Ωστόσο, η Λευκορωσία θα συνεχίσει να αποτελεί σημαντική βάση για τη ρωσική στρατιωτική πίεση εναντίον της Ουκρανίας και της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Στις 25 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνάντησης που μεταδόθηκε από κρατικό κανάλι, ο πρόεδρος της Λευκορωσίας, Αλεξάντερ Λουκασένκο, δήλωσε στον πρέσβη της Ρωσίας στη Λευκορωσία, Μπόρις Γκριζλόφ, ότι το Μινσκ δεν επιθυμεί να συρθεί στον πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας. Οπως ανέφερε, το ζήτημα αυτό το έχει συζητήσει επανειλημμένα με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν.
Οι δηλώσεις αυτές έγιναν έπειτα από την αυξανόμενη πίεση της Ουκρανίας προς τη Λευκορωσία σχετικά με σταθμούς αναμετάδοσης που, σύμφωνα με το Κίεβο, βοηθούν τη Ρωσία στην καθοδήγηση επιθέσεων με drones εναντίον της Ουκρανίας. Στις 19 Ιουνίου, ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι ο Λουκασένκο είχε προθεσμία μίας εβδομάδας, προκειμένου να απομακρύνει τον συγκεκριμένο εξοπλισμό και προειδοποίησε ότι θα προχωρούσε σε ενέργειες εάν δεν υπήρχε συμμόρφωση.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Λευκορωσία πραγματοποίησε ασκήσεις κινητοποίησης στην περιοχή Γκρόντνο, που συνορεύει με την Πολωνία και τη Λιθουανία, από τις 17 έως τις 26 Ιουνίου. Οι ασκήσεις αφορούσαν την εκπαίδευση των τοπικών στρατιωτικών Αρχών σε διαδικασίες επιστράτευσης, όπως οι καταγραφές πολιτών που υπόκεινται σε στρατιωτική θητεία και ο έλεγχος οχημάτων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση κινητοποίησης. Μέχρι σήμερα, η Λευκορωσία έχει αποφύγει να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία, όμως η πολιτική και στρατιωτική σχέση που διατηρεί με τη Ρωσία έχει καταστήσει το Μινσκ έναν ολοένα πιο ενεργό παράγοντα υποστήριξης της πολεμικής προσπάθειας της Μόσχας. Το έδαφος, ο εναέριος χώρος, τα δίκτυα ανεφοδιασμού και οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Λευκορωσίας έχουν χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη των ρωσικών επιχειρήσεων από την έναρξη του πολέμου, τον Φεβρουάριο του 2022.
Η πλήρης εμπλοκή της Λευκορωσίας στον πόλεμο θα ήταν εξαιρετικά απίθανη χωρίς σημαντική ρωσική υποστήριξη. Ωστόσο, εάν συνέβαινε, θα επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τις ήδη πιεσμένες ουκρανικές δυνάμεις. Η Ρωσία δυσκολεύεται να επιτύχει τους στόχους της στο πεδίο της μάχης στην Ουκρανία, με περιορισμένες πιθανότητες για μια αποφασιστική διάσπαση της σημερινής γραμμής του μετώπου. Σε αυτό το πλαίσιο, η Μόσχα φαίνεται να ασκεί πίεση στη Λευκορωσία, ώστε να αυξήσει τον ρόλο της στον πόλεμο, από τη φιλοξενία υποδομών που υποστηρίζουν επιθέσεις με drones μεγάλης εμβέλειας έως την ενίσχυση της στρατιωτικής δραστηριότητας κοντά στα βόρεια σύνορα της Ουκρανίας. Στόχος φέρεται να είναι η επιβάρυνση της ουκρανικής άμυνας και η υποχρέωση του Κιέβου να αποσύρει στρατεύματα από πιο κρίσιμα μέτωπα, ιδιαίτερα στο Ντονμπάς.
Ωστόσο, παρότι η Λευκορωσία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία οικονομικά, στρατιωτικά και διπλωματικά, η Μόσχα έχει περιορισμένη δυνατότητα να αναγκάσει τον Λουκασένκο να προχωρήσει σε άμεση χερσαία επέμβαση, καθώς μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να απειλήσει τη σταθερότητα του καθεστώτος του. Επιπλέον, μεγάλο μέρος της λευκορωσικής κοινωνίας αντιτίθεται έντονα στην αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία. Ακόμη κι αν οι λευκορωσικές χερσαίες δυνάμεις θεωρούνται σημαντικές σε περιφερειακό επίπεδο, αντιμετωπίζουν σοβαρούς περιορισμούς: διαθέτουν περιορισμένη πολεμική εμπειρία, μικρό στρατηγικό βάθος, αδυναμίες στη διατήρηση μακροχρόνιων επιχειρήσεων και περιορισμένες δυνατότητες αυτόνομων επιθετικών ενεργειών. Χωρίς την υποστήριξη των ρωσικών δυνάμεων, ο λευκορωσικός στρατός, πιθανότατα, θα δυσκολευόταν να επιτύχει σημαντικούς τακτικούς -πόσω μάλλον στρατηγικούς- στόχους απέναντι στις καλά προετοιμασμένες ουκρανικές άμυνες, ιδιαίτερα στις δασώδεις, ποτάμιες και ελώδεις περιοχές κατά μήκος των συνόρων Λευκορωσίας-Ουκρανίας.
Μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση θα απαιτούσε από τη Ρωσία να διαθέσει επιπλέον προσωπικό, εφοδιασμό, πυρομαχικά, καύσιμα, υποστήριξη διοίκησης και πιθανώς μάχιμες μονάδες, τη στιγμή που οι ρωσικές δυνάμεις είναι ήδη δεσμευμένες σε άλλα μέτωπα. Η Ουκρανία, πιθανότατα, θα εντόπιζε έγκαιρα μια τέτοια στρατιωτική συγκέντρωση μέσω δορυφορικών εικόνων, ηλεκτρονικών πληροφοριών και παρακολούθησης των συνόρων. Αυτό θα έδινε στο Κίεβο χρόνο, ώστε να ενισχύσει τα βόρεια σύνορα και να επεκτείνει τις επιθέσεις του εναντίον λευκορωσικών στρατιωτικών, εφοδιαστικών και οικονομικών υποδομών, αν και μια τέτοια αντίδραση θα επιβάρυνε ακόμη περισσότερο τις ήδη περιορισμένες ουκρανικές δυνάμεις.
Το υψηλό κόστος της συμμετοχής στον πόλεμο, πιθανότατα, θα αποτρέψει το Μινσκ από το να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία, όμως η Λευκορωσία θα παραμείνει χρήσιμη στη Ρωσία ως βάση άσκησης πίεσης προς την Ουκρανία και το ΝΑΤΟ. Μια επίθεση της Λευκορωσίας ή η άμεση είσοδός της στον πόλεμο θα προκαλούσε σχεδόν βεβαιότατα ουκρανικά αντίποινα. Το Κίεβο θα στόχευε λευκορωσικές στρατιωτικές υποδομές, καθώς και διυλιστήρια πετρελαίου, εγκαταστάσεις παραγωγής ποτάσας και κόμβους εφοδιασμού – υποδομές που έχουν μεγάλη οικονομική σημασία, βρίσκονται σε απόσταση που μπορούν να προσεγγίσουν ουκρανικά drones και είναι δύσκολο να προστατευθούν πλήρως.
Μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε, επίσης, έντονη ευρωπαϊκή αντίδραση, την επαναφορά αμερικανικών κυρώσεων και την αύξηση της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία. Παράλληλα, θα υπονόμευε τις προσπάθειες του Λουκασένκο να διατηρήσει έναν περιορισμένο διπλωματικό χώρο επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον, ο οποίος είχε δημιουργηθεί πρόσφατα μέσω αμερικανικών πρωτοβουλιών, χαλάρωσης ορισμένων κυρώσεων και απελευθέρωσης κρατουμένων. Επιπλέον, οι λευκορωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν να υποστούν σημαντικές απώλειες σε έναν πόλεμο για τον οποίο δεν έχουν δοκιμαστεί επιχειρησιακά, γεγονός που θα δημιουργούσε νέους κινδύνους για τη σταθερότητα του καθεστώτος στο εσωτερικό της χώρας.
