία της, μας πηγαίνει σε τόπους που δεν τους βρίσκεις άλλες στιγμές της ημέρας.

Το πολύ πρωινό ξύπνημα πρέπει να περιλαμβάνει και μια πρώτη «κουβέντα» με την ίδια την ημέρα. Αν ο ουρανός είναι ανέφελος, το πρωινό φως είτε με τις φοβερές αποχρώσεις του ροδοχαράματος είτε με το σταδιακό διώξιμο του σκοταδιού και την επανανακάλυψη των μορφών και των σχημάτων δίνει μια πολύ ξεχωριστή ευκαιρία για στοχασμό, για συζήτηση με τον εαυτό σου, για χάζεμα που δίνει πολλές αφορμές για θεωρήσεις μοναδικές. Αν ο ουρανός είναι νεφοσκεπής, τότε τα σύννεφα με τις τόσες και τόσες αποχρώσεις του γκρι, του λευκού και του μαύρου σε ταξιδεύουν φαντασιακά χωρίς κανέναν κόπο και αν είναι η βροχή το σκηνικό που κυριαρχεί, τότε η δημιουργική ονειροπόληση – που συνδέεται με μια ψυχική αγαλλίαση αλλά και με μια αίσθηση νιρβάνας – σε ξεπετάει σε τόπους ομορφιάς.

Το πρωινό ξύπνημα αφορά όλες τις ημέρες και τις μη εργάσιμες˙ είναι μια στάση ζωής και όχι μια ανάγκη ή μια υποταγή. Προσωπικά νιώθω πολύ αμήχανα, αν κάποια ημέρα δεν σηκωθώ πρωί και ακόμα θεωρώ ότι είναι μια χαμένη ημέρα! Βέβαια η σχέση αυτή με το πρωινό ξύπνημα ουδόλως ενδιαφέρει τη νέα γενιά μας, αφού κάνουν εν πολλοίς «την ημέρα νύχτα και τη νύχτα ημέρα». Είναι μια διαφορά μας, μια πολύ βασική διαφορά.

Η λειτουργία μας στην εργασία είναι κλειδί για τη σχέση μας με το χρόνο και με την κάθε ημέρα. Ζούμε μεγάλο μέρος της ζωής μας στο χώρο της εργασίας. Ένα κομμάτι της ζωής μας είναι «επαγγελματικό». Οφείλουμε ως εκ τούτου να έχουμε θετική αύρα στον εργασιακό χώρο˙ να είμαστε φιλικοί, ευδιάθετοι, κοινωνικοί, πρόσχαροι, εξυπηρετικοί. Η θετική αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων στην εργασία δεν είναι μόνο αποδοτική για την ίδια την εργασία άρα και για την κοινωνία, αλλά διαμορφώνει μια αισθητική ομορφιάς και γοητείας στους ίδιους τους ανθρώπους.

Η κάθε ημέρα πρέπει να είναι δύο ημέρες. Και κάτι τέτοιο είναι πολύ απλό. Ο μεσημβρινός ύπνος διπλασιάζει την ημέρα μας. Γιατί το καινούργιο ξύπνημα της σκέψης μας προσφέρει και πάλι τη γενναιοδωρία του, δίνει φοβερές δυνατότητες έμπνευσης και δημιουργίας, νοητικής αποδοτικότητας και ψυχικής ευφορίας. Χρόνια και χρόνια τώρα έχω ανακαλύψει αυτό το μυστικό και απολαμβάνω το διάβασμα και το γράψιμο με το μυαλό μου να έχει διαβολεμένα κέφια. Έτσι, το απόγευμα γίνεται μια καινούργια ημέρα μέσα στην ημέρα!

Η μεσημβρινή ανάπαυλα δίνει και τη δυνατότητα να κοιμάσαι αργά τα βράδυ, να βρίσκεις το άλλο μακρινό άκρο της ημέρας, να προσλαμβάνεις της νύχτας τα σημάδια, να νιώθεις τους ξεχωριστούς βραδινούς συλλογισμούς σου, γιατί η νύχτα κουβαλάει πράγματα που δεν τα έχει η ημέρα. Μπορεί η νύχτα να φτιάχτηκε κυρίως για τον ύπνο, αλλά θεωρώ ότι είναι λάθος να μην απολαμβάνεις και τη βαριά φορτωμένη με κρύο και βροχή χειμωνιάτικη νύχτα και φυσικά την καλοκαιρινή ουράνια νύχτα των διακοπών και της θάλασσας. Άλλωστε για τον άνθρωπο η νύχτα έχει και συμβατική όψη, δεν είναι μόνο υπόθεση της φύσης!

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τη σχέση μας με την ημέρα. Θεωρώ ότι τελικά πρόκειται για τη σχέση μας με τον κόσμο και με τον εαυτό μας, γιατί είναι η ημέρα το σκηνικό που παίζουμε το έργο της ζωής μας και είναι σκηνικό διαμορφωμένο από τη φύση και την πραγματικότητα, αλλά σε κάθε περίπτωση συμμετέχουμε και εμείς στην όλη σκηνοθεσία. Γιατί να μην ασκηθούμε επ’ αυτού;

File:Willows at Sunset 1888 Vincent van Gogh.jpg

Willows at Sunset 1888 Vincent van Gogh

anthologio.wordpress.com/

Share this
The following two tabs change content below.
Νίκος Τσούλιας
Ο Νίκος Τσούλιας κατάγεται από την Αυγή Αμαλιάδας. Είναι εκπαιδευτικός στο 3ο Γενικό Λύκειο Ζωγράφου. Έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΟΛΜΕ τέσσερις φορές (1996 – 2003) και έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή στην Ειδική Αγωγή. Έχει εκδώσει δύο βιβλία εκπαιδευτικού περιεχομένου τα: “Σε πρώτο πρόσωπο” και “Παιδείας εγκώμιον“. Έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες «Μεσημβρινή» (1980 – 1986) και «Εξόρμηση» (1988 – 1996).Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί σε εκπαιδευτικά περιοδικά, στην εφημερίδα “Το Άρθρο” και στις εφημερίδες της Ηλείας, “Η Αυγή” και “Η Ενημέρωση”.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή