Ουστ από εδώ ρε!

  • Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι σε περιόδους αποικιοκρατίας ο βαθμός υποτέλειας μιας αποικίας, ανεξάρτητα από τη μορφή της (εδαφική, στρατιωτική, πολιτική, χρέους κτλ), μετριέται από τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι έμποροι στους αυτόχθονες.

Η εμπορική σχέση φανερώνει τη σημασία που έχει η αποικία για τη Μητρόπολη, καθώς οι νόμοι και οι δράσεις που διέπουν τέτοια σχέση εφαρμόζονται για την εξυπηρέτηση του εμπόρου και μόνο. Αναλογιστείτε για παράδειγμα την ιστορική συναλλαγή: «πάρε καθρεφτάκι, δώσε μαργαριτάρι» όπου η απάτη: «καθρέφτης = μαργαριτάρι» βαφτίζεται ελεύθερη οικονομία, η αρπαγή με τη συνακόλουθη βία ως το «δίκαιο του ισχυρού» ή -πιο εξωραϊσμένα- ως «εκπολιτισμός των αγρίων ιθαγενών». Βασική προϋπόθεση εφαρμογής της είναι να καταλήγει το φιλέτο των φόρων-κέρδους (πιο ωμά το μερίδιο αρπαγής) στη βασιλική τσέπη (διάβασε πολυεθνικά γραφεία) και κάποια ψίχουλα (ο δημόσιος κορβανάς της αποικίας) στους εγχώριους διαχειριστές για τη συντήρησή τους, άντε και την ψηφοθηρική διανομή (στις υποταγμένες δημοκρατίες) με την έγκριση τροϊκανών, εταίρων, επιτρόπων και λοιπών ξένων αξιωματούχων.

Το αν είμαστε ως χώρα μόνο «αποικία χρέους» ή γενικώς «αποικία» το αφήνω στην κρίση σας. Οι τσουρουφλισμένοι ξέρουν τι θα πει φωτιά από την έκταση και από το βάθος των εγκαυμάτων τους. Όμως, ερευνήσαμε ποτέ σοβαρά όλοι μας τη φύση των σχέσεων με τους πολυεθνικούς οργανισμούς που παροικούν στον τόπο μας;

Αναρωτηθήκαμε πώς λειτουργούν οι κυβερνήτες μας; Είναι περήφανοι κι ωραίοι υπερασπιστές των δικαιωμάτων μας, έτοιμοι για Κούγκια και Θερμοπύλες, ή λειτουργούν ως άβουλα, ενίοτε και μίσθαρνα, όργανα κεφαλαιοκρατικών οργανισμών, -δες με τις όποιες απορίες λήμμα Κορυδαλλός για παρελθούσες χρήσεις; Σκεφθήκαμε πόσο και πώς πληρώνουμε υπηρεσίες για απλές ανάγκες, πόσο ακριβά αγοράζουμε θρύμματα για ό,τι καλούμε στοιχειώδη ποιότητα ζωής;

Μου εξιστόρησε φίλος.

Πρόσφατα έληγε η 2ετής συμφωνία που είχε υπογράψει με εταιρεία κινητής τηλεφωνίας. Οι ανταγωνιστές της, από τηλεφωνικούς αριθμούς που καλούν αλλά δεν απαντούν όταν καλούνται, του θύμισαν, ξανά και ξανά και ξανά, ότι η σύμβαση λήγει, ενοχλητικά ζητώντας, κάθε φορά, να υπογράψει καινούργια μαζί τους.

Η πάροχος εταιρεία εμφανίστηκε μια ημέρα πριν τη λήξη –τι σιγουριά, τι πονηριά– και πρότεινε την ανανέωση μέσω τηλεφωνικής εντολής, με το ίδιο ποσό. Την επόμενη ημέρα ο φίλος πήγε στο υποκατάστημά της με πρόθεση συμφωνίας. Ρώτησε τον υπάλληλο, πριν υπογράψει, αν υπήρχε δυνατότητα μεγαλύτερης έκπτωσης. Του απάντησε όχι, αιτιολογώντας πως ήδη δίνεται έκπτωση 50%.

Διαβάζοντας τη νέα, 2ετούς διάρκειας σύμβαση, διαπίστωσε ότι μολονότι αναφερόταν το συνολικό ποσό της έκπτωσης που ήταν υποχρεωμένος να επιστρέψει σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης, πουθενά δεν αναφερόταν το ποσό που δέσμευε την εταιρεία. Όταν ζήτησε περιθώριο χρόνου, για να ερευνήσει τι τον συμφέρει να κάνει, ενημερώθηκε ότι περιθώρια χρόνου δεν είχε, καθώς η σύμβαση έληγε την ίδια ημέρα.

Επίσης ότι ο νέος λογαριασμός θα ερχόταν επιβαρυμένος κατά 50%, γιατί η παλιά σύμβαση μπορεί να έληγε αλλά δεν διακόπτεται αυτόματα, ότι χρειάζεται αίτηση διακοπής και αντίστοιχο περιθώριο χρόνου στην εταιρεία. Ηλεκτρονική αίτηση διακοπής από το site της πολυεθνικής δεν μπόρεσε να στείλει. Αφιέρωσε ένα απόγευμα και ύστερα από επίμονη διαδικτυακή έρευνα ανέσυρε σε κάποιο άλλο site ταλαίπωρων ομοιοπαθών μια ηλεκτρονική εταιρική διεύθυνση, όπου έστειλε μεν την αίτηση, αλλά απάντηση δεν πήρε.

Επειδή αποδεικτικά αποστολής του αιτήματος διακοπής δεν εμφανίζονταν, ξαναπήγε στο υποκατάστημα· πάλι χαμένος χρόνος. Εκεί δεχόντουσαν μόνο την τυποποιημένη δική τους αίτηση, προφανώς καταπώς την ήθελαν γραμμένη, όπου το «αίτημα διακοπής» καλλωπιζόταν ως «πρόθεση διακοπής».

Την επομένη πήρανε από τα κεντρικά γραφεία και πρότειναν στην έκπτωση του 50% να προσθέσουν ένα 20% ακόμα για να υπογράψει. Σε τέτοια περίπτωση παραδόξως η αποδοχή γινόταν τηλεφωνικά δεκτή (καταγράφεται η συνομιλία μας) ενώ η διακοπή ηλεκτρονικά απορρίπτεται. Δεν υπέγραψε, μετέτρεψε τη σύνδεση σε καρτοκινητή, με ελάχιστο κόστος 12 ευρώ, αφού μονοκοπανιάς η αγορά κάρτας αυξήθηκε σ’ ένα μήνα 20%, επειδή πιθανότατα το 2019 εφαρμόζεται ο νέος νόμος για τα κινητά, τρομάρα μας. Έστειλε καταγγελία, όπως οι άγνωστοι διαδικτυακοί πρότειναν, στην ΕΕΤΤ, μπας κι αλλάξει τίποτα.

-«Με τρέλανες με όλα αυτά γιατί ποτέ δεν τα έψαξα», του είπα –«Μην τρελαίνεσαι», με ηρέμησε ο φίλος. «Πέρασε από τα Σ/Μ να δεις τι γίνεται από πολυεθνικές αυξήσεις, περίμενε σε λίγο τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος, στα φαρμακεία δεν προλαβαίνουνε ν’ αλλάζουν τις τιμές, αποικιοκρατία με τη βούλα του γκουβέρνου μας», κατέληξε.

Όμως δεν απελπίζομαι. Υπομονετικά περιμένω μήπως μας έρθει από βοριά το Νόμπελ Ειρήνης για τον πρωθυπουργό μας, ως διεθνές χειροκρότημα για την Πρέσπα με τον Άγιο Αχίλλειο, να κορνιζάρουμε τη στιγμή στην αιωνιότητα, δίπλα στο Νόμπελ Ειρήνης του Κίσινγκερ –χασάπη των λαών και της Κύπρου τον λέγαμε κάποτε· τι σκαλίζω κι εγώ τώρα στο καρτοκινητό με περιορισμένες τις κλήσεις, ώστε να μη μιλάμε πολύ, βιώνοντας τη σιωπή, μοίρα των στοχαστών και των αυτοχθόνων…

The following two tabs change content below.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΛΑΧΟΥΡΗΣ

Ο Γιάννης Πλαχούρης γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα από πατέρα Ηπειρώτη (Τετράκωμο – Τζουμέρκα) και μάνα Μικρασιάτισσα (Αϊβαλί). Εργάστηκε στη δημοσιογραφία (ημερήσιος και περιοδικός Τύπος, ραδιόφωνο) σε διάφορες θέσεις. Έχει γράψει και δημοσιεύσει από το 1973 μέχρι σήμερα ποίηση, μυθιστόρημα, παραμύθια, Καραγκιόζη, τις σατιρικές Ιστορίες του κυρίου Λαμόγιου, κριτικές προσεγγίσεις. Με τον Δημοσθένη Κορδοπάτη εξέδωσαν το ιδιότυπο περιοδικό Κέντρων. Συνεργάτης, κατά καιρούς, σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (ΚΛΠ, Έρευνα, Περίπλους, Index, Εξώπολις,) και ιστότοπους (Diastixo, fractal, timesnews.gr). Πέρασε και από τον συνδικαλισμό (ΠΟΕΣΥ και πρόεδρος του ΔΣ της ΕΣΠΗΤ) ενώ διετέλεσε μέλος στα Δ.Σ. του Αετοπούλειου Ιδρύματος, της ΔΕΠΑ Χαλανδρίου, του ΔΣ της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και Γραμματέας του Κέντρου Έρευνας Μικρασιατικού Ελληνισμού του Δήμου Νέας Ιωνίας

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή