Mια παιδική ανάμνηση, στο σήμερα

by Times Newsroom 1

Την πρώτη φορά που με πήγαν να δω παράσταση στο Εθνικό Θέατρο, ήταν το 1953. Τα πόδια μου ακουμπούσαν μόλις στο πάτωμα και με λαιμό τεντωμένο σαν περισκόπιο, παρακολουθούσα  μαγεμένος τη μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου Κυβέλη, να δίνει ρεσιτάλ ηθοποιίας, υποδυόμενη την κοντέσα, στο έργο του Γρηγορίου  Ξενόπουλου, Το μυστικό της κοντέσας Βαλέραινας. Μοναδική, αξεπέραστη ερμηνεία σ’ ένα σημαντικό ελληνικό έργο.

Η υπόθεση εξελίσσεται στη Ζάκυνθο του 19ου αιώνα, όπου ζει με τον γιο, τη νύφη και τον εγγονό της η κοντέσα Βαλέραινα, απόγονος ενός ξεπεσμένου πλέον οίκου ευγενών. Η οικογένειά της κατείχε από το 1620 το μυστικό παρασκευής μιας αλοιφής, θαυματουργής για τα μάτια. Από γενιά σε γενιά, μοναδική γνώστρια της συνταγής ήταν η εκάστοτε κοντέσα, η οποία κρατούσε το μυστικό εφτασφράγιστο σε όλη της την ζωή και το ομολογούσε στην κόρη ή τη νύφη της «μια στιγμή πριν πεθάνει», ορκίζοντάς την να μην το μαρτυρήσει ποτέ και να παρέχει τη θεραπεία δωρεάν. Οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε η οικογένεια στο τέλος της εποχής των αριστοκρατών, η ψυχολογική πίεση απ’ την απαίτηση των παιδιών της να χρησιμοποιήσουν τη συνταγή ως ύστατο μέσο σωτηρίας, ανάγκασαν την κοντέσα να ενδώσει, και παραβαίνοντας τον όρκο της να αποκαλύψει, ή πιο σωστά να προδώσει, το μυστικό πρόωρα.

«Κι αν επέσανε τα δαχτυλίδια, τα δάχτυλα που τα φορούσαν μένουνε», λέει στην αρχή του έργου η κοντέσα, και τη φράση αυτή, την άκουσα να επαναλαμβάνεται συχνά από το στόμα της μάνας μου, άλλοτε χαμογελαστά, κι άλλοτε καρτερικά, φορτίζοντας την ψυχή μου –ανάλογα την περίπτωση- πότε με επίγνωση ευθύνης και πότε  με αέναη αισιοδοξία. 

Στην τραγική κορύφωση του δράματος, όταν η κοντέσα με πόνο ψυχής, καθορίζει η ίδια το τίμημα της προδοσίας της, συνειδητοποίησα μια για πάντα, πως στη ζωή υπάρχουν όρκοι και υποσχέσεις που αν αθετηθούν, το αντίτιμο είναι ο θάνατος. Κάθε μορφής θάνατος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ: parathyro.politis.com.cy/

Ο Δημήτρης Αληθεινός γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης και στην Εcole Speciale d’ Architecture στο Παρίσι. Θεωρείται από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους, με παρουσία στον διεθνή χώρο. Το 2015 βραβεύτηκε από την AICA Hellas για τη συμβολή του συνόλου του καλλιτεχνικού του έργου, στην ιστορία της ελληνικής τέχνης.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή