✒️Αργυρώ Καρακώστα
Η Τζόρτζια Μελόνι, το πολιτικό «φαινόμενο» που διαφημίστηκε ως το νέο άστρο της ευρωπαϊκής Δεξιάς, αποδεικνύει κάθε μέρα πως η εξουσία όχι μόνο δεν αλλάζει τους ανθρώπους, αλλά συχνά αποκαλύπτει ποιοι ήταν εξαρχής. Για τους Έλληνες ακροδεξιούς που κάποτε τη χαιρέτισαν ως ελπίδα «εθνικής αναγέννησης» σε ευρωπαϊκή κλίμακα, η απογοήτευση ήρθε γρήγορα αλλά και ηχηρά.
Η Μελόνι όχι μόνο αρνείται να στηρίξει την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους, αλλά φροντίζει να ενισχύει τις μπίζνες με την Τουρκία. Μιλάμε για την ίδια Τουρκία που ..με τις γνωστές σκοτεινές μεθοδεύσεις της..διατηρεί σχέσεις επιρροής με τη Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές ένοπλες οργανώσεις. Που παίζει σε πολλαπλά ταμπλό: διαπραγματεύεται με τη Δύση, εργαλειοποιεί πρόσφυγες, εξάγει drones και πατάει τα κουμπιά της περιοχής, από τη Μεσόγειο μέχρι τον Καύκασο.
Πού είναι λοιπόν η ιδεολογική συνέπεια; Ποια είναι η αρχή που καθοδηγεί την ιταλική εξωτερική πολιτική; Προφανώς, το εμπόριο όπλων, η γεωπολιτική σκοπιμότητα και τα συμφέροντα μεγάλων ιταλικών εταιρειών. Όλα τ’ άλλα…τα σύνορα, οι παραδόσεις, οι πολιτισμοί, οι εθνικές αφυπνίσεις μένουν για τα τηλεοπτικά πάνελ και τις συγκεντρώσεις με σημαίες.
Στην ουσία, η Μελόνι κάνει αυτό που έμαθαν καλά να κάνουν πολλοί λαϊκιστές της Ευρώπης: ταΐζουν το κοινό τους με μεγάλα λόγια και στη συνέχεια κάνουν μπίζνες με αυτούς που δήθεν αντιμάχονται. Η κοντή, όπως γράφτηκε σαρκαστικά στα κοινωνικά δίκτυα, έχει μπλέξει τα μπούτια της. Αλλά όχι μόνη της. Την ακολουθεί κατά πόδας ολόκληρη η Ευρώπη ένα σύστημα που, στην προσπάθεια να κρατήσει τη συνοχή του, θυσιάζει κάθε έννοια ηθικής συνέπειας στον βωμό των γεωστρατηγικών υπολογισμών.
Η στάση της Ιταλίας δεν είναι απλώς αμφιλεγόμενη· είναι υποκριτική. Δείχνει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Ε.Ε. όταν έρχεται η ώρα των μεγάλων αποφάσεων. Όταν καλείται να σταθεί απέναντι σε γενοκτονίες, κατοχές, πολιτιστικά εγκλήματα, ανθρώπινη εξαθλίωση. Κλείνει τα μάτια, βγάζει non-paper και, ταυτόχρονα, υπογράφει συμφωνίες.
Οι Παλαιστίνιοι παραμένουν ένας λαός δίχως κράτος και χωρίς ελπίδα για διεθνή δικαίωση. Και η Ευρώπη, αντί να σταθεί στο πλευρό των αμάχων και της διεθνούς νομιμότητας, συνεχίζει να παριστάνει την ηθική αυθεντία ενώ συμμετέχει έμμεσα ή άμεσα στη διαιώνιση της αδικίας.
Η Μελόνι δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας. Μόνο που τον φέρει με τακούνια και λογότυπα ιταλικών εξοπλιστικών.
Κι έτσι, η Ευρώπη… παραμένει στα καλύτερά της.
