Η πρόταση ενός Χαπίτη (ατόμου που πάσχει από Χρόνια Αναπνευστική Πνευμονοπάθεια)

by Times Newsroom
  • Γράφει η ΑΝΝΑ ΚΕΡΑΝΗ
  • Φιλόλογος

Το κείμενο αυτό θα μπορούσε να είναι ευχετήρια κάρτα για το Πάσχα και σίγουρα δεν έχει στόχο να κοροιδέψει, να υποτιμήσει και/ή να διασκεδάσει. Είναι αυτό που αναφέρεται στο θέμα και τίποτ’ άλλο. ΄Ισως δε να βασίζεται και στην ελπίδα ότι όλοι μπορούμε σ’ όποιαν ηλικία να διδαχτούμε κάτι για το μέλλον.

Για ν’ αρχίσουμε, ας θυμηθούμε λιγάκι την οικονομική  κρίση των ετών 2009-2019. Τι  μας έμαθε αυτή; Αρχικά ότι οι δανειστές μπορούν να σε ανασκολοπίσουν. ΄Ότι τα  ταμεία του κράτους, του κάθε κράτους, πρέπει νάναι νοικοκυρεμένα, ότι κανένας μισθός δεν είναι δεδομένος, ότι πρέπει να περιστείλουμε τον καταναλωτισμό μας, ότι μπορούμε να ζούμε με λιγότερα, ότι ενδέχεται κάποτε να μείνουμε άνεργοι, άστεγοι, να τρώμε απ’ τα σκουπίδια και άλλα… ευτράπελα.

Η νέα κρίση προς το παρόν δεν είναι οικονομική, αλλά υγειονομική. Ο πανούργος αόρατος ιός απειλεί ν’ αφανίσει την ανθρωπότητα. Στα πλαίσιά της όμως μάθαμε πολλά: Αρχικά ότι κι η πιο ισχυρή οικονομία όταν δεν υπάρχουν άνθρωποι δεν αξίζει τίποτα. ΄Ότι τα Εθνικά Συστήματα Υγείας είναι πιο σημαντικά κι απ’ τα εργοστάσια. ΄Ότι οι τρομολάγνοι πολιτικοί δεν έχουν πια πέραση. Μόνο οι συνετοί επιστήμονες είναι πολύτιμοι. ΄Ότι η ζωή μέσα στο σπίτι είναι προτιμότερη απ’ την ερημιά ενός νεκροταφείου. ΄Ότι  αρκεί ενάμισης μήνας χωρίς αυτοκίνητα και χωρίς αγχώδεις μετακινήσεις, για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα του πλανήτη, να μειωθεί η υπερθέρμανση , να ξανακουσθεί το κελάηδημα των πουλιών, να παίξουν ξένοιαστοι οι γονείς με τα παιδιά τους, να κάνουμε περίπατο στους άδειους δρόμους, να δοκιμάζουμε νέες συνταγές, να βελτιώσουμε τις επιδόσεις μας στην πληροφορική, να κοιμηθούμε χωρίς ξυπνητήρι και γενικότερα να ζήσουμε σαν άνθρωποι κι όχι σαν ρομπότ με ημερομηνία λήξεως.

Και τώρα περνάω στην πρόταση: ΄Όπως γιορτάζουμε ένα σωρό Ημέρες μέσα στο χρόνο, για τα αδέσποτα, τη μητέρα, τον πατέρα, τη γυναίκα, το AIDS κλπ., έτσι να καθιερώσουμε παγκοσμίως, αν φυσικά επιβιώσουμε, την εβδομάδα του COVID 19.

Θα παίζει ρόλο απόδοσης ευγνωμοσύνης σ’ αυτό που μας δίδαξε αυτή η τεράστια υγειονομική λαίλαπα. Θα  υπενθυμίζει το φθαρτό της ανθρώπινης ύπαρξης, θ’ αναγνωρίζει τα δικαιώματα του πλανήτη και θα δώσει και σ’ εμάς τους χαπίτες τέλος πάντων την ευκαιρία ν’ ανασάνουμε έστω και λίγο χωρίς καυσαέρια …

Ε; Πώς το βλέπετε;

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή