Θρασύβουλος Σταύρου: φιλόλογος, ποιητής και μεταφραστής

by Times Newsroom

Ο Θρασύβουλος Σταύρου (1886 – 25 Δεκεμβρίου 1979) ήταν φιλόλογος, ποιητής και μεταφραστής. Γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου και φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και μετά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Όταν το 1911 πήρε πτυχίο φιλολογίας, συνέχισε για δύο χρόνια τις σπουδές του στο Μόναχο. Εργάστηκε ως καθηγητής στη Σμύρνη, γυμνασιάρχης, εκπαιδευτικός σύμβουλος και διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας (1944-45). Στη Σμύρνη εξέδωσε την ποιητική συλλογή Δρόμοι και μονοπάτια (1921).

Είχε το ψευδώνυμο Μελικέρτης. Έπειτα μετέφρασε ξένη λογοτεχνία, όπως Γκαίτε (Ελένη του δεύτερου Φάουστ, 1925), Σίλερ (Μαρία Στιούαρτ, 1932), Μολιέρο (Με το ζόρι παντρειά – Ταρτούφος – Οι κατεργαριές του Σκαρπίνου, 1950), Ουγκώ (Ρουί Μπλάνς, 1951) και Μυσέ (Μια πόρτα πρέπει να είναι ανοιχτή ή κλειστή, 1948 και Δεν πρέπει να ορκίζεσαι για τίποτα, 1950). Συνέχισε με μεταφράσεις αρχαίων συγγραφέων, όπως Αίσωπο (1950), Μένανδρο (1954), Αριστοφάνη (1967), Ευριπίδη (1972) και Πίνδαρο (μεταθανάτια έκδοση το 1979).

Έγγραψε τη Νεοελληνική μετρική (1930) και υπήρξε ένας από τους συγγραφείς τηου σχολικού εγχειριδίου Νεοελληνική Γραμματική (1941). Μαζί με τους Μ.Τριανταφυλλίδη, Μ.Οικονόμου έγραψε το Η γλώσσα μου (1955) και δημοσίευσε το Ο μεταφραστής και αγωνιστής του δημοτικισμού (περιοδικό Ν.Εστία 1963 , τεύχος 73). Βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την ποιότητα του μεταφραστικού του έργου το 1972. Πέθανε στην Αθήνα τα Χριστούγεννα του 1979. Είναι αδελφός του Δημητρίου Σταύρου, επίσης μεταφραστή, του οποίου η σύζυγος Τατιάνα είναι συγγραφέας.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή