Σπύρος Μπιμπίλας: Γεννήθηκα ηθοποιός, γεννήθηκα με αυτό το μεράκι, ήταν μέσα στο DNA μου…

by Times Newsroom
Share this
  • Συνέντευξη του Σπύρου Μπιμπίλα στην Ηλέκτρα Ζιζιούλα για το Athens Art

Ο  “άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα” όπως έχει χαρακτηριστεί και όχι αδίκως, αφού μπορεί με μεγάλη ευκολία να παίξει έναν δραματικό ρόλο στο θεατρικό σανίδι, ένα γκέι χαρακτήρα στο τηλεοπτικό φακό καθώς και να “χαρίσει” τη φωνή του για τους μικρούς μας – και μεγάλους – φίλους. Ένας καταξιωμένος ηθοποιός με μια πολυετή και συνεπέστατη καλλιτεχνική πορεία στο χώρο του θεάματος. Όταν σβήνουν τα φώτα δεν ξεχνά τη βασική του ιδιότητα, ότι είναι άνθρωπος με ευαισθησίες και ανησυχίες, ενδιαφέρεται για το καλό των συμπολιτών του. Δεν είναι λίγες οι φορές που τον έχουμε παρακολουθήσει να μοιράζει φαγητό σε συναδέλφους του…

Καθημερινά έρχεται αντιμέτωπος με τέτοια προβλήματα και γίνεται γέφυρα σε αυτά. Αυτός είναι ο κ. Σπύρος Μπιμπίλας ένας ακούραστος έφηβος που όταν πέσει η αυλαία, τρέχει να προασπίζεται τα δικαιώματα των ηθοποιών, με σθένος!!

Ο λόγος στον ίδιο…

-Κύριε Μπιμπίλα είστε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και αναγνωρισμένους ηθοποιούς. Τι σημαίνει αυτό στην ζωή σας, στην καθημερινότητα σας πως βιώνετε αυτή την αναγνωρισιμότητα;

-Το ότι είμαι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους δεν είναι κάτι που με κάνει να αισθάνομαι ότι είμαι κάτι το ιδιαίτερο. Όμως μου δίνει πολύ χαρά όταν νιώθω την αγάπη των ανθρώπων, την εκτίμηση τους και κυρίως όταν αισθάνομαι ότι τα μηνύματα που περνάω δια μέσου της δουλειάς μου αλλά και των δηλώσεων πιάνουν τόπο, βάζουν πολλούς σε σκέψεις ακόμα και αν δεν συμφωνούν μαζί μου και έτσι αυτή η αναγνωρισιμότητα αποκτά βαρύτητα και ενδιαφέρον ακόμα και για μένα τον ίδιο.

-Παράλληλα με την Νομική ήσασταν και σπουδαστής στην δραματική σχολή του “Πειραϊκού Συνδέσμου”. Ήταν όνειρο ζωής να ασχοληθείτε με το θέατρο; Την ώρα που παρακολουθούσατε μια παράσταση, τι ήταν αυτό που σας “μάγευε”;

-Παράλληλα με τη νομική τελείωνα και τη δραματική σχολή για αυτό ήταν όνειρο ζωής για μένα. Από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου ονειρευόμουνα να γίνω ηθοποιός με είχε μαγέψει η μεγάλη οθόνη ήθελα να γίνω ένα με αυτούς τους ανθρώπους που έβλεπα στο πανί να μπω μέσα τους, να παίξω μαζί τους και να ζήσω αυτό το ταξίδι. Όταν μικρός με πηγαίναν οι δικοί μου να παρακολουθήσουμε παιδικά θεάματα ή και παραστάσεις του Εθνικού μαγευόμουν από το θαυμαστό αυτό κόσμο ήθελα να εισχωρήσω σε αυτόν. Το γεγονός ότι τα κατάφερα και ότι άνθρωποι  που με μάγευαν έγιναν αργότερα η οικογένειά μου είναι η μεγαλύτερη ευτυχία της ζωής μου.

-Η έντονη λατρεία που είχατε για να γίνετε στο μέλλον “υπηρέτης” θεάματος σας οδήγησε σε απειλή αυτοκτονίας. Μια μέρα που ήσασταν στο δικηγορικό γραφείο είχατε αφήσει επίτηδες ένα διήγημα πάνω σε μια στοίβα χαρτιών, το οποίο έλεγε ότι θα αυτοκτονήσω και θα με βρείτε κάτω απ’ τον όγδοο όροφο μαζί με τα νομικά βιβλία και τα αίματα γύρω μου, το διάβασε ο ξάδερφος σας και τρομοκρατημένος σας είπε τέρμα το γραφείο. Τελικά κατά πόσο ισχύει αυτή η φράση για εσάς “Ηθοποιός δεν γεννιέσαι, γίνεσαι”;

-Το μικρό αυτό κόλπο για να σταματήσω κάθε επαφή με το δικηγορικό γραφείο δείχνει πόσο πολύ λάτρευα το θέατρο. Γιατί στην δικιά μου περίπτωση γεννήθηκα ηθοποιός, γεννήθηκα με αυτό το μεράκι, ήταν μέσα στο DNA μου.

-Η καλλιτεχνική σας πορεία ξεκίνησε με το που τελειώσατε την δραματική σχολή και γίνατε μια ομάδα με τα υπόλοιπα παιδιά καθώς και με τους απόφοιτους του Εθνικού Θέατρου και δημιουργήσατε το “Ασκητικό θέατρο”. Θυμάστε τα πρώτα συναισθήματα και τις πρώτες ανησυχίες; Πως βλέπετε τις ομάδες του θέατρου σήμερα;

-Μετά την μεταπολίτευση οι λιγοστές νεανικές ομάδες που ξεπήδησαν μέσα από την ανάγκη έκφρασης και καινούργιων δρόμων για το θέατρο, δημιούργησαν μια νέα κατάσταση και ο τύπος μας αγκάλιασε λέγοντας πως αυτές οι ομάδες δημιουργούν το καινούργιο θέατρο τέχνης. Ήταν λίγες οι ομάδες τότε τότε μιλάμε για πριν το 80 και πραγματικά τους έδιναν σημασία και μάλιστα με την επικράτηση του ΠΑΣΟΚ η Μελίνα Μερκούρη αμέσως μας επιδότησε και ταξιδέψαμε σε διεθνή φεστιβάλ φέρνοντας πίσω βραβεία. Νιώθαμε σαν να πετάμε σαν να είμαστε εμείς οι νέοι άγγελοι του θεάτρου. Μπορεί να μην βγάζαμε χρήματα αλλά νιώθαμε τεράστια ψυχική ανάταση. Τέσσερις μόνο ήταν τότε οι ομάδες του Ασκητικό θέατρο, το θέατρο Καισαριανής ,η Θεατρική Συντεχνία και το θέατρο της Άνοιξης. Από αυτά ξεπήδησαν πολλοί σημερινοί σπουδαίοι πρωταγωνιστές ,σκηνοθέτες και άλλοι.

 Σήμερα μέσα σε αυτή τη χαώδη κατάσταση που ζούμε και λόγω της πληθώρας των ηθοποιών οι ομάδες είναι πολλές ,εκατοντάδες με δυσκολία μπορείς να βρεις ποια είναι αυτή που κάνει την καλή δουλειά και ποια είναι αυτή αντιμετωπίζει αρπακολιτζίδικα το θέατρο και γενικά δύσκολα μπορείς να έχεις μια γενική άποψη. Όμως είναι παρήγορο που παρά τις αντίξοες συνθήκες είναι οι άνθρωποι τολμούν ακόμα και όταν δεν γνωρίζουν και προσπαθούν να ψάξουν και να βρουν νέους τρόπους έκφρασης.

-Τελειώνοντας το Ασκητικό Θέατρο… Σας ξεχώρισε ο “τεράστιος” Μάνος Χατζιδάκις και σας έδωσε τον ρόλο της γκέϊσα για μια παράσταση που σκηνοθετούσε. Μιλήστε μας για αυτήν την εμπειρία. Ποια ανάμνηση σας έρχεται πρώτη και ποια συμβουλή του χρησιμοποιείτε;

-Ο Μάνος Χατζιδάκις μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω ένα σημαντικό ρόλο στην πορνογραφία του, μια πολύ μεγάλη εμπειρία για μένα, γνώρισα έναν αιώνιο έφηβο, έναν ονειροπόλο ταξιδευτή και αυτό που κρατάω σαν συμβουλή από εκείνον είναι ότι “νόημα δεν έχει μόνο η επιτυχία αλλά και το ταξίδι που κάνει κανείς για να φτάσεις σε αυτήν άσχετα αν στο τέλος θα αποτύχει”.

-Παρόλο που ο καλλιτεχνικός χώρος θεωρείται ανταγωνιστικός, όλα αυτά τα χρόνια έχετε αναπτύξει σημαντικές φιλίες με αγαπητά πρόσωπα στο ευρύ κοινό, τι έχετε καταφέρει να αποκομίσετε από αυτές;

-Σπάνια ένιωσα την ανταγωνιστικότητα στο θέατρο σε σχέση με το άτομο μου. Είμαι τόσο ισχυρή προσωπικότητα που ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι κάποιος εποφθαλμιά τη θέση μου αντίθετα ένιωσα πολύ αγάπη πολλή αποδοχή και μάλιστα από τους παλιούς ηθοποιούς που βρήκαν στο πρόσωπο μου έναν ειλικρινή συνοδοιπόρο.. Πήρα και κάποιες πίκρες αλλά σημασία έχει ότι αποκόμισα και κέρδισα πάρα πολλά μόνο από τα θετικά των ανθρώπων και κατάφερα να αισθάνομαι ότι γύρω μου υπάρχει μια μεγάλη οικογένεια. που τη χρειάζομαι και με χρειάζεται.

-Θα σας “ταξιδέψω” χρόνια πίσω και θα σας μεταφέρω στο “Θέατρο της Δευτέρας”, που υπήρξε μία από τις σημαντικότερες πολιτιστικές δράσεις της ΕΡΤ. Μάλιστα, ο Γκίκας Μπινιάρης  σας εμπιστεύτηκε έναν ρόλο στη χρυσή εκπομπή της τηλεόρασης, το 1979,που λεγόταν “Ένα μικρό Λάθος“. Τι θυμάστε από εκείνα τα χρόνια; Τα νοσταλγείτε;

-Όταν πρωτοβγήκα στην μεγάλη αρένα του θεάτρου ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι όλα θα μου έρχονταν σκαλί σκαλί. Ο δάσκαλος μου και διευθυντής μας στη δραματική σχολή ο αείμνηστος Γκίκας Μπινιάρης όταν με πρωτοείδε στο επαγγελματικό θέατρο ερμηνεύοντας μάλιστα την Κασσάνδρα στον Αγαμέμνωνα του Αισχύλου μου ανέθεσε έναν πολύ δύσκολο ρόλο ενός όνειρο περιμένω παιδιού στο θέατρο της Δευτέρας πλάι σε μεγάλους ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου. Αναπολώ την αγάπη με την οποία με στήριξαν και αισθάνομαι ευγνωμοσύνη για όλους αυτούς τους πρώτους ανθρώπους που βρέθηκαν κοντά μου και που ήταν η αρχή για να δεχθώ σειρά σπουδαίων προτάσεων για την τηλεόραση. Έτσι άρχισε η καριέρα μου.

-Έχετε παίξει σε αρκετές σημαντικές τηλεοπτικές σειρές στην ΕΡΤ. Παρόλο που οι περισσότερες έχουν σβηστεί από το αρχείο. Τελικά τι είναι για εσάς η ΕΡΤ; Πως αξιολογείτε το γεγονός ότι η δημόσια τηλεόραση επιστρέφει και επαναφέρει στο πρόγραμμα της, την ελληνική μυθοπλασία;

-Δυστυχώς η ΕΡΤ λόγω των τότε συνθηκών και της ανοησίας πολλών τότε υπευθύνων έσβησε την πρώτη ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης και έτσι οι πρώτες δουλείες στις οποίες πρωταγωνίστησα δεν υπάρχουν για να θυμίζουν κάποιους σπουδαίους δραματικούς ρόλους που πρωτόέπαιξα. Η ΕΡΤ είναι ο επίσημος φορέας της τηλεόρασης και για αυτό πρέπει να αναλάβει υπεύθυνο πολιτιστικό ρόλο και να προσφέρει το καλύτερο θέαμα στο κοινό τοπίο εξάλλου την πληρώνει θέλοντας και μη. Είναι πολύ παρήγορο που φέτος επέστρεψε η μυθοπλασία στην ΕΡΤ και μάλιστα με τόσο μεγάλη επιτυχία αυτό δείχνει ότι τα πράγματα πάνε προς το καλύτερο.

-Τα τελευταία χρόνια, έχει χαθεί η ποιότητα στην τηλεόραση με όλο και λιγότερες παραγωγές κάθε χρόνο επηρεάζοντας την μυθοπλασία. Που αποδίδετε το γεγονός;

-Τα τελευταία χρόνια και μάλιστα κυρίως στην ιδιωτική τηλεόραση τα προγράμματα κατακλύζονται από κίτρινες εκπομπές κουτσομπολιού ,εκπομπές βλακωδούς σάτιρας ,reality και τηλεπαιχνίδια που προσβάλλουν την προσωπικότητα των ανθρώπων συμμετέχουν και το κοινό που τα παρακολουθεί. Δυστυχώς ζούμε σε εποχή πτώσης όχι ανάτασης. Αν το κοινό αποφασίσει να γυρίσει την πλάτη σε όλο αυτό το κακό συναπάντημα τότε μια καινούργια πρόοδος θα ξεπηδήσει μέσα από την τηλεόραση όπου παρόλα αυτά υπάρχουν και κάποιες νησίδες ποιότητας και καλού γούστου.

-Πάμε στην εποχή της βιντεοκασέτας. Είχατε συμμετάσχει σε αρκετές βιντεοταινίες, τις οποίες τις κάνατε για βιοποριστικούς λόγους λόγω της πτώσης της τηλεόρασης. Τι γεύση σας άφησε η δεκαετία του 80’s;

-Η εποχή της βιντεοκασέτας ήταν μια εποχή άρπα κόλλας και κακού γούστου όπου πολλοί από μας συμμετείχαμε γνωρίζοντας την κακή ποιότητα αλλά ήταν μια διέξοδος για να βγάζουμε κάποια αναγκαία χρήματα. Όσοι δεν ψωνίστηκαν από την πρόσκαιρη αναγνωρισιμότητα που έφεραν αυτές οι δουλειές διασώθηκαν και συνέχισαν το ταξίδι του θεάτρου. Αυτή η εποχή άφησε μια γεύση αμηχανίας και πίκρας γιατί για πολλούς χάθηκε πολύτιμος χρόνος.

-Στην μέχρι τώρα καλλιτεχνική σας πορεία έχετε ενσαρκώσει εξαιρετικά δύσκολους και ανατρεπτικούς ρόλους, που περιλάμβαναν από τραβεστί μέχρι και δολοφόνους. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να δεχτείτε και να πείτε το ναι; Πως προσεγγίζατε τον ρόλο κάθε φορά;

-Αυτό που με έκανε να χαίρομαι κάθε φορά ήταν ότι συνέχεια μου έδιναν διαφορετικούς ρόλους αυτή είναι και η ομορφιά του θεάτρου και του κινηματογράφου. Για μένα ο καλός ο ηθοποιός είναι αυτός που ελίσσεται που μπορεί να ερμηνεύει τα πάντα από το δράμα ως την κωμωδία όλες τις ηλικίες και όλα τα φύλα. Είμαι πολύ περήφανος που έχω χαρακτηριστεί ως ένας ηθοποιός με χιλιάδες πρόσωπα ,αυτό είναι κάτι μαγικό. Κάθε φορά που μου δίνουν ένα ρόλο τον προσεγγίζω με αγάπη και ψάχνω να βρω τα βαθύτερα χαρακτηριστικά του, να αντλήσω τα στοιχεία του και να βρω τι κοινά μπορεί να έχω μαζί του. Έτσι πλάθω τον χαρακτήρα του προσώπου που καλούμαι να υποδυθώ.

-Ένα μεγάλο μέρος του κοινού, σας έχει καθιερώσει σαν κωμικό ηθοποιό. Σας ενοχλεί η αποδέχεστε τον τίτλο;

-Όντως μεγάλο τμήμα του κοινού με χαρακτηρίζει ως ένα σούπερ κωμικό ηθοποιό, αυτή όμως δεν είναι η αλήθεια γιατί είμαι ένας ηθοποιός παντός καιρού που κυρίως μου αρέσει να ερμηνεύω δραματικούς ρόλους για αυτό ακόμα και όταν ερμηνεύω κωμικό ψάχνω να βρω το δράμα του κωμικού μου ήρωα και τις ακραίες καταστάσεις που αυτός ζει. Το ίδιο έκαναν και σπουδαίοι μεγάλοι ηθοποιοί που είχαν χαρακτηριστεί ως κωμικοί και τους οποίους λάτρευα και τους είχα σαν δασκάλους όπως Θανάσης Βέγγος και Διονύσης Παπαγιανόπουλος στην πραγματικότητα ήταν “τραγικοί” ηθοποιοί και στα μάτια τους όταν έπαιζαν τους κωμικούς ρόλους έβλεπες την μελαγχολία, την αγωνία και το ακραίο δράμα που ζούσαν που έφτανε στα μάτια του θεατή να φαίνεται κωμικό.

Με αυτήν έννοια με ενοχλεί η ταμπέλα μόνο του κωμικού για αυτό όσες φορές στο δρόμο για να μου μιλήσουν για τον σούπερ κωμικό μου ρόλο στο Κωσταντίνου & Ελένης τους παραπέμπω στο YouTube για να δουν την βραβευμένη ταινία “Ελεύθερη Βούληση” όπου ενσαρκώνω έναν άστεγο που πεθαίνει στο Γκάζι.

-Διαβάσαμε στο πλούσιο βιογραφικό σας, πως είχατε παίξει σε πολλές αμερικάνικες ταινίες, όπως στο “First Olympicks” του NBC.Στην συνέχεια σε μια γερμανική παραγωγή καθώς και σε μια γιαπωνέζικη. Μιλήστε μας για αυτήν την εμπειρία. Έχετε μετανιώσει που δεν δοκιμάσατε την καριέρα σας εκτός συνόρων;

-Υπήρξε μια εποχή από το ’85 στο ’95 όπου γυρίζονταν πολλές ξένες ταινίες στην Ελλάδα έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξω σε κάποιες από αυτές και μάλιστα μερικές δεν τις έχω δει ποτέ και έτσι αποκόμισα αυτή τη σπουδαία εμπειρία των γυρισμάτων με μεγάλες κινηματογραφικές εταιρείες. Μάλιστα στην παραγωγή των Ολυμπιακών αγώνων που μου έγινε από την columbia pictures μου είχε πει η casting director πως με αυτό το πρόσωπο θα μπορούσα να κάνω καριέρα στην Αμερική .Εγώ είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που δεν μπορούν να φύγουν με τίποτα από την πατρίδα τους παρά μόνο για τουρισμό και έτσι δεν με ενδιέφερε καθόλου αυτή η εκδοχή που δεν ήταν και μέσα στα όνειρα μου.

-Πάμε σε ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ζωή σας, στην μεταγλώττιση. Αυτή η αλλαγή φωνής την οποία καλείστε να κάνετε συχνά και την κάνετε φυσικά επιτυχημένα, με διάφορες χροιές ,σας είναι εύκολη η δύσκολη; Σας κουράζει μερικές φορές η το βλέπετε και σαν παιχνίδι;

-Η ενασχόληση μου με την μεταγλώττιση που ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια του θεάτρου οφείλεται στο γεγονός ότι επειδή από μικρός έπαιζα με τα αδέλφια μου τον Καραγκιόζη και άλλαζα φωνές ,απέκτησα την ευκολία αυτή και έγινα ένας από τους πιο περιζήτητους ηθοποιούς φωνής. Μία τυχαία συνάντηση στο τρένο Πειραιά προς Αθήνα με οδηγεί στο στούντιο κρος όπου πήγα για δοκιμαστικό και με κράτησαν άμεσα και άρχισα να δουλεύω “Στο μικρό σπίτι στο λιβάδι”. Μπορεί να κουράζομαι μερικές φορές από την συχνή εναλλαγή φωνών αλλά για μένα αυτό είναι ένα πανέμορφο παιχνίδι μαγικό που με ξετρελαίνει και αρέσει και πάρα πολύ στα μικρά και στα μεγάλα παιδιά. Έτσι πολύ αγαπημένοι ήρωες έγιναν γνωστοί με την φωνή μου όπως ο “Μπαγκς Μπάνι” ο “Κέρμιτ ο βάτραχος” ,ο zazu από το “Βασιλιά των λιονταριών”, ο “Νιλς χόλγκερσον” ,ο μπαμπάς του “κουνγκ φου πάντα”, ο μπισκοτούλης στο “shrek”, το γουρουνάκι piglet από το “winnie the pooh”, ότι είναι το δεινοσαυράκι από τους Flean stones και τόσο άλλοι.

-Θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας μια στιγμή από την πολύχρονη πορεία σας που δεν θα ξεχάσετε;

-Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια ιστορική παράσταση του Αγαμέμνονα του Αισχύλου στο διατηρητέο μνημείο χωριό της Χίου (τα Μεστά) όπου ακόμα δεν ήταν τουριστικός προορισμός του ΕΟΤ και εμείς παίξαμε στην κεντρική πλατεία του χωριού. Υπήρχε δέος. Όταν πέταξα τα ηλιοτρόπια που κρατούσα προς το κοινό και άρχισα τις κατάρες ως Κασσάνδρα όλο το χωριό οπισθοχώρησε πάνω από ένα μέτρο τρομάζοντας και συμμετέχοντας στην τραγωδία όταν τελείωσε ύψωσαν τα χέρια τους στον ουρανό και είπαν “ευχαριστώ θεέ μου που μας αξίωσες να δούμε τον Αγαμέμνονα και να πούμε ακόμα μια φορά ανάθεμα στον πόλεμο”. Εικόνα των χεριών ανθρώπων που ύψωσαν τα μάτια τους στον ουρανό δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

-Πως διαχειρίζεστε τις κριτικές που θα γραφτούν σήμερα για εσάς και τη δουλειά σας συγκριτικά με τα πρώτα σας καλλιτεχνικά βήματα;

-Δεν δίνω μεγάλη σημασία στις κριτικές εξάλλου είναι όλες υποκειμενικές και θα μπορούσε ο κάθε θεατής να γράφει μια διαφορετική κριτική. Σημασία έχει τι αισθάνομαι εγώ για τον εαυτό μου ,πόσο σημαντικά έχω πλησιάσει τον ρόλο μου και τι γεύομαι από τη σχέση μου με τους άλλους συναδέλφους. Η δουλειά και η πορεία μου είναι όλη βασισμένη πάνω στα μικρά και σταθερά βήματα που έκανα προς βλέποντας πάντα να είμαι όσο το καλύτερος γίνεται ακόμα κι αν η δουλειά στην οποία βρισκόμουν δεν ήταν του απολύτου γούστου μου.

-Στο κομμάτι της υποκριτικής έχετε ασχοληθεί με το θέατρο ,την τηλεόραση ,τον κινηματογράφο αλλά και την διδασκαλία .Ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά στο καθένα;

-Στην δουλειά μας υπάρχουν θετικές και αρνητικές στιγμές τίποτα δεν είναι μονοσήμαντο ,όλο αρνητικό η όλο θετικό έχουμε βρει διεξόδους που να μας κάνουν ευτυχισμένους ακόμα και τώρα που τα θέατρα είναι τελείως κλειστά.

-Ως ένας καταξιωμένος ηθοποιός αλλά και ως καθηγητής δραματικής σχολής, ποια είναι η γνώμη σας για τους νέους ηθοποιούς;

-Τους νέους ανθρώπους πρέπει να τους σεβόμαστε και να δεχόμαστε τις επιλογές τους άσχετα αν θα επιτύχουν ή θα αποτύχουν, αυτό είναι το ταξίδι της ζωής τους. Πρέπει να τους τιμούμε γιατί τους παραδώσαμε έναν κόσμο τόσο άδικο, οι ίδιοι δουλεύουν με ψυχή και δεν ανταμείβονται όσο θα έπρεπε για την τόσο σκληρή εργασία που κάνουν. Την έννοια αυτό που θέλω να τους συμβουλεύσω είναι να έχουν επιμονή, υπομονή και γερό στομάχι για να μπορέσουν να αντέξουν τις πολύ δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε στο θέατρο.

-Θα ήθελα να μας πείτε πως ξεκίνησε η ενασχόληση σας με το ραδιόφωνο και την παιδική δισκογραφία;

-Η ενασχόληση μου με το ραδιόφωνο και την παιδική δισκογραφία έχει ως αφορμή την ενασχόληση με τον μεταγλωτισμό. Άνθρωποι που εξέδιδαν βιβλία με πλησίασαν για να τους φτιάξω μικρά cd τα οποία θα συνοδεύουν βιβλία.

-Στρέφοντας την κουβέντα μας γύρω από τον συνδικαλισμό που ασχολείστε ενεργά εδώ και 30 χρόνια. Σε μια δύσκολη συγκυρία εκλεχτήκατε πρόεδρος στο Σ.Ε.Η (Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών) καθώς και στο ΤΑΣΕΗ (Ταμείο Αλληλοβοήθειας των Ηθοποιών), παρακολουθούμε την μάχη που καταβάλλετε για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ηθοποιών, τα οποία προασπίζεστε με σθένος. Θεωρείτε πως είναι ένας άνισος αγώνας; Τι έχετε καταφέρει από τις ενέργειες αυτές; Ποιo είναι το επόμενο βήμα;

-Ανέλαβα να είμαι πρόεδρος του ΣΕΗ και επίτιμος πρόεδρος του ταμείου αλληλοβοήθειας στην πιο δύσκολη εποχή. Αγωνιζόμαστε καθημερινά για τα δικαιώματα των ηθοποιών καταφέραμε, μέσα από πιέσεις και κινητοποιήσεις να χορηγηθούν επιδόματα στο μεγαλύτερο μέρος των καλλιτεχνών. Μας περιμένει πού δύσκολος δρόμος με πολλά προβλήματα για τις συλλογικές συμβάσεις, για την θεατρική παιδεία και για τα συγγενικά μας δικαιώματα τα οποία προκύπτουν από την εκμετάλλευση των διαδικτυακών παραστάσεων. Σταθερά προχωράμε βήμα-βήμα για να πετύχουμε όλα αυτά που χάθηκαν τον καιρό των μνημονίων και να ανακτήσουν οι ηθοποιοί την χαμένη τους αξιοπρέπεια.

-Μέσα από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης βλέπουμε πως είστε συνέχεια σε μια ενεργό δράση για την υπεράσπιση του δικαίου. Τελικά τι είναι αυτό που ευχαριστεί τον Σπύρο και τι είναι αυτό που τον ενοχλεί στην καθημερινότητα;

-Χρησιμοποιώ τα μέσα κοινωνική δικτύωσης για να προβάλω αγώνες μας, να δώσω μηνύματα για τις ιδέες μου και για το τι πρεσβεύω και έτσι κατά την άποψη μου να κάνω το επάγγελμα μας καλύτερο και να προσφέρω το λιθαράκι για να γίνει ο κόσμος μας πιο ανθρώπινος. Με ευχαριστεί που όλο και περισσότερο βλέπω πολλούς συνοδοιπόρους και με δυσαρεστεί το ψέμα, η ανισότητα και η αδικία στην κατανομή του πλούτου την θεωρούν φυσιολογική.

-Έχετε έρθει αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα. Άνθρωποι χωρίς δουλειά, οικονομικά ασθενείς, ηλικιωμένοι ηθοποιοί που βρέθηκαν κυριολεκτικά στον δρόμο. Δεν είναι λίγες οι φορές που σας έχουμε να δει να μοιράζετε φαγητό και γενικότερα να είστε σε μια συνεχή αλληλέγγυα δράση. Καταλαβαίνουμε πως είστε ένας ιδιαίτερα ευαίσθητος άνθρωπος, οποίος ενδιαφέρεται για το σύνολο, το οποίο συνεπάγεται με το καλό των συμπολιτών του καθώς και της προσφοράς. Από πού αντλείτε αυτή την δύναμη; Εμείς οι απλοί πολίτες πως μπορούμε να βοηθήσουμε;

-Από πολύ μικρός είχα την τάση να συμμετέχω σε κοινωνικές δράσεις, σε ομάδες ,σε συλλόγους και να λειτουργώ σαν γέφυρα σε πολλά προβλήματα. Η συγκυρία και η εποχή με βοήθησαν να τα κάνω όλα αυτά πράξη .Έχω πολλή δύναμη μέσα μου και την αντλώ από την αισιοδοξία που έχω σαν άνθρωπος για την ζωή. Κάθε πολίτης μπορεί να βοηθά συμμετέχοντας έστω και λίγο με μια μικρή βοήθεια οικονομικής ψυχολογικής υποστήριξης προς τους πληττόμενους ηθοποιούς, μπορεί να έρθει σε επαφή μαζί μας μέσω του γραφείου μας: 210-3815879 μπορεί να αγοράσει τα ημερολόγια λευκώματα που εκδίδουμε κάθε χρόνο και που με αυτά τα λίγα χρήματα που θα δώσει ,θα ενισχύσει τον αγώνα που κάνουμε για τους πληττόμενους ηθοποιούς.

-Μιλήστε μας για την ενασχόληση με τα κοινά… Έχετε κατέβει υποψήφιος δύο φορές. Ποιο ήταν το κίνητρο; Έχετε δηλώσει πως είστε με το μέρος της Ζωή Κωσταντοπούλου, ποιο στοιχείο του χαρακτήρα της ,σας γοήτευσε και σας ώθησε δίπλα της;

-Επειδή ένιωσα απογοήτευση από τα μεγάλα κόμματα καθώς απογοητεύτηκα από την γενιά του Πολυτεχνείου και πως εξελίχτηκε, να ενταχθώ στους κόλπους της πλεύσης ελευθερίας γιατί θαυμάζω απεριόριστα την Ζωή Κωσταντοπούλου για το ήθος της ,την εργατικότητα της ,την νομομάθειά της και το ακέραιο χαρακτήρα της. Πιστεύω ότι είναι πολύ μεγάλη απώλεια που δεν υπάρχει στην βουλή για να ακούγεται η δυνατή και δίκαια η φωνή της.

-Η τέχνη στο επίκεντρο της πανδημίας. Ποια είναι η άποψη σας για την Κυβέρνηση απέναντι στον Πολιτισμό; Πως βιώνετε την κατάσταση;

-Δεν μπορώ να παραδεχθώ πως η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε μια άνευ προηγουμένου κατάσταση, η οποία δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη παρόλα αυτά πιστεύω ότι θα έπρεπε πολύ νωρίτερα να βρει λύσεις για τους πληττόμενους επαγγελματίες που ίδια η κυβέρνηση τους απαγόρευσε να εξασκούν το επάγγελμά τους. Γιατί με την καθυστέρηση της εξώθησε τα σωματεία σε πιέσεις ,σε κινητοποιήσεις σε διαδηλώσεις για να πετύχουμε τα αυτονόητα ενώ αυτά θα έπρεπε να έχουν προβλεφθεί νωρίτερα. Το σωματείο και το ταμείο αλληλοβοήθειας επιχορηγήθηκαν από το υπουργείο Πολιτισμού για πρώτη φορά τόσο καλά. Βιώνουμε όμως δύσκολες καταστάσεις για αυτό απαιτούμε από την κυβέρνηση να βρει λύσεις να απαιτήσει μαζί μας την υπογραφή των συλλογικών συμβάσεων και να δοθεί ένα τέρμα στο αδιέξοδο που οδηγούν ηθοποιούς και παραγωγούς η live streaming παραστάσεις διαμέσου του διαδικτύου.

-Κλείνοντας, ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;

-Τα επόμενα επαγγελματικά μου σχέδια εξαρτώνται από την πορεία της πανδημίας και την εξάπλωση του κορωνοιού γιατί δεν ξέρουμε ούτε πότε θα ανοίξουν τα θέατρα ούτε πως. Φέτος θα συμμετείχα, έχουν αναβληθεί για μετά από ένα χρόνο, έχω δεχθεί κάποιες προτάσεις για το καλοκαίρι αλλά όλα είναι υπό αίρεση προς το παρόν. Θα ασχοληθώ με τα προβλήματα των ηθοποιών και θα ολοκληρώσω ένα μεγάλο λεύκωμα που ετοιμάζω για τα 45 χρόνια της πορείας μου και το οποίο θα ζωντανέψει ένα αρχείο 150 παραστάσεων- 130 σήριαλ -60 ταινιών -50 βιντεοταινιών και πολλών ωρών μεταγλώττισης και συνδικαλισμού. Θα είναι μια αναφορά στην ζωή και στην καριέρα ενός ηθοποιού που μπορεί να μην ήταν πρωταγωνιστής αλλά πέρασε ένα υπέροχο ταξίδι ζωής μέσα αυτό που λάτρεψε από παιδί το θέατρο.

Κύριε Μπιμπίλα, σας ευχαριστώ ολόψυχα για αυτήν την όμορφη κουβέντα που είχαμε. Σας εύχομαι καλή δύναμη στο έργο σας, επιτυχία σε ότι κάνετε από εδώ και πέρα.

Share this

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή