Κύριε Μπαμπινιώτη, διορθώστε τους!

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΙΜΙΤΖΗΣ
Share this
  • Γράφει ο Αντώνης Σιμιτζής

Να το ξαναπούμε;

Αν δεν υπήρχε το Πανεπιστήμιο τού Κακού, η Τηλεόραση, θα σκεφτόταν ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΆΚΙ ΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΉΣΕΙ ΤΗ ΜΗΤΈΡΑ ΤΟΥ; (Καθ.. 10.11.20) Που μεταδίδει αμέσως και πομποδώς κάθε κακή είδηση; Λοιπόν, είναι αυτή κοινωνία, που τής κάνει καλό, το κακό το δικό μας; Πώς συμμαζεύεται αυτό το πράμα; Δεν πρέπει να υπάρξει κάποια απαγόρευση; Ό,τι κακό και διάσημο; Ότι κακό και προβολή του; «Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στα στενά;»

Κύριε Μπαμπινιώτη,

Είναι σωστό να λέμε «τής Λουζιτάνια, τής Καλιφόρνια, (και σε λίγο, τής… «ντομάτα;» κι αυτή ξένη λέξη είναι… ) Όπως «τού Σικάγο», και όχι «τού φουγάρο», αφού κι αυτή ξένη λέξη είναι!…

Για παρακολουθήστε, σας παρακαλούμε, τι λέγεται από τα ΜΜΕ, και τι γράφεται στις Εφημερίδες, από τις οποίες μάθαμε, παλιά, καλά Ελληνικά, και τώρα πρέπει καθημερινά να τις διορθώνουμε!! Όχι μόνο για το «λοκντάουν» τους, αλλά και για τα τής γλώσσας μας!…

Τι να πρωτοδιορθώσετε, ε;

Αλλά πριν 20 τουλάχιστον χρόνια, εμένα με βεβαίωσαν μαθητές Λυκείου, ότι «μάθημα στην τάξη τους ΔΕΝ γίνεται!» Όπως το διαπίστωσα και ο ίδιος, όταν κάποτε πήγα να τους μιλήσω για ένα συμφωνημένο θέμα τους… Ως και με άσπρη κόλα μπαίνουμε στα Πανεπιστήμια πια…

Κι ένα ανεκδοτάκι:

– Αγγλικά ξέρετε;

– Όχι.

– Ε, τότε, πώς θα συνεννοηθείτε Ελληνικά;

Μέχρι το 1850, η πεφωτισμένη Ευρώπη αναρωτιόταν αν «οι γυναίκες έχουνε ψυχή;»

Παρακολουθώ λοιπόν, τα επαγγελματικά ζευγάρια τών δημοσιογράφων στο ραδιόφωνο! Ο πρώτος «τη τάξει» δεν αφήνει με τίποτα τον δεύτερον να αρθρώσει λέξη! Και έτσι και μιλήσει, τον αποπαίρνει αμέσως, στα ίσα, και με αρκετή αγένεια… Και λέω, μήπως όλοι έχουμε μέσα μας και από λίγον Ερντογάν;

Υπάρχει όμως και ένας που εξαιρείται! Είναι ο Δημ. Οικονόμου!

Και όχι μόνον αυτό, αλλά «ο συνάδελφός του» είναι γυναίκα! (η κυρία Αναστασοπούλου). Και της επιτρέπει να μιλάει, και να παίρνει και τον λόγο! Ναι! Έτριβα τ’ αυτιά μου!

Μήπως ήρθανε «τα ύστερα τού κόσμου»; που έλεγε και ο Καζαντζάκης! Μα δεν ξέρει ο κ. Οικονόμου, ότι μέχρι το 1850, η πεφωτισμένη Ευρώπη αναρωτιόταν αν «οι γυναίκες έχουνε ψυχή;»

Ή είναι κάτι σαν τις γάτες, τις κότες και τα ορτύκια;

Αααα, δε φτάνει που το 1953 τούς δώσαμε δικαίωμα ψήφου, πρέπει μετά 70 χρόνια , να παίρνουνε και το λόγο, και μάλιστα εμπρός μας;

Προτείνω (στα σοβαρά), η ΕΣΗΕΑ να τους δώσει κάποια διάκριση μήπως και ξεσκαλώσει το πράμα., και… απο-Ερντογανο-ποιηθούμε!

Λέτε;

Λέτε, λοιπόν, αυτόν τον ακατανόμαστο, πλην ιδιοφυή, ιόν, να μας τον έστειλε ο Θεός; (Ο δικός μας, όχι κάποιος από τους άλλους).

Το σκεπτικό είναι άξιο και άγιο! Διότι, «Αφού, ω ανόητοι άνθρωποι., δεν έχετε μυαλό ώστε να μην εξολοθρευτείτε, και τον νου σας τον έχετε μόνον πώς θα μαζέψετε λεφτά και να θησαυρίσετε, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙΤΕ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ !, Εγώ θα σας στείλω ένα ασήμαντο πραματάκι, που ούτε φαίνεται ούτε εξοντώνεται, να σας διασώσω από την «Κλιματική Αλλαγή» και τον ολοσχερή αφανισμό!»

«Δεν είναι προτιμότερος ένας τέτοιος ιός, ο οποίος μάλιστα σας ταπεινώνει όπως σας αξίζει, και σας θυμίζει την ασημαντότητά σας, από το να κάνετε κάποιον Τρίτον Παγκόσμιο Πόλεμο, με αφόρητες και απάνθρωπες δυστυχίες, τάχα για να λιγοστέψετε; Έτσι θα πεθαίνετε κατά μάζες τόσο απλά και ήσυχα!… Ε;»

Διότι, ω ταπεινοί δούλοι τής ελαφρότητάς σας, επί εκατοντάδες χρόνια, οργώνετε με αυθάδεια και απρονοησία τις θάλασσες, με αμέτρητα και μάλιστα γιγάντια καράβια! Τι θα γινόταν, ω φελλοί! Δεν θα βρώμιζαν αυτές από πετρέλαιο, καταστρέφοντας συνάμα και την ζωή τών θαλασσών; Επίσης, τη στεριά σας, με τα εκατομμύρια τόνους φάρμακά σας και άλλα έργα σας; Καθώς και με τα δισεκατομμύρια παιδικά σας αυτοκίνητα; Τον αέρα, με ανόητα αμέτρητα αεροπλάνα, και φουγάρα εργοστασίων σε όλη την Υφήλιο, μόνο και μόνο για να παραβγεί ο ένας τον άλλον, και να τον υποτάξει με τα κατορθώματά του, και τα λεφτά του!; (Βλέπε το ετήσιο FORBS, που ο Τάδε και ο Παρατάδε, έχουν πιο πολλά δις, από εμένα και είμαι έξω φρενών!)

Η κλιματική αλλαγή δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά χρειάστηκαν χρόνια και χρόνια, χωρίς ούτε να ξυπνήσετε ούτε να εκπολιτιστείτε, μα παραμένοντας μέχρι στο παρά πέντε ίδιο και αδιόρθωτοι!!

Ε, δεν μοιάζει κάπως έτσι; Αλλά εμείς, καίτοι θεοφοβούμενοι, τον χαβά μας! Διότι, ναι, να πιστεύομε στο Θεό μας, και να Τον υπακούμε, αλλά μέχρις ενός ορίου! Όχι να μας στοιχίζει, έστω και άχρηστο πλούτο!

Και ακόμη, είτε έτσι είτε αλλιώς ως σήμαρα, δεν εξακολουθούμε να λέμε, «Εσύ πρώτος μαζέψου, κι ύστερα εγώ…», να μην πιαστούμε και κορόιδα!

Share this
The following two tabs change content below.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΙΜΙΤΖΗΣ
Ο Αντώνης Σιμιτζής γεννήθηκε στην Αμαλιάδα. Έκανε ανώτατες σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1962 με τη νουβέλα Ο Γέρος. Από τότε έχει εκδώσει πολλά πεζά, διηγήματα, μυθιστορήματα και δοκίμια. Έχει γράψει επίσης θεατρικά έργα, που έχουν ανέβει στις αθηναϊκές σκηνές, όπως και της επαρχίας, καθώς και περισσότερα από εκατό επεισόδια τηλεοπτικών σίριαλ και τηλεταινίες, σε διασκευές ή πρωτότυπα. Τα πεζά του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και έχει τιμηθεί για τα θεατρικά του έργα δύο φορές με Α′ και Β′ βραβείο. Έχει πάρει επίσης και το βραβείο «Τρανούλη» για το μυθιστόρημά του Αν Αγαπάς. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και υπήρξε μέλος στα Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών.

Σχετικά Άρθρα

Leave a Comment

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή