Σήμανε η ώρα ενός νέου habeas corpus…

by Νίκος Λαγκαδινός
Share this
  • Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Το ξέρω ότι είναι δύσκολο για τους σημερινούς πολίτες να σκεφτούν κάτι πέρα από την οικονομική δυσπραγία που τους ταλανίζει και που έχει ως αποτέλεσμα καθημερινά να σκέφτονται με ποιο τρόπο θα εκπληρώσουν τις προς το κράτος υποχρεώσεις τους. Ομολογώ όμως ότι αυτή η κατάσταση μ’ έχει κουράσει. Κοιμάμαι το βράδυ με την έγνοια μου στα οικονομικά. Ξυπνώ το πρωϊ και πάλι το μυαλό είναι στους λογαριασμούς. Ωστόσο μ’ ενοχλεί η συμπεριφορά των ανοίκων της πολυκατοικίας, που είναι αδιάφοροι για τη συντ’ηρησή της, μ’ ενοχλούν οι γείτονες που δεν νοιάζονται για την καθαριότητα της περιοχής μας, κι αν συμπεριλάβω και τους κάθε εθνότητας μετανάστες που έχουν γίνει χειρότεροι από τους Έλληνες, τότε κάτι δεν πάει καλά σ’ αυτό τον τόπο.

Δεν έχει νόημα να μιλήσω σήμερα για τον Τσίπρα που στις φωτογραφίες και στα τηλεοπτικά πλάνα τον βλέπω πάντοτε χαρούμενο κι αναρωτιέμαι αν κέρδισε στο λαχείο ή στο τζόκερ. Ή για τους υπουργούς του που πλέουν κι αυτοί σε πελάγη ευτυχίας απολαμβάνοντας την εξουσία και τα εξ αυτής αγαθά.

Δεν έχει νόημα επίσης να μιλήσω για τους δημοτικούς άρχοντες, διότι το μόνο που μου προσφέρουν είναι ένα αυτοκίνητο που περνάει για να μαζεύει τα σκουπίδια. Τίποτε άλλο. Οι δρόμοι είναι βρώμικοι, τα πεζοδρόμια κατεστραμμένα, οι κάδοι σκουπιδιών ζέχνουν και καθώς ο μηχανισμός τους για το σκέπαστρο είναι σχεδόν παντού χαλασμένος το σκέφτεσαι να βάλεις το χέρι σου για να το σηκώσεις. Τα αυτοκίνητα παρκάρουν όπου θέλουν – δηλαδή οι ασυνείδητοι πολίτες τα παρκάρουν όπου θέλουν…

Ήθελα να γράψω για τη μόλυνση της ατμόσφαιρας γενικώς που δηλητηριάζει την πόλη μας, καταστρέφει τα μνημεία της, ρημάζει τον Παρθενώνα κι όσα μνημεία είναι διάσπαρτα στην πόλη, γεμίζει με τοξίνες τα πλεμόνια, εξαπλώνει τις βρογχίτιδες, το άσθμα, τον καρκίνο… Φυσικά τίποτε δεν γίνεται για τον περιορισμό του θορύβου που τεντώνει κι εξαντλεί σώματα και πνεύματα και που συντομεύει τη ζωή με μια ανεπανόρθωτη φθορά του νευρικού συστήματος. Όσο ο τεχνητός κόσμος των πόλεων επεκτείνεται όλο και πιο βαθιά μέσα στη Φύση, ο άνθρωπος που είναι πρώτα σώμα κι έπειτα νους ή θέληση, δραπετεύει κι εξαντλείται.

Ίσως σήμανε η ώρα ενός νέου habeas corpus, βιολογικού αυτού κι όχι πολιτικού, βασισμένου στο δικαίωμα της υγείας, στην προστασία του φυσικού στοιχείου. Σε μια νέα διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα πρέπει να προβάλουμε στο εξής το δικαίωμά μας για καθαρό αέρα και καθαρό νερό, για σιωπή και κήπους, για φύση άγρια και για ζωτικό χώρο, για όχθες ποταμών και λιμνών, για δάση και ακρογιαλιές για ομορφιά τοπίων…

Γράφω για το βιολογικό habeas corpus διότι για ένα τέτοιο πολιτικό δεν υπάρχει περίπτωση. Η ιστορία μας λέει ότι η πολιτική τελικά είναι πολύ βρώμικη. Μπορούμε να εξανθρωπίσουμε την πολιτική; Η απάντησή μου είναι ένα μεγαλοπρεπές”όχι”! Και τούτο διότι οι πολιτικοί στοχάζονται με δεσμεύσεις που σημαίνουν συμβιβασμούς και αυταπάτες. Όμως μπορούμε να εξανθρωπίσουμε την προστασία του φυσικού κόσμου.

Με όλα αυτά που γράφω δεν παρουσιάζομαι και πολύ αισιόδοξος. Ίσως. Δεν μ’ αρέσει η διατεταγμένη αισιοδοξία, που είναι αισιοδοξία τυφλή, υποβοηθημένη από τους διάφορους δημοκόπους, που μαθαίνουν τον άνθρωπο να θεωρεί το μέλλον του εξασφαλισμένο και την ηθική του τελείωση δεδομένη. Ξέρω ότι ο αναγνώστης και συζητητής μου που είναι διψασμένος για θετικές σκέψεις θα ήθελε κάποιες απαντήσεις και ίσως κατευθύνσεις. Αλλά το να υποδείξει κανείς σήμρα λύσεις, σημαίνει ότι κάνει τον προφήτη και ανεβαίνει στους κοθόρνους του παγκόσμιου οδηγού συνειδήσεων. Ποιος έχει το κουράγιο και την τόλμη να το κάνει αυτό; Μέσα του ο καθένας έχει ιδέες, πεποιθήσεις, πτροσδοκίες. Δεν είναι όμως εύκολο να τα διακηρύξει.

«habeas corpus» (λατινικά) σημαίνει “έχε το σώμα“. Θεσμός του αγγλοσαξονικού δικαίου, που αποσκοπεί στην προστασία της ατομικής ελευθερίας του πολίτη έναντι της αυθαίρετης σύλληψης και κράτησης του· το habeas corpus ψηφίστηκε το 1679, την περίοδο του Καρόλου Β’.

Share this
The following two tabs change content below.
Νίκος Λαγκαδινός
Ο Νίκος Λαγκαδινός είναι δημοσιογράφος [ΕΣΗΕΑ]. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεατρολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έχει εργαστεί ως συντάκτης και αρχισυντάκτης στην ΕΡΤ [τηλεόραση και ραδιόφωνο], στις εφημερίδες Ελεύθερη Γνώμη, Νίκη, Ενημέρωση, Βραδυνή, Ακρόπολις, Αθηναϊκή. Διηύθυνε την εφημερίδα ΕΞΟΡΜΗΣΗ.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή