- Γράφει η ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ*
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν είναι απλώς οικονομικοί δείκτες είναι η καρδιά και η ψυχή της κοινωνίας μας. Πίσω από κάθε κατάστημα που κλείνει, πίσω από κάθε λουκέτο, βρίσκονται οικογένειες που βλέπουν το μέλλον τους να καταρρέει. Μία οικογένεια που ζει από ένα μικρό καφέ στην γειτονιά, μία γυναίκα που παλεύει να κρατήσει ζωντανό το κατάστημα της, ένας πατέρας που προσπαθεί να πληρώσει το νοίκι με τα λίγα που κερδίζει όλοι βρίσκονται σε οριακή κατάσταση.
Το πρόβλημα δεν είναι τοπικό, είναι πανελλαδικό. Από τη Λαμία, την Άμφισσα, την Ιτέα, την Αταλάντη, το Καρπενήσι και τη Σπερχειάδα, μέχρι κάθε μικρή και μεγάλη πόλη της Ελλάδας, οι μικρομεσαίοι ζουν το ίδιο αδιέξοδο. Τα τελευταία στοιχεία της αγοράς είναι ανησυχητικά: πάνω από 60% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων παρουσιάζουν μείωση τζίρου άνω του 20% και το λειτουργικό κόστος αυξάνεται καθημερινά.
Οι εκπτώσεις δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτέλεσμα. Η κατανάλωση παραμένει σε ιστορικά χαμηλά, ενώ τα νοικοκυριά περιορίζουν κάθε δαπάνη. Η επόμενη μέρα προμηνύεται ζοφερή: αν δεν υπάρξουν άμεσα γενναία μέτρα, χιλιάδες επιχειρήσεις θα βάλουν λουκέτο, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους, και οικογένειες θα βρεθούν αντιμέτωπες με την ανέχεια.
Η επόμενη μέρα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις απαιτεί γενναία και στοχευμένα μέτρα, ώστε η κοινωνία μας να μην παρασυρθεί σε αδιέξοδο:
1. Μείωση φορολογικών και ασφαλιστικών βαρών για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, με στόχο την πραγματική ανάσα ρευστότητας.
2. Στοχευμένα χρηματοδοτικά εργαλεία με κοινωνικούς όρους, που να περιλαμβάνουν μικροχρηματοδοτήσεις, εγγυοδοτικά προϊόντα με περιορισμένες εξασφαλίσεις και ειδικά δάνεια χαμηλού κόστους.
3. Ενίσχυση της κατανάλωσης και της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών, γιατί χωρίς καταναλωτές δεν υπάρχει αγορά.
4. Προστασία της εργασίας και ενίσχυση της απασχόλησης, με πολιτικές που θα στηρίζουν τη βιωσιμότητα των θέσεων εργασίας και θα περιορίζουν την ανεργία.
5. Δεύτερη ευκαιρία με βιώσιμους όρους, πραγματική εφαρμογή του πτωχευτικού δικαίου και στήριξη όσων θέλουν να ξανασταθούν στα πόδια τους, με προστασία της πρώτης κατοικίας.
6. Τοπική στήριξη και δικτύωση επιχειρήσεων, με σεβασμό στις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής από τη Λαμία, την Αταλάντη, το Καρπενήσι, τη Σπερχειάδα, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Άμφισσα, την Ιτέα έως κάθε γωνιά της Ελλάδας. Κάθε γεωγραφική ενότητα έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα,από τον αγροτικό τομέα έως τον τουρισμό και το εμπόριο. Οι πολιτικές πρέπει να είναι στοχευμένες, ώστε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες.
7. Στήριξη της γυναικείας επιχειρηματικότητας, καθώς πίσω από κάθε γυναίκα επιχειρηματία υπάρχει συχνά μια ολόκληρη οικογένεια που εξαρτάται από την αντοχή και την επιβίωσή της.
8. Ισότιμη συμμετοχή του εμπορίου στο ΕΣΠΑ 2021–2027, με προτεραιότητα σε ψηφιακό μετασχηματισμό και πράσινη ανάπτυξη.
9. Ενίσχυση της Αναπτυξιακής Τράπεζας, ώστε να αποτελέσει βασικό πυλώνα στήριξης των μικρών επιχειρήσεων.
10. Αποτελεσματική αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης, με καλύτερη διάχυση στις ΜμΕ και εξάλειψη των περιφερειακών ανισοτήτων. Ο κίνδυνος δεν αφορά μόνο το εμπόριο· αφορά την κοινωνική συνοχή, την απασχόληση, τις οικογένειες και το μέλλον της χώρας. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας και της κοινωνίας μας η απώλειά τους θα αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα σε κάθε γειτονιά και σε κάθε οικογένεια.
