Γιώργης Έξαρχος: … της ουτοπίας εραστές

by ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ

Ο Σαρδανάπαλος του … Λούβρου!

ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ

… της ουτοπίας εραστές

Βρήκα την έκτη ήπειρο σ’ αυτήν θα την αράξω
και μόνος μου απ’ την αρχή κόσμο νέο θα φτιάξω`
δεν θα ’χει ανθρωποειδή ούτε και ανθρωπίδες
μόν’ άνθρωπους αληθινούς με μάτια καταιγίδες
με πρόσωπα χωρίς «εγώ», «εμείς» μα όχι «μάζα»
στην σκέψη και στην νόηση θ’ απουσιάζει η «μάσα»`
θα ’χουν θρησκεία και θεό μόνον την Ευτυχία
και της χαράς το μερτικό σ’ απόλυτη αφθονία`
για «χρήμα» στις συναλλαγές θα ’χουν της δάφνης φύλλα
χωρίς τράπεζες, δάνεια, ευρώ ή άλλη… ξεφτίλα!…

*

Από τον έκτο ωκεανό θα ’ρχονται μετανάστες
όσοι δεν θέλουν να ’χουνε στον βίο τους δυνάστες`
θα χτίσουμε ουτοπική εις τόπον πολιτεία
χωρίς φθηνούς πολιτικούς ή άλλη… αλειτία`
δεν θα ’ναι οι εργαζόμενοι των αφεντάδων σκλάβοι
γιατί οι εργοδότες «γιοκ» όπως κι οι εργολάβοι`
το σύστημά μας φυσικό, σαν μελισσών κυψέλη
και την κηρήθρα έκαστος και το δικό του μέλι`
αντιεξουσιαστική – ορθή δημοκρατία
με όρια, μέτρο, ηθική και δικαιοκρατία!…

*

Σ’ αυτόν τον κόσμο ανέμελα μπορεί κάποιος να ζήσει
χωρίς του κέρδους την κλεψιά, χωρίς καμία κρίση
«ένας για όλους» σταθερά και «όλοι για τον ένα»
σύστημα νιο κοινωνικό, μην το νομίζεις ψέμα…
Και όλοι οι ουτοπικοί θα σμίξουμε αντάμα
και επί γης θα χτίσουμε της ουτοπίας θάμα`
θα τρίβουνε τα μάτια τους οι επαγγελματίες
του πρυτανείου της «βουλής» που μας θέλουν παρίες`
θα δούνε το πώς γίνεται ο κόσμος να αλλάξει
και το καινούριο σύστημα το σάπιο θα πετάξει!…

*

Της ουτοπίας εραστές όλοι να ενωθούμε
να πάνε στον «οξαποδώ» όσοι μας τυραννούνε`
αυτοί που δεν βουλεύονται και μόν’ να βολευτούνε
επιδιώκουν στην ζωή… μες στην «Βουλή» να μπούνε…
Εμείς την έκτη ήπειρο, της ουτοπίας φίλοι
προτείνουμε ως σύστημα χειροπιαστό κι ως… ύλη!…

*

–Βρήκα την έκτη ήπειρο, την λένε «Ουτοπία»
ηγέτη έχει θηλυκό, μ’ όνομα «Ευτυχία»`
αυτή δεν θέλει μέγαρα, ακίνητα… πισίνες
αλλά αγνά σκεπτόμενους στις ανθρωπιάς της θίνες…
Γι’ αυτό υποστηρίζουμε των ποιητών το… Κόμμα
Κόμμα καθ’ όλα ανύπαρκτο και μ’ ανοιχτό το όμμα!…

*

Στις μνήμης μου τον δίαυλο τις σκουριασμένες λέξεις
ψαρεύω με τ’ αγκίστρι μου στης γλώσσας μου τις έξεις`
όμως κανείς δεν άλλαξε με λέξεις… κοινωνία
εκτός απ’ όσες τρύπωσαν σε άθεων… θρησκεία
κι έγιναν Ευαγγέλια, Κοράνια και Βίβλοι
προφήτες και θεάνθρωποι κι άλλοι ωραίοι τίτλοι
κατόπιν αυτοκράτορες, «ιμπέριουμ» και κράτη
με θρησκευόμενους πιστούς – φτηνά παρτάλια, ράκη!…

*

Της νόησης οι πειρατές στης γνώσης τα πελάγη
δένουνε τα πυρπολικά κι ανάβουν καυτό λάδι
κι όταν ανατινάζονται σκαριά, πανιά, ιστία
τους γίνεται συνείδηση ότι η ζωή είν’… αστεία!…

*

Και να-σου η έκτη αίσθηση – αυτή που λέν’ διαίσθηση
ωσάν κακούργα μάνα – και μου χτυπά καμπάνα:
«Ξύπνα καημένε στιχουργέ – της ουτοπίας υμνουργέ`
στην χώρα ζεις του Άρπαλου – και κάθε Σαρδανάπαλου!…»

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή