Μ. Καραγάτσης | Από τις σελίδες του βγαίνει αυθεντική η ηχώ της ανθρώπινης περιπέτειας

by Times Newsroom 1

«Γεννήθηκα στην Αθήνα σε ένα από τα τέσσερα γωνιακά σπίτια των οδών Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους. Δεν σας λέω όμως σε ποιό. Και το κάνω επίτηδες αυτό, για να μπλέξω άγρια-σε αυτό το αθηναϊκό σταυροδρόμι- τους διαφόρους ‘αρμοδίους’, όταν έρθει η στιγμή να εντοιχισθεί η αναμνηστική πλάκα. Εγώ βέβαια θα τα έχω τινάξει προ πολλού, και θα σπάω κέφι καλά στον ουρανό, με τη μεταθανάτια φάρσα μου. Θα έχω παρέα το Σολωμό, που θα μου λέει κουνώντας το κεφάλι: «Τράβα και σύ Καραγάτση, όσα τράβηξα εγώ από τον Καιροφύλλα, τον Αποστολάκη και το Σπαταλά».

«… Διδάχτηκα τα πρώτα γράμματα στο Αρσάκειο της Λάρισας (όταν συλλογιέμαι πως, υπήρξα και Αρσακειάδα!) και αντί να ερωτευτώ τις συμμαθήτριες μου, αγάπησα παράφορα τη δασκάλα μου. Γεγονός που μαρτυράει τη σκοτεινή ερωτική ιδιοσυγκρασία μου. Έκανα ό,τι μπορούσα για να μην προβιβαστώ, να μείνω στην ίδια τάξη, κοντά στην ‘γυναίκα των ονείρων μου’. Το υπέροχο λογοτεχνικό μου ταλέντο φανερώθηκε στο Γυμνάσιο, όταν έγραφα εκθέσεις αριστουργηματικές. Οι καθηγητές μου δεν πρόφταιναν να μου βάζουν δεκάρια. Ένας μονάχα- ένας ξερακιανός και καταχθόνιος- έβρισκε τα κείμενά μου απαίσια και τα μηδένιζε αράδα. Δεν μπορούσα να καταλάβω… αργότερα όμως κατάλαβα. Ο καθηγητής ήταν λογοτέχνης. Εννοείται πώς τον εκδικήθηκα σκληρά… Ήμουν νεαρότατο μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών όταν ο κ. Καθηγητής -γέρος πια- ζήτησε την ψήφο μου για να μπει και αυτός στο επίσημο αυτό Πρυτανείο της ελληνικής διάνθησης. Του την αρνήθηκα. Αποτέλεσμα: Αυτός είναι και εγώ δεν είμαι πια μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών…»

«… Κάποτε σπούδαζα νομικά. Είχα συμφοιτητές τους κ. Πέτρον Χάρην, Άγγελο Τερζάκην, Γιώργο Θεοτοκάν, Πετσάλην και Οδυσσέα Ελύτην, τα εξαιρετικά αυτά νομικά πνεύματα που τόσο διέπρεψαν στη δικανική σταδιοδρομία τους- όπως και εγώ εξάλλου. Ο ισχυρισμός του κ. Κλ. Παράσχου ότι υπήρξε συμφοιτητής μου είναι ανακριβέστατος. Όταν ο νεαρότατος κ. Παράσχος γράφτηκε πρωτοετής στη νομική, εγώ ήμουν κιόλας δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Έφηβος ήμουν όταν έγραψα τα πρώτα μου και τελευταία ποιήματα. Δεν τα δημοσίευσα ποτέ. Αργότερα τόριξα στην πεζογραφία, ένας Θεός ξέρει το γιατί…»

Στον ένα χρόνο από το θάνατο του Μ. Καραγάτση, έγραψαν πολλοί και κυρίως οι ομότεχνοί του συγγραφείς και φίλοι του της Γενιάς του 30. Μεταξύ αυτών και ο Θράσος Καστανάκης έγραψε τα εξής:

Ο Καραγάτσης έφυγε τη στιγμή που γνώριζε την πρώτη του ωριμότητα. Πριν ακόμη δώσει την οριστική μορφή στο έργο του. Άξιος να δημιουργεί και μύθο και πρόσωπα, όσο ελάχιστοι, μας άφησε ενώ παράδερνε ακόμη μέσα στο χύμα της εμπειρίας του. Δεν πρόγτασε… Ωστόσο, από τις σελίδες του βγαίνει αυθεντική η ηχώ της ανθρώπινης περιπέτειας. τον πόνο και το άγχος της περιπέτειας αυτής, τον «πανικό τρόμο» της μοίρας μας τον αντικρύζουμε στο έργο του. Την ανέλπιδη ηχώ, ναι, την ακούμε… Γιατί οι μεγάλοι συγγραφείς ξέρουν αυτοί να χτυπάν τα «σήμαντρα της ερημίας».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Μ. Καραγάτσης, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της «Γενιάς του ’30»

Μ. Καραγάτσης: Σέργιος και Βάκχος (απόσπασμα)

Οι δαίμονες του Καραγάτση Του ΓΙΑΝΝΗ ΧΑΤΖΙΝΗ

Καραγάτσης: Σε εξέχουσα θέση ανάμεσα στους εργάτες του νεοελληνικού λόγου της πρώτης πεντηκονταετίας του αιώνα μας  Του Θ. ΠΕΤΣΑΛΗ-ΔΙΟΜΗΔΗ

Καραγάτσης | «Νομίζω πως θα επιθυμούσε να γίνει ο επικός της παρακμής των ανθρώπων» Του Ι.Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Καραγάτσης είναι ο μόνος συγγραφέας μας που η ψυχοσύνθεσή του και οι εσώτερες ροπές του παρουσιάζουν κάποιες ομοιότητες με τον Μπαλζάκ» Του ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗ

Ο Καραγάτσης “ήταν ο πιο προικισμένος απ’ όλους μας, ο πιο εργατικός, ο πιο συνθετικός, ο πιο γνήσιος μυθιστοριογράφος” Του ΣΤΡΑΤΗ ΜΥΡΙΒΗΛΗ

«Ο Καραγάτσης ανήκε στους άδολους αφηγητές…» Του ΑΓΓΕΛΟΥ ΤΕΡΖΑΚΗ

Σχόλια

No tags for this post.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή