Καλός ο Δακτύλιος, αλλά οι απέξω που κινούνται πώς διασώζονται;

Υποψιάζομαι, πως τα αυτοκίνητα που έχουμε όλοι τώρα, και ο καθένας το δικό του, πολύ σύντομα θα τα πουλάμε με το ζύγι! Γιατί; Γιατί δεν έχουμε πού να τα παρκάρουμε.

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΙΜΙΤΖΗΣ
  • Γράφει ο Αντώνης Σιμιτζής

Λίγα μικρά μαζί.

Οι Αυτόματες Ταμειακές Μηχανές, Ελληνικά λέγονται Έι Τι Έμ!.
Καλός ο Δακτύλιος, αλλά οι απέξω που κινούνται πώς διασώζονται;
Ζούνε στην ίδια πόλη όταν ο Ένας φίλος ζει στο Παγκράτι και ο Άλλος στον Χολαργό; Τι ρωτάς, αφού είχανε 10 χρόνια να συναντηθούν; Και ξέρεις, ε; Ήσαν και οι δύο 10 χρόνια συνταξιούχοι!
Η κυβέρνηση κατηγορεί τούς άλλους, και οι άλλοι την κυβέρνηση, πως έχει το σύνδρομο τού Πρόεδρου τής Αυστρίας… Που θα πει ότι το έχουν όλοι!
Φώφη, σού ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση. Γιατί να φτάνει κανείς έως εκεί;
Όχι πρόωρες εκλογές! Δεν δικαιολογείσαι με τίποτα! Θα γίνεις «ένας από ίδια»! («Ίδιος με τους άλλους…»).
Οι ανεμβολίαστοι δεν είναι με την Κυβέρνηση. Αλλά, σε όλη τη Γη! Λοιπόν, έχει αυτό λογική, αφού είναι σε όλοι τη Γη;!
Μην σπαταλάς νερό, έστω και αν είσαι τής ΕΥΔΑΠ
Μην σπαταλάς ρεύμα, έστω και αν είσαι της ΔΕΗ

Το μέλλον των αυτοκινήτων μας

Υποψιάζομαι, πως τα αυτοκίνητα που έχουμε όλοι τώρα, και ο καθένας το δικό του, πολύ σύντομα θα τα πουλάμε με το ζύγι! Γιατί; Γιατί δεν έχουμε πού να τα παρκάρουμε. Και αν βρούμε θέση, δεν τα ξαναβγάζουμε από εκεί, γιατί δεν θα έχουμε στον γυρισμό πού να τα ξαναπαρκάρουμε!
Για την ώρα, οι παράλληλες σειρές αυτοκινήτων των δρόμων έχουν γίνει τρεις. Η τέταρτη ελεύθερη για την κίνηση. Οι πεζοί ανεβοκατεβαίνουν στα πεζοδρόμια από τις αφημένες εκεί μοτοσικλέτες. Το μέλλον αόρατο, ή μάλλον ίδιο. Αφού, αν φαρδύνουμε τους δρόμους, θα πολλαπλασιαστούν και τα αυτοκίνητα…

Τι έγινε το πράσινό μας;

Λέει ότι η Αθήνα πάσχει από πράσινο! Το 1950 περίπου, που άρχισαν να χτίζονται πολυκατοικίες, οι εργολάβοι το πρώτο που έκαναν, ήταν να κόψουν τα δέντρα που ήσαν μπρος στο οικόπεδο και ΘΑ τους εμπόδιζαν!
Ύστερα, αυτοί που θα έμπαιναν μέσα προέρχονταν από την επαρχία, που είχανε πήξει από πράσινο, και εδωπέρα ζητούσαν κόσμο, αυτοκίνητα, βαβούρα και σπίτια. Το μόνο που δεν τους ένοιαζε ήτανε το… πράσινο!
Άλλο αν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, πηγμένα στα κτήρια, θα ένιωθαν την έλλειψή του! Πού να το φανταστούνε τότε;

Η μεγάλη παρατήρηση!

Η Γαλλία ενδιαφέρθηκε για το πρόβλημα Ελλάδας- Τουρκίας. Η Αμερική (ΗΠΑ) επίσης….
Η ΕΕ όχι! Είναι ή μικρό-συμφεροντολόγα ή αδύναμη ακόμη, να ορθώνει αυτή το ανάστημά της, απέναντι σε έναν εχθρό της! Μιλάμε για ταπεινωτικές υπεκφυγές…
Και συνεννοημένα να είναι τα πράματα, πάλι είναι λυπηρό! Πώς το καταλαβαίνει κανείς, είτε ως «Ε Ένωση» είτε ως «Ευρ, Νομισματική Ένωση»; Μπορείς από τη μια να πολεμάς, και από την άλλη να μένεις και οικονομικά εντάξει;
Πόσοι είναι οι τόσο ισχυροί;

The following two tabs change content below.
Ο Αντώνης Σιμιτζής γεννήθηκε στην Αμαλιάδα. Έκανε ανώτατες σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1962 με τη νουβέλα Ο Γέρος. Από τότε έχει εκδώσει πολλά πεζά, διηγήματα, μυθιστορήματα και δοκίμια. Έχει γράψει επίσης θεατρικά έργα, που έχουν ανέβει στις αθηναϊκές σκηνές, όπως και της επαρχίας, καθώς και περισσότερα από εκατό επεισόδια τηλεοπτικών σίριαλ και τηλεταινίες, σε διασκευές ή πρωτότυπα. Τα πεζά του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και έχει τιμηθεί για τα θεατρικά του έργα δύο φορές με Α′ και Β′ βραβείο. Έχει πάρει επίσης και το βραβείο «Τρανούλη» για το μυθιστόρημά του Αν Αγαπάς. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και υπήρξε μέλος στα Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή