Οι ενεργειακές κοινότητες | Η έξυπνη αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας

by ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΚΤΙΚΟΣ
  • Γράφει ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΚΤΙΚΟΣ

Το Κράτος ως γνωστόν επιδοτεί με το Κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ τις κοινωνικά ευάλωτες ομάδες με ποσοστά από 35% έως 70% από ότι καταναλώνουν. Με 20% ανεργία και με αυξανόμενη τη φτωχοποίηση των μικροαστικών στρωμάτων οι ανάγκες για επιδόματα αυξάνουν και συνεπώς αυξάνει το κόστος και για τις δαπάνες του Κράτους.

Μια αποδεδειγμένη εναλλακτική πολιτική σε Ευρωπαϊκό επίπεδο για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας είναι η δημιουργία των ενεργειακών Κοινοτήτων που παρέχουν σχεδόν δωρεάν ενέργεια στα μέλη τους ύστερα από 4- 5 χρόνια που χρειάζεται για την απόσβεση του Κεφαλαίου εγκατάστασης. Συμφέρει μάλιστα, το Κράτος και με τη συγχρηματοδότηση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ, να επιδοτήσει την εγκατάσταση των ενεργειακών κοινοτήτων για ένα χρονικό διάστημα προκειμένου σε εύλογο χρόνο να απαλλαγεί από το βάρος της διαρκούς παθητικής πολιτικής των επιδομάτων.

Οι ενεργειακές κοινότητες είναι μια έξυπνη πολιτική για τις Κυβερνήσεις να ενισχύσουν τη Τοπική αυτάρκεια στο πλαίσιο της Κοινωνικής οικονομίας και να εξοικονομήσουν πόρους για επιδοτήσεις σε άλλους κρίσιμους τομείς της οικονομίας όπως π.χ η είναι υγεία. Μη ξεχνάμε ότι επιδοτούμενος είναι όλος ο τομέας της γεωργίας αλλά και ιδιωτικός τομέας των ήπιων μορφών ενέργειας. Όλες αυτές οι ανεμογενήτριες και τα μεγάλα φωτοβολταικά πάρκα επιδοτήθηκαν με 60%. Λογικό είναι λοιπόν να υπάρξουν και επιδοτούμενα προγράμματα για ενεργειακές κοινότητες.

Τι είναι οι ενεργειακές κοινότητες (ΕΚΟΙΝ);

Οι ενεργειακές κοινότητες είναι τοπικοί αστικοί συνεταιρισμοί αποκλειστικού σκοπού, μέσω των οποίων πρωτίστως οι πολίτες (είτε ως φυσικά είτε ως νομικά πρόσωπα) μπορούν να δραστηριοποιηθούν στον ενεργειακό τομέα, αξιοποιώντας τις καθαρές πηγές ενέργειας. Στις ενεργειακές κοινότητες μπορούν να συμμετέχουν και Οι δήμοι ως μέλη ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες των δημόσιων κτιρίων για ενέργεια.

Άρα μπορούν να προωθήσουν τις τοπικές πρωτοβουλίες και να τις επιταχύνουν. Έχει προδημοσιευτεί άλλωστε πρόσκληση που αφορά τις ενεργειακές κοινότητες.

Με την πρόσκληση  αναφέρεται ότι,ενισχύεται η ίδρυση και λειτουργία  Ενεργειακών Κοινοτήτων (ΕΝΚΟΙΝ) δίνοντας τη δυνατότητα και παρέχοντας δυναμική σε τοπικές κοινωνίες, ιδιώτες-πολίτες, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α. ΑΆ & ΒΆ βαθμού), καθώς και σε άλλα νομικά πρόσωπα να αναπτύξουν επενδυτικά εγχειρήματα συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο:

  • στην προώθηση της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας και καινοτομίας στον ενεργειακό τοµέα,
  • στην αντιμετώπισης της ενεργειακής ένδειας,
  • στην προαγωγής της ενεργειακής αειφορίας,
  • στην παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ, αποθήκευση, ιδιοκατανάλωση ενέργειας,
  • στην ενίσχυση της ενεργειακής αυτάρκειας και ασφάλειας σε νησιωτικούς δήµους
  • στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας στην τελική χρήση σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

Ωστόσο ελάχιστες πρωτοβουλίες ακόμη και απο την Τ.Α υπάρχουν δύο χρόνια μετά από τη δημοσίευση του νόμου .4513/2018 τις ενεργειακές κοινότητες.

Ποιος άλλος όμως θα κινηθεί για να υλοποιήσει αυτή τη διαδικασία για παροχή δωρεάν ενέργειας στου πολίτες πληρώνοντας μόνο ένα μικρό ποσοστό για τη μεταφορά ενέργειας στο δίκτυο της ΔΕΗ εκτός από τις Οργανώσεις της κοινωνίας Πολιτών και τους Δήμους; Η απάντηση είναι προφανής. Μόνο οι συνεργαζόμενοι πολίτες. Γι΄αυτό είναι αναγκαία ι κινητοποίηση από τα κάτω.

The following two tabs change content below.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΚΤΙΚΟΣ

Ο Βασίλης Τακτικός είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Παράλληλα, είναι συντονιστής του Πανελλήνιου Παρατηρητηρίου Κοινωνικής Οικονομίας και εργάζεται ως εμπειρογνώμων σύμβουλος σε σχετικά προγράμματα Τοπικής Ανάπτυξης. Αναφορικά με την Τοπική Αυτοδιοίκηση προωθεί το μοντέλο των «Κοινωνικών Αναπτυξιακών Συμπράξεων» σε συνεργασία με τις Οργανώσεις Κοινωνίας Πολιτών με έμφαση στους τομείς της κοινωνικά υποστηριζόμενης Γεωργίας και κοινωνικών αγροκτημάτων – την αυτονομημένη ενέργεια, τους κοινωνικούς συνεταιρισμούς υγείας, τον βιοτουρισμό – αγροτουρισμό, την πράσινη ανάπτυξη και το περιβάλλον. Διευθύνει την επιστημονική ομάδα Μελετών για την Κοινωνική Οικονομία. Έχει γράψει τα βιβλία: «Θεσμοί και εφαρμογές Κοινωνικής Οικονομίας», «Κοινωνική Οικονομία και Αυτοδιαχείριση. Τοπικές αναπτυξιακές συμπράξεις».

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή