Το Κίνημα Αλλαγής μπορεί να γίνει πολύ ισχυρό!

by Νίκος Τσούλιας
  • Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΤΣΟΥΛΙΑΣ

Αυτή η εκτίμησή μου προκύπτει τόσο από το ιστορικό πεδίο – το οποίο «αποφαίνεται» σαφώς για την θετική παρουσία της κεντροαριστεράς – όσο και από τη σημερινή και αυριανή αναγκαιότητα της χώρας, αναγκαιότητα που θέτει τις στρατηγικές επιλογές αυτού του χώρου για «εθνική συνεννόηση, προοδευτική κυβερνητική πολιτική, δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, ισχυρό ευρωπαϊκό προσανατολισμό, βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνικό κράτος» σε πρώτη προτεραιότητα.

Οι ευρείες γεωστρατηγικές ανακατατάξεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της ανατολικής Μεσογείου και κυρίως η αναθεωρητική και επεκτατική πολιτική της Τουρκίας δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με την κλασική συνταγή της εναλλαγής των κομμάτων στην κυβέρνηση και με τον παραδοσιακό κοινοβουλευτικό τρόπο λειτουργίας. Η εθνική συνεννόηση και η κοινωνική συναίνεση δεν αναιρούν την αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων· αντίθετα τους δίνουν νέο περιεχόμενο και εμβαθύνουν τον εκδημοκρατισμό, γιατί με αυτό τον τρόπο το πολιτικό γίγνεσθαι δεν εξαντλείται στις στείρες και γενικόλογες αντιπαραθέσεις όπως γίνονται σήμερα.

Το πιο σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας έναντι της επιθετικής Τουρκίας είναι το ευρωπαϊκό μας κεκτημένο. Γι’ αυτό ο στόχος της κεντροαριστεράς για συνεχή προαγωγή της πολιτικής ενοποίησης της Ε.Ε. είναι κρίσιμη εθνική επιλογή. Αλλά δεν μπορεί να γίνει αυτή η ενοποίηση με περιεχόμενο το νεοφιλελευθερισμό της Ν.Δ. και της δεξιάς στην Ευρώπη – που αυξάνει τις ανισότητες τόσο μεταξύ των χωρών όσο και στο εσωτερικό των κοινωνιών – ούτε με το μίγμα του λαϊκισμού και του αριστερισμού, που εκφράζει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Πρώτιστη επιλογή του ΚΙΝ.ΑΛ. πρέπει να είναι η πολιτικοποίηση των ζητημάτων, που απασχολούν την κοινωνία και τη χώρα. Η εκτεταμένη αποϊδεολογικοποίηση, προϊόν της αντικατάστασης του κλασικού και μόνο υπαρκτού δίπολου αντιπαράθεσης μεταξύ δεξιάς και κεντροαριστεράς από τα δίπολα μνημονιακοί – αντιμνημονιακοί αρχικά και νεοφιλελευθερισμός – λαϊκισμός στη συνέχεια είναι κίβδηλα και ουσιαστικά ενίσχυσαν την κρίση.

Η αποϊδεολογικοποίηση της πολιτικής και η αντικατάσταση του ορθολογισμού και της κριτικής σκέψης από την «αγανάκτηση» και από τους «επαναστατημένους» διαμόρφωσαν ευνοϊκό έδαφος για τη διάβρωση της κεντροαριστεράς. Τα ερωτήματα έχουν ήδη αρχίσει να απαντιούνται. Μπορεί η δεξιά – ο πραγματικός ιδεολογικός και πολιτικός αντίπαλος της κεντροαριστεράς – να συνεκφράσει και τον κεντρώο χώρο; Έχει καμιά σχέση ο αριστερισμός του ΣΥΡΙΖΑ και το όλο νεφέλωμα των μπαχαλάκηδων – το «ταξικό μέτωπο» του ΣΥΡΙΖΑ – με τις αξίες και την ιδεολογία της κεντροαριστεράς;

Η σημερινή επικράτηση της δεξιάς πολιτικής οφείλεται στα πολλαπλά αδιέξοδα που δημιούργησε ο λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά η δεξιά πολιτική της Ν.Δ. είναι δοκιμασμένη πολλές φορές. Δεν οδηγεί σε προοπτική επίλυσης των προβλημάτων. Η αγορά, ο εργασιακός μεσαίωνας και η ενίσχυση των δυνάμεων του κεφαλαίου – με την επίκληση των επενδύσεων – νομοτελειακά οδηγούν σε όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και σε νέα αδιέξοδα.

Η ισχυρή αναφορά των δυνάμεων του ΚΙΝ.ΑΛ. στα κοινωνικά κινήματα και στην αυτοδιοίκηση καταδεικνύει τις βαθιές ρίζες και τη δυναμική της κεντροαριστεράς. Η ευθύνη βρίσκεται εδώ: στο πώς η κοινωνική δυναμική θα μετασχηματιστεί σε πολιτικό ρεύμα. Οι οργανωτικές αδυναμίες μας δεν μπορούν να φωλιάζουν σε κίβδηλες ενοχές που το σύμπλεγμα ΝΔ (Καραμανλής – Παυλόπουλος…) και ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρας, Παπαγγελόπουλος…) φόρτωσε δημαγωγικά στον πολιτικό μας χώρο, όταν η ζωή και η πολιτική πραγματικότητα έχουν ήδη αποκαλύψει τη μεγαλύτερη κομματική και διακομματική εξαπάτηση της μεταπολίτευσης.

Ο πολιτικός αγώνας απαιτεί αντιπαράθεση στα πραγματικά προβλήματα της χώρας με προτάσεις και ιδέες. Η ιδεολογία μας και οι αξίες μας είναι ισχυρές. Είναι αυτές που διαμόρφωσαν τις πιο φωτεινές περιόδους στη χώρα μας και στην Ευρώπη. Ο πολιτικός αγώνας θέλει πίστη και πάθος. Προφανώς καμιά βουλησιαρχική νοοτροπία δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική. Όμως χωρίς προσωπική θέληση και κομματική αυτοπεποίθηση δεν μπορεί να γίνει ούτε καν το πρώτο βήμα για την προαγωγή της πολιτικής μας πρότασης.

Τώρα είναι ακόμα πιο σημαντική η πολιτική μας ευθύνη, να αντισταθούμε στο νεοφιλελευθερισμό και στο συντηρητισμό με την ανάδειξη των θέσεών μας και των προτάσεών μας. Να κάνουμε το ΚΙΝ.ΑΛ. πολύ ισχυρό για την κοινωνική πρόοδο, για ένα ελπιδοφόρο μέλλον για την πατρίδα μας.

anthologio.wordpress.com

The following two tabs change content below.
Νίκος Τσούλιας
Ο Νίκος Τσούλιας κατάγεται από την Αυγή Αμαλιάδας. Είναι εκπαιδευτικός στο 3ο Γενικό Λύκειο Ζωγράφου. Έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΟΛΜΕ τέσσερις φορές (1996 – 2003) και έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή στην Ειδική Αγωγή. Έχει εκδώσει δύο βιβλία εκπαιδευτικού περιεχομένου τα: “Σε πρώτο πρόσωπο” και “Παιδείας εγκώμιον“. Έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες «Μεσημβρινή» (1980 – 1986) και «Εξόρμηση» (1988 – 1996).Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί σε εκπαιδευτικά περιοδικά, στην εφημερίδα “Το Άρθρο” και στις εφημερίδες της Ηλείας, “Η Αυγή” και “Η Ενημέρωση”.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή