«Οι Εραστές της Σοκολάτας» | εκδόσεις «Σκαθάρι» || Βιβλιοκριτική

by Πέτρος Γαργάνης

«Οι Εραστές της Σοκολάτας» (Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος, Άρτεμις Ευθυμιάδου, Σύλβια Ιακώβου, Μάγδα Ιωαννίδου, Βιργινία Καλλιδοπούλου, Στέργιος Μαρούλης, Δέσποινα Μπακαλούδη, Αγγελική Παπακωνσταντίνου, Αρσινόη Πασχαλίδου, Μιχάλης Σκολιανός. Συνταγές σοκολάτας Χριστίνα Καλαμπόκη). Εκδόσεις «Σκαθάρι».

  • Γράφει ο ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΡΓΑΝΗΣ

Ανάμεσα σε αψεγάδιαστες κουπ και μεγάλες δόσεις γυναικείας φιλαρέσκειας, κομμώτριες και πελάτισσες αναμετριούνται με τη μοναξιά τους συμμετέχοντας πρόθυμα σ’ ένα ερωτικό αλισβερίσι. Έτσι, σαν έτοιμες από καιρό,  παρακάμπτουν τους όποιους τελευταίους και πάσης φύσεως δισταγμούς τους, δοκιμάζοντας με ειλικρινή επιθυμία να διεκδικήσουν ψηφίδες πρόσκαιρης ευτυχίας στην προσπάθεια να συμπληρώσουν τα κενά κομμάτια στις ζωές τους.

Όμορφοι  άντρες, απροκάλυπτα νάρκισσοι, κινούνται κυνικά διαθέσιμοι ανάμεσα τους, αναζητώντας μερίδιο σ’ αυτό το παζάρι των αισθήσεων. Επιδεικτικά αμοραλιστές, δηλώνουν επίμονα την προθυμία τους να παρέχουν πλουσιοπάροχα  ανάρμοστες υπηρεσίες  στοχεύοντας στη γενναιοδωρία των πελατισσών τους. Πλην όμως κατόπιν ρητής και απαρεγκλίτου συμφωνίας κάτι που εν καιρώ οι αναζωογονημένες κυρίες με τους αριβίστες εραστές τους δεν αντέχουν: Τους κανόνες, που ως απαράβατοι όροι ενός ακλόνητου συμβολαίου, οριοθετούν και προστατεύουν τα πλαίσια της μοναξιάς, της αυτοαπομόνωσης  στην οποία νοιώθουν ασφαλείς καίτοι ασφυκτιούν.

Είναι ο φόβος, ο κίνδυνος να διασαλευτεί η τάξη των πραγμάτων που όσο αβάσταχτη κι αν είναι, προσφέρει την θαλπωρή της συνήθειας. Αυτής της άκαμπτης και ανελαστικής συνέχειας που τηρεί τις αποστάσεις ευδιάκριτες από αυτό που έχουν κάθε λόγο να φοβούνται: Το πάθος που ο έρωτας εγείρει! Και έχουν δίκιο.

Φαινομενικά, δείχνει να’ ναι μια καθόλα έντιμη πράξη συναλλαγής. Αντικειμενικά όμως δεν μπορεί να ‘ναι και απλή. Εκ των πραγμάτων δε επισφαλής, με αυταπόδεικτο ρίσκο, εύλογα δύναται να διαφύγει των συμβάσεων καθιστώντας ευάλωτους τους εμπλεκόμενους δίχως αντίδοτο στα αισθήματα που απροειδοποίητα εισχωρούν βαθειά μέσα τους.

Δεν είναι όμως μόνο το πάθος που τους καθοδηγεί σε μια άνευ όρων αντιπαράθεση με τους ίδιους τους εαυτούς τους.  Ο καθένας και η καθεμιά φέρει το φορτίο του. Ενίοτε αβάσταχτο, βαρύ, ή σαν απλές χειραποσκευές που ποτέ δεν αποχωρίζεσαι νοιώθοντας τες ως προέκταση του εαυτού σου. Και η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να διαφύγει του ατομικού του παρελθόντος, όσο κι αν το αποστρέφεται, όσο κι αν το αρνείται. Έτσι βάναυσα αφυπνίζονται μέσα τους δυνάμεις, βιώματα και τραγωδίες από τις οποίες ποτέ δεν θα ξεφύγουν. Μνήμες σαν άθραυστες αλυσίδες φυλακίζουν ψυχές και σώματα που δεν τολμούν την ευκαιρία της απόδρασης. Κάποιοι πάλι μπορεί και να τα καταφέρουν.

Χωρίς επιτήδευση αλλά με ζωντάνια και ρυθμό εκτίθενται οι ήρωες και οι ηρωίδες  με ξεκάθαρη την επιδίωξη εμβάθυνσης, πράγμα που δομείται γραμμικά και αβίαστα στην εξέλιξη του μύθου. Και είναι ο μύθος, που σκανδαλίζει  προκαλώντας απολαυστικά για την συνέχεια, με τον τίτλο του βιβλίου άλλωστε, να προϊδεάζει εύλογα για μια ιστορία, όπου τα όρια και οι προκλήσεις εκτείνονται πέραν των προαπαιτούμενων. Υπάρχουν όμως όρια.

Δεν πρόκειται για ένα περιγραφικό απλά μυθιστόρημα που στοχεύει στην πρόκληση: Λειτουργεί κυρίως σαν ψυχογράφημα, σφιχτό όσο και οι  σχέσεις που αναπτύσσονται. Σε μια συναρπαστική  πλοκή, όλα μεταξύ τους συνδέονται: Μας μεταφέρουν και μεταφέρονται ανάμεσα σε διακυμάνσεις και σε περιστατικά που επιδρούν ενεργά στον ψυχισμό και την συμπεριφορά του καθενός  χωριστά. Οι αντιφάσεις, οι ατέλειες, η ακρότητα του συναισθήματος, του πάθους,  σε μια διαρκή διαδικασία ανατροπών δεσμεύουν το θυμικό των ηρώων σε μια πορεία που οδηγεί τελικά στην λύτρωση, όποια και με όποιον τρόπο αυτή έρχεται.

Κείμενα μεστά, με ανεπάντεχα έξοχη τη μεταξύ τους σύνδεση,  καθώς πρόκειται για ένα συλλογικό μυθιστόρημα και όχι για μια ενιαία, προσωπική δουλειά ενός και μόνον ατόμου!  Απροσδόκητα δε συμπαγές και ευρηματικό σε κάθε του έκφανση, με  τη γεύση και το άρωμα της σοκολάτας, σαν υπαινιγμός  μιας διακριτικής καίτοι ανάρμοστης απόλαυσης!

The following two tabs change content below.
Ο Πέτρος Γαργάνης, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Θεσσαλονίκη καταγόμενος από την Φλώρινα, με μουσικές κατά βάση σπουδές στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, ασχολήθηκε με την λογοτεχνία, την λογοκριτική και την αρθρογραφία συνεργαζόμενος με διάφορα έντυπα και εφημερίδες. Συγγραφέας της νουβέλας Μια γειτονιά είμαστε από τις εκδόσεις του Παρατηρητή.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή