Οικονομία ή πολιτική;

Share this
  • Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Έχω τονίσει σε προηγούμενα άρθρα μου ότι στο σύγχρονο, παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και σε διεθνές επίπεδο “η οικονομία προπορεύεται της πολιτικής” όσον αφορά ζητήματα υψηλής στρατηγικής και διαδικασίες λήψης στρατηγικών αποφάσεων. Ο οικονομικός παράγοντας σταθμίζεται σημαντικά, συνήθως σημαντικότερα από τον πολιτικό στις μεγάλες αποφάσεις που έχουν στρατηγικό υπόβαθρο και ποικίλες μεσομακροπρόθεσμες συνέπειες.

Θα γίνω πιο συγκεκριμένος. Κάθε φορά που ένας φορέας εξουσίας ή ισχύος καλείται να λάβει μια κρίσιμη απόφαση οφείλει να συμπεριλάβει στην ανάλυσή του και τις οικονομικές παραμέτρους και αποτελέσματα των ενεργειών του, προτού ανάψει το πράσινο φως για την ανάληψη κάποιας δράσης. To “ζύγισμα” των οικονομικών συνιστωσών δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση. Αντιθέτως, χρειάζεται εξειδικευμένους συνεργάτες, οικονομολόγους ή οικονομοτεχνικούς, οι οποίοι θα παρέχουν την αναγκαία τεχνογνωσία, ώστε να προβούμε στις τεχνικά “άριστες” αποφάσεις για το όφελος του εκάστοτε φορέα (π.χ. δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας, επιχείρηση, ομάδα εταιρειών, χώρα ή σύνολο χωρών κτλ.).

Στη σημερινή συγκυρία προωθείται η έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης (sustainable development), κυρίως στις προηγμένες και λιγότερο στις αναδυόμενες οικονομίες, για να επιτευχθεί η λελογισμένη χρήση των παραγωγικών πόρων (εργασία, κεφάλαιο, επιχειρηματικότητα κτλ.). Οι αρχές της βιωσιμότητας (sustainability principles) επιβάλλονται σταδιακά σε κάθε επιχειρηματικό ή επαγγελματικό κλάδο ακόμη και σε ορισμένες χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου, διότι συντελούν στη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας της παραγωγής, των παρεχόμενων υπηρεσιών και στη βελτίωση της παραγωγικότητας κάθε εταιρικής οντότητας, δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, αλλά και κάθε κράτους συνολικά.

Η εταιρική και η κρατική διακυβέρνηση επιβάλλουν μοντέρνες προσεγγίσεις στο θέμα της αύξησης της κερδοφορίας και της διαχείρισης της εξωτερικής εικόνας μιας επιχείρησης ή μιας χώρας. Μην ξεχνούμε ότι ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης και της εικόνας. Η διαφήμιση και οι ποικίλες τεχνικές – στρατηγικές του μάρκετινγκ συντείνουν στην επικοινωνία και στην προώθηση ενός ή μιας ομάδας προϊόντων ή ατόμων. Για να εφαρμοστεί μια εταιρική στρατηγική ή μια πολιτική απόφαση ή για να προετοιμαστεί μια νομοθεσία και να συνταχθεί ένας νόμος απαιτείται να έχει εγκριθεί ένα κατάλληλο κονδύλι χρημάτων από τον αντίστοιχο προϋπολογισμό της εταιρείας ή του κράτους. Με άλλα λόγια, πρέπει να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα οικονομικά μέσα για την ευόδωση των διαφόρων στόχων.

Εάν ένας επιχειρηματίας επιδιώκει να επεκταθεί σε άλλους κλάδους δραστηριότητας τί θα χρειαστεί; Χρήματα φυσικά. Το ίδιο και εάν μια εταιρεία ή ένας μεμονωμένος επενδυτής θέλει να επενδύσει, εάν μια εταιρεία αποφασίσει να ανοίξει υποκαταστήματα στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό ή εάν επιθυμεί να προβάλει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες της μέσω διαφημιστικής εκστρατείας ή άλλων στρατηγικών μάρκετινγκ. Στον ευρύτερο χώρο της πολιτικής, εάν ένα πολιτικό πρόσωπο ή σχήμα – φορέας – κόμμα προσπαθήσει να δραστηριοποιηθεί πολιτικά, θα χρειαστεί να υποστηριχθεί οικονομικά. Σε κοινωνικό επίπεδο κάθε πρόσωπο ξεχωριστά και κάθε ομάδα ατόμων προσδοκά ότι θα μπορέσει να διασφαλίσει έναν αξιοπρεπή μισθό ή μια σύνταξη, ώστε να καταφέρει να αντεπεξέλθει στις καθημερινές ανάγκες, οι οποίες διαρκώς αυξάνονται. Τελικό συμπέρασμα: ό,τι και να πράξει κανείς, είναι αδήριτη ανάγκη η ύπαρξη οικονομικών πόρων για να επιτύχει τους προκαθορισμένους σκοπούς που έχει θέσει.

Οι αποφάσεις για δημοσιονομικά, νομισματικά ή συναλλαγματικά μέτρα, η προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού, η αγορά οποιουδήποτε αγαθού, πάγιου εξοπλισμού κ.ά., η τροφοδοσία της γραμμής παραγωγής κάθε μεταποιητικής επιχείρησης, η διαχείριση της εφοδιαστικής της αλυσίδας, των αποθηκών της κτλ., αφορούν ενέργειες που χωρίς τη συνεισφορά των οικονομικών μέσων δεν θα ολοκληρωθούν. Η οικονομία προηγείται πάντα της πολιτικής… Οι επιχειρηματίες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης ανάγονται ως ένα βαθμό σε οικονομικούς διαχειριστές των εταιρειών τους, συνυπεύθυνους για την πορεία των οικονομικών δεικτών, σε συνεργασία φυσικά με τους οικονομικούς διευθυντές και τους διευθυντές λογιστηρίων, που έχουν στην αρμοδιότητά τους την επίβλεψη των οικονομικών μεγεθών και τη λήψη διορθωτικών μέτρων για την επάνοδο της επιχείρησης στην κερδοφορία.

Διαπιστώνεται λοιπόν η ευθεία σχέση μεταξύ πολιτικής και οικονομίας. Ας προχωρήσουμε σε μια κατηγοριοποίηση. Από τη μια πλευρά η θεμιτή και νομικά κατοχυρωμένη – αποδεκτή σχέση πολιτικής και οικονομίας και από την άλλη η αθέμιτη και παράνομη, η χαρακτηριζόμενη ως διαπλοκή, με τις ποικίλες μορφές και τα “παρακλάδια” της. Η περίφημη διαπλοκή, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, ζει και βασιλεύει όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά διεθνώς. Βέβαια στη χώρα μας έχει καταντήσει πολύ προσοδοφόρο “άθλημα”, στο οποίο επιδίδονται αρκετοί που ανήκουν στα “συγκοινωνούντα δοχεία” της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Αλλά αυτό είναι μια άλλη υπόθεση… Σαφώς, όμως, δεν έχει τόσους “οπαδούς” όσους το “άθλημα” της φοροδιαφυγής – εισφοροδιαφυγής, στο οποίο έχουμε καταρρεύσει όλα τα ρεκόρ σε σύγκριση με πολλές άλλες χώρες!

Ας επιστρέψουμε στο φαινόμενο της διαπλοκής, που έχει αναμφισβήτητα μεγάλες ρίζες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Επειδή η οικονομία προηγείται της πολιτικής, η εμφάνιση της διαπλοκής επακολουθεί ως λογική συνέχεια, διασυνδέοντας οικονομικά κεφάλαια με πολιτικά συμφέροντα, επιχειρηματίες διαφόρων δραστηριοτήτων με πολιτικούς όλων των πολιτικών αποχρώσεων και πολυεθνικές εταιρείες με τεράστια διεθνή επιρροή με κυβερνήσεις κρατών και ολόκληρες χώρες. Σαφώς η διαπλοκή δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία και προνόμιό μας. Αντιθέτως, παρατηρείται σε όλες τις χώρες, με διάφορους τρόπους, αλλά όχι με την ίδια ένταση και στον ίδιο βαθμό. Το μέγα ζήτημα για την αποτελεσματική αντιμετώπισή της έγκειται στους ελεγκτικούς μηχανισμούς και στους θεσμούς της απονομής δικαιοσύνης που λειτουργούν σε κάθε κράτος και στο κατά πόσο τα όργανα των μηχανισμών και των θεσμών αυτών ενεργούν και αποφασίζουν αμερόληπτα και χωρίς “παρεμβάσεις” πολιτικών ή άλλων προσώπων – οργάνων.

Το σίγουρο είναι πως στο μέλλον θα συνεχίσει να υφίσταται η στενότατη σχέση μεταξύ πολιτικής και οικονομίας, επηρεάζοντας τις ελληνικές και διεθνείς εξελίξεις και διαμορφώνοντας τις ισορροπίες ανάμεσα σε πολιτικούς ηγέτες, πολιτικούς, οικονομικούς ή θρησκευτικούς παράγοντες, ανώτερους και ανώτατους δημόσιους λειτουργούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, στρατιωτικούς, γιατρούς, δικηγόρους, καλλιτέχνες και πολίτες. Επιβάλλεται αυξημένη θωράκιση της νομοθεσίας που σχετίζεται με την καταπολέμηση της διαπλοκής τόσο στην Ελλάδα όσο και σε διεθνές επίπεδο με την ενεργό ανάληψη πρωτοβουλίας και τη συμμετοχή των εμπλεκόμενων διεθνών οργανισμών στην τιτάνια προσπάθεια για την αντιμετώπιση της διαπλοκής. Αυτό συνιστά θέμα διεθνούς πολιτικής βούλησης…

Share this
The following two tabs change content below.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Ο Γιώργος Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στην Αθήνα. Οι γονείς του κατάγονται από την Κωνσταντινούπολη. Είναι πτυχιούχος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.) και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στην Οικονομική Επιστήμη (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.). Είναι πτυχιούχος Διοίκησης Μάρκετινγκ του Αμερικανικού Κολλεγίου της Ελλάδας (Deree College) και Διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Εργάζεται στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών και δίδαξε στο New York College μάρκετινγκ και διοίκηση επιχειρήσεων. Το βιβλίο του με τίτλο «Συσσώρευση Κεφαλαίου και Παγκοσμιοποίηση στην Τουρκία Διαχρονικά» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση. Άρθρα του δημοσιεύονται σε ελληνικά επιστημονικά περιοδικά, σε εφημερίδες και στο διαδίκτυο. Γράφει και ομιλεί την αγγλική και γαλλική γλώσσα. Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Τελευταία άρθρα απόΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (δείτε τα όλα μαζί)

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή