«Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι μια τεχνολογία του μέλλοντος, αλλά μια πραγματικότητα στην καθημερινή μας ζωή, παρούσα στην εκπαίδευση, στην επιστήμη και στην έρευνα. Η αξιοποίησή της μπορεί να μας βοηθήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό σε όλα αυτά τα πεδία. Θεωρώ, επομένως, ότι τα πανεπιστήμια, οι καθηγητές και οι ερευνητές θα πρέπει να μάθουμε να την αξιοποιούμε δημιουργικά, με υπευθυνότητα, διαφάνεια και ακαδημαϊκή δεοντολογία.
Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα την υιοθετήσουμε άκριτα. Η ΤΝ μπορεί να επιταχύνει την πρόσβαση στη γνώση και να προσφέρει εξαιρετικά εργαλεία μάθησης. Εάν, όμως, χρησιμοποιείται για να αποφεύγουμε την προσπάθεια της κατανόησης, της επίλυσης ενός προβλήματος ή της διατύπωσης μιας προσωπικής σκέψης, τότε υπάρχει πράγματι ο κίνδυνος να δημιουργείται η ψευδαίσθηση της γνώσης χωρίς την ουσιαστική απόκτησή της.
Για τον λόγο αυτό θεωρώ ότι το πραγματικό δίλημμα δεν είναι εάν η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί “πρόοδο” ή “γνωστική συνθηκολόγηση”. Μπορεί να γίνει το ένα ή το άλλο, ανάλογα με τον τρόπο που θα επιλέξουμε να τη χρησιμοποιήσουμε. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ευθύνη του Πανεπιστημίου.
Στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών έχουμε οργανώσει και υλοποιήσει, τόσο σε κεντρικό όσο και σε επίπεδο επιμέρους ακαδημαϊκών μονάδων, δράσεις ενημέρωσης και επιμόρφωσης της πανεπιστημιακής κοινότητας. Τμήματα του πανεπιστημίου μας έχουν ήδη προχωρήσει στη διαμόρφωση και δημοσιοποίηση πλαισίων για την ορθή χρήση εργαλείων ΤΝ στην εκπαιδευτική διαδικασία, ενώ ιδιαίτερη σημασία δίνουμε στην ανάπτυξη σχετικών μορφωτικών και εκπαιδευτικών δράσεων τόσο για τους φοιτητές όσο και για τους διδάσκοντες.
Υπάρχει ασφαλώς σημαντικός προβληματισμός για τη χρήση της ΤΝ από τους φοιτητές στην εκπόνηση εργασιών ή ακόμη και στις εξετάσεις. Χρειαζόμαστε σαφείς κανόνες, ανάλογα με το γνωστικό αντικείμενο και κυρίως με τον εκπαιδευτικό στόχο κάθε μαθήματος. Αυτό μπορεί να σημαίνει επανασχεδιασμό της αξιολόγησης των φοιτητών, μεγαλύτερη αξιοποίηση προφορικών ή διά ζώσης εξετάσεων, προσωπική υποστήριξη και παρουσίαση εργασιών ή άλλες μορφές αξιολόγησης που πιστοποιούν την πραγματική κατανόηση και όχι απλώς την παραγωγή μιας σωστής απάντησης. Παράλληλα, είναι απαραίτητη η διαφάνεια.
Θεωρώ ότι η επόμενη φάση πρέπει να είναι η διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου αρχών και κατευθύνσεων για την Τεχνητή Νοημοσύνη στην εκπαίδευση, το οποίο ταυτόχρονα θα αφήνει στα Τμήματα και στους διδάσκοντες την απαραίτητη ευελιξία να προσαρμόζουν τους κανόνες στις ιδιαιτερότητες κάθε γνωστικού αντικειμένου. Αντίστοιχη συζήτηση θεωρώ ότι πρέπει να αναπτυχθεί και σε εθνικό επίπεδο. Είναι κάτι που θα θέσουμε μέσω της Συνόδου των Πρυτάνεων, με την ευκαιρία και της προεδρίας που ασκούμε αυτή την περίοδο, ώστε να ανταλλάξουμε καλές πρακτικές και να διαμορφώσουμε κοινές βασικές αρχές για τα ελληνικά πανεπιστήμια».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
