Τι είναι η Πατρίδα μου… χωρίς την Μακεδονία;

  • Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Τι είναι η Πατρίδα μας;

«Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι;
Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;», ήταν το πρώτο τετράστιχο στο ομόνυμο ποιήμα του Ιωάννη Πολέμη.

– Τι είναι η Πατρίδα μας; Θα αναρωτηθώ κι΄ εγώ, και σπεύδω να απαντήσω:

Η Πατρίδα είναι  ένα  δέντρο με κλαδιά, ένα λουλούδι με πολλά άνθη:: κάθε κλαδί, κάθε άνθος είναι μοναδικό:
– ένα, είναι η Εθνική μας Ιστορία
– ένα άλλο, η Εθνική μας Γλώσσα
– άλλο, οι τάφοι και η μνήμη των Προγόνων μας («Ζώντων και Τεθναιόντων»)
– η Γεωγραφία, το Έδαφος που πατούμε εμείς και τα παιδιά μας, η Θάλασσα που κολυμπάμε εμείς και τα παιδιά μας ,ο Αέρας που αναπνέουμε.
– Το Σπίτι που γεννηθήκαμε, η Οικογένειά μας οι γειτόνοι.

– το σχολειό που μάθαμε τα πρώτα γράμματα, τα μέρη που γίναμε έφηβοι, εκεί που πρωτοερωτευθήκαμε.
Όλα αυτά –και άλλα, όλοι εμείς είμαστε η Πατρίδα. Οι άνθρωποι, η Ιστορία, η Γεωγραφία, η Γλώσσα, η Ταυτότητα μαζί είναι το συνώνυμο της Πατρίδας.

Και συνήθως, τα Έθνη έχουν Πατρίδα, ή αν δεν έχουν, προσπαθούν να αποκτήσουν. (Διευκρίνιση «άσχετη»: ναι, και οι Προλετάριοι έχουν Πατρίδα

Τι είναι η Πατρίδα μου ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ:

μια ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΟΛΟΒΗ, ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΜΕΝΗ. Μια Ελλάδα που κοιτάζει πίσω, προς την πλευρά «της Μελούνας»

Η έμμεση αποδοχή της «Μακεδονικότητας» των Σκοπίων, ( στην συμφωνία Ζαέφ-Τσίπρα, αυτό γίνεται με την αποδοχή στην Συμφωνία «μακεδονικής» Γλώσσας και «μακεδονικής» Ταυτότητας) που θα προκύψει από την αποδοχή οποιασδήποτε ονομασίας που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγό του, σημαίνει και έμμεση αποδοχή της απομείωσης της ελληνικότητας της Ελλάδας και των Ελλήνων από το ίδιο το ελλαδικό κράτος. Οι δυνητικές συνέπειες αυτής της επιλογής απειλούν τον ίδιο τον υπαρξιακό πυρήνα του ελληνικού έθνους.

«Και αυτή η καταστροφή θα επέλθει εάν η ίδια η Ελλάδα αποδεχθεί τον ακρωτηριασμό της εθνικής της ταυτότητας. Δεν μπορεί να προκύψει μόνον από τις διεκδικήσεις των Σκοπιανών ή την αναγνώριση των Σκοπίων ως Μακεδονία από άλλα κράτη. Άρα, το επιχείρημα ότι θα πρέπει να «αποδεχθούμε το αναπόφευκτο» και να «επιλύσουμε» το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων με μια «συμβιβαστική» ονομασία, που θα περιλαμβάνει παράγωγο του όρου Μακεδονία, είναι απλά εκτός πραγματικότητας.» (Κώστας Γρίβας)

.Τούτη την στιγμή, είναι ικανοποιημένοι :

-τόσο ο ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ στον οποίο ομνύει η πλειοψηφία της εγχώριας αριστεράς, – όσο και οι άσπονδοι φίλοι τους  είτε «εκσυγχρονιστές» , είτε νέο-φιλελεύθεροι.

Όλοι αυτοί, ταυτίζοντας ΣΚΟΠΙΜΩΣ την Πατρίδα και το Έθνος με το ΚΡΑΤΟΣ, βρήκαν την ευκαιρία να εκδηλώσουν την απέχθειά τους για κάθε τι «αναχρονιστικό» όπως τα «’Εθνη-κράτη», ΥΠΗΡΕΤΩΝΤΑΣ στην ουσία όλα τα σχέδια της «Παγκοσμιοποίησης» και των Ιδρυμάτων Σόρος, ΥΛΟΠΟΙΩΝΤΑΣ τα σχέδια των κάθε ΔΗΜΗΤΡΌΦ-Τίτο , 75 χρόνια μετά.

Τι είναι η Πατρίδα μου;

Αυτό που  θα κληθούμε να υπερασπίσουμε όλοι μαζί οι Έλληνες ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ και ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ : Οι Κοινές Αξίες- Το έδαφος μας- η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και η ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ μας.

The following two tabs change content below.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Μετά το τέλος των Γυμνασιακών του σπουδών από το Γυμνάσιο Αρρένων Καλλιθέας, σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας την περίοδο 1971-77. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Ελληνικό Μεσογειακό Κέντρο Αραβικών και Ισλαμικών Σπουδών και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Εργάζεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Στα χρόνια της 7χρονης δικτατορίας είχε ενεργό δράση στο φοιτητικό κίνημα καθώς και στον αντιστασιακό αγώνα από τις γραμμές του Π.Α.Κ. Γράφει άρθρα γνώμης, σχόλια, βιβλιοκριτική, επιφυλλίδες σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας Παρόν, των περιοδικών Άρδην, Τετράδια, Λιμπρέτο και άλλων τοπικών εφημερίδων και εντύπων. Εργογραφία: Έχει συγγράψει τα βιβλία: «Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου», εκδ. Οδυσσέας, μαρτυρία, 1989, «Βροχή στη Δαλματία, καφές στο Τίτογκραντ», νουβέλα, α΄ έκδοση Δελφίνι, 1997, β΄ έκδοση εκδόσεις Αντίκτυπος, 2006, «Ευρώπη των σχισμών», διηγήματα, εκδ. Ίνδικτος 2002, «2017-Η Ελλάδα υπό Νέο-Οθωμανική κατοχή», Εναλλακτικές εκδόσεις, 2009. "Αιθιοπία (Αβησσυνία), ένα μικρό Βυζάντιο στο Κέρας της Αφρικής", Γόρδιος , α' έκδοση Μάης 2016, β' έκδοση Δεκέμβρης 2016. Έχει συμμετοχή στα συλλογικά έργα: «Η ελληνική Ουτοπία», Εναλλακτικές εκδόσεις και Αιγαίον, 1993, «Vivere Pericolosamente. 26 ιστορίες από την Ιταλία», εκδ. Αντίκτυπος, 2005, «Έξι χρόνια κωμωδίας», πρόλογος σε ανατύπωση έκδοσης στη Φλωρεντία το 1973, Direct 2005, «Κεφαλονίτες και Ιθακήσιοι στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973», Αργοστόλι 2009. Έχει γράψει τον Πρόλογο στο βιβλίο της Γεωργίας Μπίρμπα: “Τα χρόνια που με σφράγισαν. Φοιτήτρια στην Ιταλία 1972-1979”, εκδόσεις ¨Φίλντισι”, Φθινόπωρο 2021.

Τελευταία άρθρα απόΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (δείτε τα όλα μαζί)

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή