Οι γειτονιές των Αγγέλων

by Πέτρος Γαργάνης
  • Γράφει ο ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΡΓΑΝΗΣ

Πρόκειται για μια κοινωνία εκτεθειμένη στην βιαιότητα της κρίσης, για την οποία, αιφνιδιασμένη και ανέτοιμη, αδυνατεί να βρει την διέξοδο. Απλά και μόνο αντιδρά ενστικτωδώς εναντιώμενη στους πλέον αδύναμους, έχοντας προ πολλού απολέσει τα  αντανακλαστικά που θα  της επέτρεπαν κάτι το περισσότερο υγιές και συμβατό  ως πρακτική.

Και πράγματι, σαν ανηλεές ντόμινο η κρατική τρομοκρατία που επιβάλλεται  με ποικίλες μορφές ολοκληρωτισμού, φόρων, ελέγχων, ακόμα και διώξεων που πρακτικά ερμηνεύονται ως επίδειξη δύναμης της αυτής εξουσίας, μεταφέρεται στον αμέσως επόμενο της σειράς, ο οποίος τυγχάνει ολοένα και περισσότερο ανήμπορος να αντέξει το συσσωρευμένο βάρος αυτής.

Έτσι, σε αυτό το έσχατο κομμάτι της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, ο προδήλως ανίσχυρος να αυτοπροστατευθεί, συνθλίβεται συγκεντρώνοντας το άθροισμα της ξεκάθαρης σαν επιλογή, αποτυχίας. Μιας αποτυχίας ακόμα και για το στοιχειώδες, που αυτονόητα θα ‘πρεπε να απαιτεί κανείς ως στόχο της Κεντρικής Διοίκησης. Γιατί περί επιλογής πρόκειται και όχι αδυναμίας, καθόσον ο πολιτικός λόγος και οι συμπεριφορές στοχεύουν στο διχασμό και την αντιπαλότητα, φαινομενικά εκτός ουσίας, παρά ταύτα ευεξήγητες ως ευτελείς!

Οι φύση και θέση απροσάρμοστοι περιπλανώμενοι παρίες, θα συνεχίσουν να γεμίζουν τα πολλά κενά του περιθωρίου. Η διαφορά είναι ότι επί του παρόντος εμφανίζονται ακόμα περισσότερο ευάλωτοι,  έρμαια στις διαθέσεις των νοικοκυραίων που σε αντιστάθμισμα της πίεσης που αυτοί αισθάνονται, ξεσπούν με απρόβλεπτη βία, καταρχήν αίτιο της απουσίας μιας οποιασδήποτε μορφής προστασίας εκ μέρους της Πολιτείας, που ενδεχομένως θα τους ανακούφιζε. Συνακόλουθα, η μεσαία τάξη, ως η πλέον ουσιαστική κοινωνική αντανάκλαση της κάθε χώρας, εκτίθεται αμετροεπής και ανώριμη  να αντιμετωπίζει τους κάθε τύπου περιθωριακούς, είτε μιλάμε για μετανάστες, είτε για δυστυχείς φτωχοδιάβολους, ως τα ιδανικά και απόλυτα θύματα.

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι κάποιος μετατρέπεται σε κτήνος από τη μια στιγμή στην άλλη. Όπως δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι και οι ζωές συνηθισμένων ανθρώπων μπορούσαν να εξελιχθούν σε ένα δυσβάσταχτο μαρτύριο. Και αυτή η αδιέξοδη απόγνωση του μέσου ανθρώπου τον ωθεί στην ακρότητα : Έναν εν δυνάμει βασανιστή που με την μορφή αντεκδίκησης και αυτοδικίας νομιμοποιείται και νομιμοποιεί την αποκτήνωση, σαν δικαίωμα που αυταπόδεικτα του παραχωρεί η ελάχιστα ηρωική μοναξιά του, όντας και ο ίδιος  απροστάτευτος και μόνος.

Ο κάθε Ζακ βίωσε και βιώνει την κόλαση με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμα και ο προδιαγεγραμμένος, φοβάμαι, θάνατός του, να δείχνει λιγότερο τραγικός από την ίδια την πορεία της ζωής του. Όμως ούτε και ο κάθε έμπορος ή κοσμηματοπώλης είναι οι μόνοι απάνθρωποι. Παράλογα καίτοι  δίκαια οργισμένοι, όντες και ο ίδιοι θύματα των καιρών, δρουν με άμεσα ενεργοποιημένο τον ζωώδη τρόπο, απόρροια και της δικής τους απαξίωσης.

Τυγχάνω ιδιοκτήτης καταστήματος κι εγώ, αντιμέτωπος με ανάλογα και συχνά περιστατικά, από ενοχλητικούς ναρκομανείς και ζητιάνους που διαταράσσουν  τη ρουτίνα της εργασίας μου. Συνήθως αποχωρούν απογοητευμένοι απ’ τη μάταιη προσπάθεια να αποκομίσουν κάτι το ελάχιστο από μένα ή τους πελάτες μου. Παρόλα αυτά οι πιο τυχεροί καταφέρνουν κατά καιρούς να αποσπούν κάποια ευτελή κέρματα. Μια φορά μάλιστα εν τη διακριτική μου αγνοία, αφαίρεσαν απ’ το γραφείο ένα  σακουλάκι με καπνό, δίχως φυσικά να πιέσω για την επιστροφή του, καθόσον, σχεδόν άδειο, δεν ηδύνατο η απώλεια του να μου προκαλέσει την παραμικρή οδύνη.

Συνήθως, όλοι αυτοί οι παρίες της καθημερινότητας αντιμετωπίζονταν είτε με μια βιαστική περιφρόνηση, είτε με τη συμπάθεια που προκαλεί η αξιολύπητη εμφάνισή τους. Αναξιοπρεπείς και ανώνυμοι, χωρίς το παραμικρό στοιχείο αυτοσεβασμού, περιφέρονταν και περιφέρονται στα σκοτεινά στενά του αστικού και κοινωνικού λαβυρίνθου. Παρόλα αυτά, ο άνευ αντικειμένου οίκτος, ο οποίος παραχωρούνταν σαν ανοχή, όχι συναίνεση, επέτρεπε αυτές τις δύστυχες φιγούρες σαν σκιές Αγγέλων να τριγυρνούν ανάμεσά μας. Στων καιρών πια τα γυρίσματα, κανείς δεν μπορεί να ελπίζει τίποτα για αυτούς.

The following two tabs change content below.
Πέτρος Γαργάνης
Ο Πέτρος Γαργάνης, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Θεσσαλονίκη καταγόμενος από την Φλώρινα, με μουσικές κατά βάση σπουδές στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, ασχολήθηκε με την λογοτεχνία, την λογοκριτική και την αρθρογραφία συνεργαζόμενος με διάφορα έντυπα και εφημερίδες. Συγγραφέας της νουβέλας Μια γειτονιά είμαστε από τις εκδόσεις του Παρατηρητή.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή