«Στον Πλάστη των πάντων»

by ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΣ

*Ποίημα του ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΥ

 

 

Γονατιστός  κάτω  από  τη  ψηλή  σου  στέγη,

με  βουρκωμένα  μάτια  από  τη  θλίψη,

το    χόρτο   ποτίζω    οπ΄   έχει    σκύψει

από  το  βάρος   του  δάκρυου.  Δεν  αρμέγει

 

πια  φώς  η  ψυχή!   Κοίτα  το  τέκνο  σου  που  κλαίγει,

-τίποτα    από     Εσέ    δεν     έχω     κρύψει,

το    χνώτο    σου    μονάχα   μούχει   λείψει

και  τρέμω  σαν  πουλί-.  Πια  δεν  μου  λέγει

 

τίποτα    το    ψάλσιμο    του    γρύλου,

το   γλυκό   κελάηδημα   του   σπίνου,

ο  ανθός  ο  μοσχομύριστος  του  κρίνου

Κατέβα  συ  Θεέ  μου  από  τ΄αψήλου,

Έλα     ζωοδότης     πιο    κοντά     μου,

και  κάνε  να  ανοίξουν  τα  φτερά  μου!

The following two tabs change content below.
ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΣ

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΣ

Γεννήθηκε στην Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης. Διπλωματούχος ΜΗΧ/ ΓΟΣ ΜΗΧ/ΚΟΣ του Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας. Ζεί στο Ηράκλειο Κρήτης. ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ (ποίηση) 1) Το τέλος της αθωότητας (Τυποκρέτα Καζανάκης Ηράκλειο) 2) Καθώς κυλά το ρόδινο ποτάμι. '' '' '' 3) Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς ( υπό έκδοση )
ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΣ

Τελευταία άρθρα απόΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΣ (δείτε τα όλα μαζί)

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή