Και στο βάθος μια πυγολαμπίδα…

by ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ
  • Γράφει η ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ

Σουρτουκεύω απόψε. Βγήκα στη βεράντα. Μάζεψα μια μπουγαδίτσα, δίπλωσα τα ρούχα, άναψα πάλι τσιγάρο. Απόψε μετά από πολύ καιρό είδα φωτισμένο το κάστρο Χλεμούτσι. Μου άρεσε. Ένα απόλυτο σκοτάδι απλωμένο στα πόδια μου, ο κάμπος, και στο βάθος μια πυγολαμπίδα… Ανάμεσα σε μένα και την πυγολαμπίδα, -το Κάστρο-δυο φωτεινές γραμμές, τα φώτα των κόμβων της πολύπαθης Ε.Ο Πάτρας-Πύργου, Κουρούτα και Μαραθιά.

Απόλυτη σιωπή… Ενα σκυλί από μακριά τραγουδάει… Απαντά ένα άλλο, κοντύτερα σε μένα σαν να κρατά σιγόντο. Κατά ένα περίεργο τρόπο ακούω και μια συναυλία κοκκόρων απόψε. Ένας από τη μεριά των λόφων, άλλος ένας από τη γειτονιά του Αη Γιάννη, κι ένας-δυο από τη μεριά της πόλης. Μπερδεμένα κοκόρια μου μοιάζουν, λαλούν Ανατολή που αργεί ακόμα. Λένε πως οι όμορφες νύχτες σαν την αποψινή μπερδεύουν τα κοτερά και τα ορνιθοειδή, χάνουν το μπούσουλά τους, νυχτώνει νωρίς, κουρνιάζουν μόλις σκοτεινιάσει, και ξυπνούν μέσα στη νύχτα αλαφιασμένα.

Μετά τα παίρνει πάλι ο ύπνος στην κούρνια… Ο,τι κάνω κι εγώ εδώ που τα λέμε. Με παίρνει ο ύπνος στον καναπέ κατά τις 9,00, ροχαλίζει στην αγκαλιά μου κι ο γέρος γατούλης μου, λίγο μετά τα μεσάνυχτα ξυπνάω κι αρχίζω τις βόλτες. Εγώ βέβαια δεν κακαρίζω, απλά τριγυρίζω… Μετά πέφτω πάλι κανονικά στο κρεβάτι μου. Μόλις φέξει, όταν αρχίσουν πάλι να λαλούν οι πετεινοί, σηκώνομαι αλαφιασμένη…

Η οικόσιτη οικονομία της εξοχής μου μου κάνει πάλι απόψε μαθήματα. Οι γείτονες αγόρασαν όλοι κότες. Να έχουν να τρώνε κανένα αυγό, να φτιάσουν χυλοπίτα και κριθαράκι την άνοιξη και τραχανά, κυρίως τραχανά, να στρώσουν τη νόστιμη κοτόσουπα ανήμερα τα Χριστούγεννα. Θα πρέπει να αγόρασαν κότες από τη λαϊκή, ή από εκείνον τον περατάρη που περνούσε καθημερινά από τη δημοσιά όλο τον Σεπτέμβρη και φώναζε:

“Έχω κότες, καλές κότες, πουλακίδες, κοκόρια, εδώ οι καλές οι κότες, οι νόστιμες κότες, ελάτε να πάρετε κυρίες, για τα Χριστούγεννα και αυγά για τα μωρά…” Ήταν ο ίδιος που πέρναγε τον Μάη με το Ντάτσουν και πουλούσε “Καρέκλαι αι καλαί καρέκλαι ελάτε να πάρετε καρέκλαι για τη βεράντα… και τραπέζια και γλάστραι πήλιναι…” Το μάη τα έλεγε όλα στην καθαρεύπουσα. Τον Σεπτέμβρη μιλούσε την λαϊκήν ελληνικήν. Εχουμε κι εμείς τρεις κοτούλες στο χωριό, χάρισμα από ένα γείτονα. σήμερα συγκόμισα επτά αυγά. Τα φυλάω για την Ελενίτσα. Τα πιο πολλά τα κάνει εκείνη η μικρόσωμη η γδυοτολαίμα. Γεννάνε οι αφιλότιμες αβέρτα κι ας μην έχουν κόκκορα.

Σγαρλάνε το χώμα με τα πόδια τους… απελπισμένα. Ψάχνουν σκουληκάκια και τρυφεράδες.

The following two tabs change content below.
ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ

ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ

Η Ελένη Σκάβδη είναι δημοσιογράφος και ζει στην Αμαλιάδα. Φοίτησε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμμετείχε σε εκδοτικές προσπάθειες στη διάρκεια των δεκαετιών '70 και '90, διάστημα που έζησε στην Αθήνα. Υπήρξε μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του "Θούριου", περιοδικό που εξέδιδε η Νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού, συνεργάστηκε με το περιοδικό Κάπα και στην εβδομαδιαία εφημερίδα Εποχή. Το 1996 κυκλοφόρησε το πρώτο μυθιστόρημά της, με τον τίτλο "Εκείνη η Πόλη". Συνεργάστηκε και με την εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.
ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ

Τελευταία άρθρα απόΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ (δείτε τα όλα μαζί)

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή