Μια απίστευτη ιστορία ανθρώπινης θέλησης φτάνει στο τελικό της κεφάλαιο, καθώς ο Βρετανός Καρλ Μπάσμπι βρίσκεται πλέον μια ανάσα από την επιστροφή του στην πατρίδα. Στις 1 Οκτωβρίου 1998, ο ίδιος αναχώρησε από το σπίτι του στην πόλη Χαλ της Βρετανίας, θέτοντας έναν εξαιρετικά φιλόδοξο στόχο: να πραγματοποιήσει τον γύρο του κόσμου αποκλειστικά με τα πόδια, καλύπτοντας μια συνολική απόσταση που αγγίζει τα 48.300 χιλιόμετρα.
Τότε ήταν μόλις 29 ετών, ενώ σήμερα, στα 57 του χρόνια, πλησιάζει επιτέλους στην «Ιθάκη» του.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Daily Mail», όταν ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι του πριν από 28 χρόνια, είχε θέσει δύο απαράβατους κανόνες για τον γύρο του κόσμου.
Δεν θα χρησιμοποιούσε κανένα μεταφορικό μέσο για να προχωρήσει τη διαδρομή του και δεν θα επέστρεφε στην πατρίδα του μέχρι να ολοκληρώσει πλήρως την αποστολή του.
Η πολυετής περιπλάνησή του αποτελεί πλέον ένα από τα πιο εντυπωσιακά επιτεύγματα σύγχρονης εξερεύνησης.
«Δεν θέλω να γεράσω και κάποια μέρα να κοιτάζω πίσω μετανιωμένος και να σκέφτομαι ”αν είχα…”», είχε πει λίγο πριν αναχωρήσει.
Απ’ άκρη σ’ άκρη – Από ξηράς και θάλασσας
Από τη Χιλή περπάτησε προς την Παταγονία, διέσχισε τις Άνδεις και ανέβηκε στη δυτική ακτή της Βόρειας Αμερικής. Πέρασε από τον Καναδά και την Αλάσκα, διέσχισε τον παγωμένο Βερίγγειο Πορθμό και μπήκε στη Ρωσία. Ακολούθησαν η Μογγολία, η Κίνα, το Καζακστάν, ο Καύκασος, η Τουρκία και, τελικά, η Ευρώπη.
Το ταξίδι που υπολόγιζε αρχικά ότι θα διαρκούσε περίπου 12 χρόνια εξελίχθηκε σε μια περιπέτεια 28 ετών. Η οικονομική κρίση του 2008, που εξαφάνισε τη χρηματοδότηση και τις χορηγίες του, η πανδημία, προβλήματα με βίζες και οι γεωπολιτικές εξελίξεις ανέτρεψαν επανειλημμένα τα σχέδιά του.
Στην πορεία συνελήφθη, ληστεύτηκε και αντιμετώπισε ακραίες θερμοκρασίες, άγρια ζώα και δύσβατες περιοχές.
Στον Βερίγγειο Πορθμό, μαζί με τον Γάλλο εξερευνητή, Ντιμίτρι Κίφερ, διέσχισε τα παγωμένα νερά και κινήθηκε πάνω σε κομμάτια θαλάσσιου πάγου, πριν καταλήξει σε ρωσικό κέντρο κράτησης.
Όταν το κλείσιμο των συνόρων του Ιράν τού έκλεισε τον δρόμο, επέλεξε μια ακόμη πιο παράτολμη λύση: κολύμπησε περίπου 322 χιλιόμετρα στην Κασπία Θάλασσα. Το εγχείρημα διήρκεσε περισσότερο από έναν μήνα.
Ακόμη πιο επικίνδυνη ήταν η διέλευση από το Νταριέν Γκαπ, ανάμεσα στον Παναμά και την Κολομβία, το 2000, σε μια περιοχή όπου κυριαρχούσαν τότε οι ένοπλες συγκρούσεις και οι απαγωγές.
Ο Μπάσμπι χρειάστηκε να κινηθεί σαν σε στρατιωτική επιχείρηση, να μεταμφιεστεί σε άστεγο και να επιβιώσει για εβδομάδες στη ζούγκλα, αναζητώντας τροφή και νερό.
Σήμερα συνεχίζει να σπρώχνει το ειδικά κατασκευασμένο καρότσι του, το οποίο έχει ονομάσει «Μπιστ» και ζυγίζει περίπου 68 κιλά.
Διανύει συνήθως περισσότερα από 30 χιλιόμετρα την ημέρα και κατασκηνώνει κρυφά όπου βρίσκει κατάλληλο σημείο.
Μπροστά του βρίσκεται πλέον ένα από τα τελευταία εμπόδια: η Μάγχη. Αφού δεν μπορεί να περάσει από τη σήραγγα της Μάγχης, σχεδιάζει να κολυμπήσει από τη Γαλλία στη Βρετανία, μαζί με τη φίλη του και συναθλήτρια σε αποστάσεις μεγάλου μήκους.
Η συνάντηση με την οικογένειά του στο Χαλ και το ντοκιμαντέρ του Βέρνερ Χέρτζογκ
Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά την αναχώρησή του, ο Karl Bushby βρίσκεται μια ανάσα από την ολοκλήρωση του γύρου του κόσμου με τα πόδια.
Παρά τα 13 χρόνια φυσικής αποχής από την οικογένειά του, η επικοινωνία μέσω διαδικτύου παρέμεινε ζωντανή, με τη μητέρα του, Άντζελα, να τον περιμένει στην αυλόπορτα του σπιτιού τους στο Χαλ.
«Δεν τελειώνει μέχρι να γυρίσει σπίτι, οπότε εκεί θα περιμένω», αναφέρει η ίδια. Ο Karl, που ετοιμάζεται παράλληλα για το ντοκιμαντέρ που γυρίζει ο Βέρνερ Χέρτζογκ, δηλώνει απόλυτα σίγουρος για τις επιλογές του.
«Δεν θα άλλαζα ούτε ένα πράγμα. Έφτασα σχεδόν σπίτι. Πέτυχε», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Το ταξίδι του προσέφερε την απόλυτη επιβεβαίωση για την ανθρώπινη καλοσύνη, αποδεικνύοντας ότι ο κόσμος παραμένει ένας υπέροχος τόπος.
